Heerlijk geslapen! Het is nog donker buiten even later begint de luct te kleuren en jawel daar komt de zon op. Na het ontbijt de bus in en dan op weg om onze gids Eugenie op te halen die ons vandaag gaat begeleiden. We rijden weer langs die grote kale rotonde waar we gister ook reden nu dan maar even een lamp op jawel een hele lange paal vastgelegd. We rijden via Olbia naar Arzachena naast een wijngaard waar Eugenie al op ons stond te wachten. Voor zij instapte, moest er eerst nog het nodige in de bagageruimte geplaatst worden voor later op de dag en dan gaan we op weg
We rijden door de natuur richting Palau.
Onderwijl verteld Eugenie iets over haar keven op het eiland. Het lijkt leuk maar valt echt niet mee om hier te leven. De bevolking accepteerd niet zo makkelijk vreemden op hun eiland en al helemaal niet een alleenstaande zelfstandige vrouw. Spontaan je hulp aanbieden kan ook zomaar verkeerd worden geintepreteerd. Dat wordt ook onder de eilandbewoners zelf niet zomaar geaccepteerd laat staan als een buitenstaander zich in jou zaken moeit, dat valt natuurlijk helemaal verkeerd. Dat is voor ons Nederlanders die dit soort burenhulp meestal heel normaal vinden wel even wennen.
Het is dus echt stevig buffelen en de juiste toon zoeken om je buren en ook de vuilnismannen aan te spreken want je loopt t risico dat ze je vuil niet ophalen en ja dan heb je natuurlijk wel een probleem. Maar ondanks dit alles heeft ze dan toch haar weg wel gevonden en blijft ze wonen op het eiland met af en toe een ritje naar Nederland. We komen aan in de voorstad van Palau en zien daar een schitterend wit kerkje staan. Thuis even opgezocht want nee we stoppen niet natuurlijk.
Kerk van Onze Lieve Vrouw van de Genade
In de 17e In de 19e eeuw zou een houten beeldje hebben bijgedragen aan de genezing van de pest voor de bevolking van die tijd. Als dank stichtten de lokale bevolking de Chiesa di Nostra Signora delle Grazie. Het huidige gebouw is echter slechts een opvolger van de oorspronkelijke kerk en een bewijs van het midden van de 20e eeuw.
Toch wordt het relatief nieuwe, met mozaïeken versierde gebedshuis beschouwd als een bedevaartsbestemming, niet in de laatste plaats vanwege het icoon van de Madonna delle Grazie. De architectuur is vrij eenvoudig, maar draagt juist daardoor bij aan een vredige sfeer.
Die figuren op straat heb ik niets over kunnen vinden ik zie op Google-maps dat er het Etnografico-museum aan dat plein ligt dus mogelijk behoren zij hier bij. Wij zijn inmiddels in Palau aangekomen.
Palau
Stad met een prachtige kustlijn en historische forten uit de 18e eeuw
Het dorp ligt aan een rivier (die in de zee uitmondt), een secundaire weg en een spoorweg. Het beschikt over een haven en staat bekend om zijn rijkdom aan mineralen en om de bergtop Monte Canu die daarin uitblinkt.
De haven van Palau is het kloppende hart van de stad. Hier vertrekken dagelijks veerdiensten naar La Maddalena en kun je eenvoudig dagtochten boeken met zeilboten, motorboten of excursies naar ongerepte baaien. Voor de avontuurlijke reiziger zijn er ook rubberboten te huur, waarmee je zelf langs de grillige kust kunt varen en verborgen stranden kunt ontdekken.
Het is een sfeervolle plek om te verblijven. Het compacte maar levendige historische centrum biedt volop vertier.
Wandel langs lokale boetiekjes, souvenirwinkels en ambachtelijke marktkraampjes, en strijk daarna neer op een van de vele terrassen of restaurants. De Via Nazionale is de hoofdweg die door het stadje loopt. Vanaf hier kun je de straatjes links en rechts bezoeken. Hier proef je de lokale keuken, met een nadruk op verse visgerechten, Sardijnse specialiteiten en wijnen uit de regio. In de zomermaanden bruist Palau van de activiteiten.
De dichtstbijzijnde stad is La Maddalena, op het grootste eiland van die archipel. Palau is de belangrijkste aanloophaven.
