La Maddalena/Costa Smeralda Corsica
Sardinië
is een vergeten stuk Italië, waar de stranden wit zijn en de zee blauwer dan blauw is.
Het eiland is op Sicilië na het grootste eiland voor de westkust van Italië, iets ten zuiden van het Franse eiland Corsica en ten noorden van Tunesië. Alhoewel onderdeel van Italië, is het net als 5 andere regio’s een autonome regio. Dit wil zeggen dat Sardinië een grotere invloed heeft op zijn eigen bestuur en zijn financiële middelen.
Het ruige binnenland herbergt een rijke geschiedenis, vol tradities en folklore. Het eiland kende talrijke buitenlandse overheersers, waaronder de Grieken, Spanjaarden en Pisanen. Allemaal lieten zij het eiland iets na van hun cultuur en gewoonten. Talloze belangrijke archeologische opgravingen, een overweldigende flora en fauna en de authentieke keuken kenmerken Sardinië.
Sardegna of Sardinië
Sardinië wordt in het Italiaans Sardegna genoemd, een naam die je overal op het eiland tegen zal komen. Veel producten op het eiland zijn gemaakt in Sardegna of zijn alla Sarda. Net als veel andere Italianen zijn de Sardijnen een trots volk, dat het liefst alleen typische producten van het eiland koopt. Naast Sardegna, wordt er op het eiland gesproken over Sardinna, Sardinya of Sardinia, afhankelijk op welk deel van het eiland je bent.
Het eiland heeft een subtropisch, mediterraan klimaat, met warme zomers en milde winters. Het eiland staat altijd onder de invloed van de wind uit zee en de mistral, die vanuit Zuid-Frankrijk over zee komt aangeraasd en meestal enkele dagen kan aanhouden. Op de bergen in het binnenland kan soms sneeuw vallen, met name in het hoger gelegen gebergte.
De binnenlanden van Sardinië worden gedomineerd door geiten en schapen. Ze worden gebruikt voor hun melk, wol en vlees. Op het eiland komen ook moeflons, herten, wilde zwijnen en Sardijnse vossen voor. Op Isola Asinara leven kleine witte ezels en op de hoogvlaktes van de Giari di Gesturi leven kuddes wilde paarden.
De vlag van Sardinië,
De 'Vlag van de 4 Moren', symboliseert de eeuwenlange strijd van het eiland om vrijheid en onafhankelijkheid van overheersing. De vlag bestaat uit een wit veld met een rood Sint-Joriskruis, dat het veld in 4 kwartieren verdeelt, elk met een geblinddoekt hoofd van een Moor. Dit embleem staat voor de overwinning op de Moren en de periode van 4 autonome regentschappen (giudicati) die hierop volgde, hoewel de precieze oorsprong van de vlag en de betekenis van de hoofden onderwerp van discussie is
Rood kruis
Verwijst naar Sint-Joris, die volgens een legende koning Peter I van Aragón hielp in de strijd tegen de Moren, die leidde tot de verovering van Alcoraz in 1096
Morenhoofden
De hoofden symboliseren de 4 Moorse prinsen die verslagen werden door Aragó
Geblinddoekte band
De band om het voorhoofd van de Moren is een symbool van een verslagen aanvoerder van de vijand
4 kwartieren
Deze vlakken staan voor de periode waarin Sardinië verdeeld was in 4 autonome regentschappen na de overwinning op de Moren. De oorsprong van de vlag is complex en er bestaan verschillende theorieën over.
Klein stukje achtergrond
Sardinië werd al in de prehistorie bewoond door stammen die het eiland ontdekten. Deze vroege bewoners bouwden indrukwekkende tombes en torens.
Sardinië kent een bewogen en lange geschiedenis. Door de ligging van het eiland in de Middellandse Zee was het strategisch belangrijk en een gemakkelijke prooi voor veroveraars. Romeinen, Arabieren, Spanjaarden en andere Europese mogendheden hebben het eiland eeuwenlang beïnvloed. Dit heeft Sardinië een uniek karakter gegeven: een mix van verschillende culturen, bouwstijlen en tradities. Pas in de 19e eeuw werd Sardinië officieel onderdeel van Italië. Sindsdien is Italiaans de officiële taal, de traditionele Sardische taal leefty nog steeds.
Onder de dictatuur van Mussolini probeerde Sardinië zijn economische situatie te verbeteren door landbouwgrond droog te leggen en mijnen te ontwikkelen. Tijdens de Wereldoorlogen raakte het eiland economisch verzwakt, Nadien bloeide het toerisme op wat nu zeker een belangrijke pijler is voor der econimie van het eiland.
We gaan weer verder waar we gebleven waren. Op het water en wel de Tyrreense Zee, arm van de Middellandse Zee tussen de westkust van Italië en de eilanden Corsica, Sardinië en Sicilië. Mooi he zo op dat water ja dat was genieten. We leggen rond de klok van 16:30 uur aan in Port of Santa Teresa. Duurt even voor we van boord zijn maar alles loopt redelijk geolied. Dan op weg naar de bus.
Op weg naar ons hotel. Wat direct opvalt is dat er bijna geen bergen meer te zien zijn raar hoor dat is even omschakelen. Tegen 18:30 uur komen we aan bij ons hotel dat ziet er niet verkeerd uit. Ook de kamer is prima we verblijven hier immers een aantal nachten. En ons diner was ook prima. Wel ander bier natuurlijk niet slecht maar Corsicaanse was net iets pittiger ach gewoon even wennen zullen we maar zeggen. Vandaag op tijd naar bed en morgen weer een nieuwe uitdaging.