De kustlijn van Palau is grillig en fotogeniek, gevormd door eeuwen van wind en zeewater. Een absolute blikvanger is de beroemde Roccia dell’Orso – oftewel de Berenrots. Deze 122 meter hoge granieten formatie lijkt sprekend op een zittende beer en biedt een spectaculair uitzicht over de baai, vooral bij zonsondergang.
Liefhebbers van geschiedenis kunnen hun hart ophalen bij de overblijfselen van oude verdedigingswerken, zoals Fort Altura, dat dateert uit de 18e eeuw en werd gebouwd om aanvallen van o.a. de troepen van Napoleon af te slaan.
We zijn bij de haven en stappen uit de bus nu is het wachten op de veerboot die ons naar de overzijde brengt. De veerboot van Palau naar La Maddalena, vertrekt meerdere keren per dag en biedt de mogelijkheid om je eigen vervoer mee aan boord te nemen. Zo kun je op eigen tempo het eiland verkennen. Even genieten van de drukte in de haven met het zonnetje erbij niets mis mee. Dan zien we hem aankomen en is het tijd om aan boord te gaan.
We varen langs een kruis op de rotsen dit is het Gedenkteken voor de slachtoffers van de schipbreuk van het Roma-slagschip in 1943. Dan zien we in de verte als ons doel voor vandaag liggen Isola di La Maddalena.
We leggen aan en stappen uit en dan op weg naar de bus
We rijden nog een stukje door de stad dan rijden we langs de marinebasis en komen in het buitengebied
vanaf nu is het genieten van de natuur.
The national park of the Maddalena archipelago
In de strook zee tussen Sardinië en Corsica, ook bekend als Bocche di Bonifacio, ligt een sterrenstelsel van eilanden en eilandjes omringd door turquoise zee: een van 's werelds mooiste landschappen, onder speciale bescherming vanwege zijn naturalistische waarde.
La Maddalena Archipel
Van de tientallen eilanden zijn er 7 bewoond. Dit zijn de eilanden La Maddalena, Razzoli, Santo Stefano, Caprera, Santa Maria, Spargi en Budelli.
Het nationale park van de Maddalena-archipel, opgericht in 1994, beslaat meer dan 20.000 ha zee en land.
De archipel is een verplichte route in de Middellandse Zee: de strategische positie trok zowel Napoleon als Nelson aan. Garibaldi woonde zijn laatste 26 jaar in Caprera. De figuur van de held van 2 werelden wordt verteld in het Compendio Garibaldino.
Het omvat een 180 km lange kustlijn en omvat meer dan 60 grote en kleine eilanden, van graniet en leisteen, gebeeldhouwd door wind en stromingen. Onder deze zijn de hoogtepunten Budelli, Caprera, Razzoli, Santa Maria, Santo Stefano en Spargi, onvergetelijke bestemmingen van boottochten vanuit Baja Sardinia, La Maddalena, Palau en Santa Teresa Gallura.
Hier ook het ongelooflijke granieten beeldhouwwerk dat moeder natuur heeft kunnen vormen door de invloed van het weer: de sublieme rots van een leeuw in de baai van Roccapina.
Dankzij de vele baaien zijn er talloze landingspunten; de kleuren van de zee zijn uniek, net als de rotsen, gebeeldhouwd als natuurlijke monumenten, en de zeebodem, een duikparadijs, met name de ondiepe Spargiotello en Washington, Punta Coticcio en Grottino di San Francesco.
Je ziet het is een mooie rit je komt echt ogen te kort. En ja je moet natuurlijk wel je fantasie gebruiken als je die rotsformaties ziet dan haal je er van alles uit. Ik heb eigenlijkbewust de thermoskannen vastgelegd die bij de koffiecorner in het midden van de bus stonden. 1 keer zijn ze wel degelijk omgevallen gelukkig in het trapgat. We rijden weer terug naar La Maddalena.
La Maddalena-stad
Cultuur, keuken en charme. De levendige havenplaats La Maddalena is het culturele en toeristische hart van de archipel. Hier vind je sfeervolle straatjes, gezellige terrassen, Sardijnse restaurants en boetiekjes met lokale producten. De stad heeft een rijke geschiedenis, die weerspiegeld wordt in de diverse keukens.
Naast traditionele Sardijnse en Italiaanse gerechten, vind je hier ook invloeden uit Noord-Afrika, Spanje en het Midden-Oosten – een afspiegeling van de maritieme en militaire geschiedenis van het eiland.
Kortom, het biedt een unieke mix van natuur, cultuur en ontspanning. Van afgelegen stranden en glashelder zeewater tot historische bezienswaardigheden en culinaire verrassingen.
Bij de haven aangekomen rijdt de bus naar de parkeerplaats en gaan wij met Eugenie nog even een sight-seen door het stadje maken.
De inhuldiging van het Maddalenaplein.
Er werd gekozen voor de datum van 23 februari, om het naar hem vernoemde plein van La Maddalena te openen ter herdenking van een historische datum die de overgave van Napoleon betekende, dankzij de held Domenico Millelire.
Het nieuwe plein 23 februari van La Maddalena is gewijd aan Millelire, met de originele kanonskogel die door Napoleon Bonaparte werd afgevuurd in een vergeefse poging om het eiland te veroveren en een origineel brons uit 1928 dat de commandant van de koninklijke onderzeeër Millelire aan de stad toevertrouwde op de dag van de levering van de gevechtsvlag.
Giuseppe Maria Garibaldi (4 juli 1807 - 2 juni 1882)
was een Italiaanse generaal en nationalist. Als republikein droeg hij bij aan de Italiaanse eenwording en de oprichting van het koninkrijk Italië. Hij wordt beschouwd als 1 van de grootste generaals van de moderne tijd en 1 van de
'vaders des vaderlands' van Italië, samen met Camillo Benso, graaf van Cavour, Victor Emmanuel II van Italië en Giuseppe Mazzini. Hier het bronzen beeld dat in een van de hoofdstraten op een bankje zit sinds 2011, ter gelegenheid van de 150e dag van de nationale eenheid. Iedereen wil met hem op de foto.....
En dan hebben we even vrije tijd wel dat wordt koffie natuurlijk. We hadden in een zijstraatje wel een kerkje gezien even kijken of we hem nog kunnen vinden.
Parochie van Santa Maria Magdalena
In de kapel die ooit gewijd was aan de heilige Redder, staat nu het mozaïek van de heilige Cuore di Gesù, van de Italiaanse Mozaïekschool, geschonken door de familie Siccardi.
Op de rechtermuur de portretten van de 2 heilige pausen, Johannes XXIII en Johannes Paulus II.
Op de linkermuur stelt het schilderij Giovanni, Battista Maria Vianney voor, beter bekend als de pastoor d'Ars, die in het begin van de 19e eeuw in Frankrijk leefde, gewaardeerd om zijn intense pastorale activiteit, vooral in de biechten; heilig verklaard in 1925, vanaf 1928 is hij de patroonheilige van de pastooren.
De biechtstoel werd geschonken door het commando van de Amerikaanse marine bij de Maddalena van 1972 t/m 2007.
SINT FILIPS ZWART
Het moderne marmeren altaar ontworpen door Giuseppe Deligia, gemaakt door Enzo Pinna en ingewijd in 1964, werd geschonken door de leraren van de basisschool van de Maddalena.
Onder een gouden houten trommelvlies staat het olieverfschilderij van San Filippo Neri, een werk dat wordt toegeschreven aan de schilder en architect uit Sassaro, broeder Antonio Cano, geschonken, rond 1820, door de advocaat van Bonifacino Giovanni Brandi, gesasil in La Maddalena, schoonzoon van commandant Agostino Millelire: in de familie Millelire werd de heilige bijzonder vereerd.
In de nis aan de rechterkant het standbeeld van de heilige Johannes de Doper wiens cultus nog leeft in Maddalena herinnerd met het grote vuur in de nacht van de vooravond (in fogarina) en de zegen van de zee met de processie van 24 juni.
Links het standbeeld van de heilige Zita, de patroonheilige van de dienstmeisjes. De cultus komt uit Lucca, waar de heilige in de 13e eeuw als dienstmeisje in het huis van een rijke heer woonde vanaf haar 12e jaar. Van de overgang naar Maddalena van deze devotie, die onbekend of weinig beoefend lijkt op Sardinië, zijn geen tijden en modaliteiten bekend, maar we kunnen zeggen dat ze bijzonder gewaardeerd was omdat ze tot de vorige eeuw een Processie in april deed: haar werd bloemen aangeboden door de Maddalenine-vrouwen, niet alleen de dienstmeisjes. Ter nagedachtenis aan het wonder dat ze had verricht, terwijl ze brood voor de armen in haar schort wikkelde. Aan haar meester die haar ondervroeg, over het volle schort, opende zij haar schort en voor de ogen van de verbaasde man toonde zij de losse bloemen die zichtbaar waren.
SAN CARLOS ACUTIS
Carlos werd op 3 mei 1991 geboren in Londen, waar zijn ouders verbleven voor vaders werk. Hij bracht zijn jeugd door in Milaan, omringd door de genegenheid van zijn geliefden en leerde van jongs af aan de Heer lief te hebben, tot het punt dat hij op slechts 7-jarige leeftijd de eerste communie ontving. Hij was alert op de problemen van de mensen om hem heen, zelfs met behulp van nieuwe technologieën op een autodidactische manier.
Getroffen door fulminante leukemie, zag hij het als een test om de paus en de kerk te eren. Hij overleed op 12 oktober 2006 op 15-jarige leeftijd.
Hij werd zalig verklaard door de Paus Franciscus in Assisi op 10 oktober 2020.
En heilig verklaard door de Paus Leo XIV in Rome op 7 september 2025.
Het was een bijzondere kerk.
We lopen rustig terug naar de boot en zien nog 2 belangrijke monumenten.
Luitenant Domenico Millelire,
Hij was een officier van de Royal Sardijnse marine en was de 1ste man die de Gouden Medaille voor Militaire Valor ontving. Millelire werd geboren in La Maddalena in 1761. Hij was de zoon van Pietro Leoni Millelire en Maria Ornano, die nog 3 andere zonen hadden.
Giuseppe Garibaldi
En een kolom ter ere van deze oud-eilandbewoner met zijn buste verwerkt in een plaquette. Een hommage aan een nationalistische strijder die in 1861 de eenheid van Italië tot stand bracht. Hij wordt in Italië als nationale held beschouwd, en ligt op het kleine eilandje Caprera, verbonden met La Maddalena, begraven bij zijn eigen museum.
Gezegend is deze zee die de vriend van Garibaldi was: de oceaan waar hij de kindertijd kruidde, waar het gebrul van vrijheid brulde, verlangend naar het vaderland. Caprera 6 juli 1907
Bij de bus aangekomen, staat Eugenie ons op te wzchten met een schaal zelf gemaakte traditionele wrapjes gevuld met ham en kaas erg lekker. We gaan weer op de boot terug naar Palau Onderweg verteld Eigenie natuurlijk weer het nodige over het eiland en HO stop even Sebas ik wil een takje plukken van de struiken die hier in overvloed langs de weg staan. Het is een tijmsoort en ruikt heerlijk En dan is het tijd voor onze lunch.
We rijden naar onze lunchplek en hebben onderweg mooi zicht op Palau en het water.
We komen aan in Arzachena een schitterende plek onder de bomen aan het water
Eugenie heeft de lunch thuis volledig voorbereid. Dus er gingen heel wat dozen open waar de bakken en schalen gevuld met lekkers uitkwamen. Het enige wat of wij mochten doen was netjes wachten tot zij had opgeschept en dan een bord pakken en eten. Je ziet het ontbreekt ons aan niets en het was erg lekker. Er gingen natuurlijk ook de nodige flessen wijn door haha. Als afsluit is er de traditionele drank van Sardinië. LIKEUR VAN MIRTE een oude Sardijnse likeur
Let op weer afblijven tot de glaasjes gevuld zijn en dan mogen we pakken samen met een soort van bitterkoekje was dit erg lekker.
De Myrtus communis
Dit is een groenblijvende struik die in het mediterrane struikgewas ontstaat. In Sardinië vindt het zijn ideale habitat dankzij het bijzondere klimaat dat de bessen de juiste rijping geeft. De verse, wilde bessen, worden met de hand geplukt door experts. Geïnfuseerd in alcohol, krijg je een heerlijke natuurlijke likeur met een intense en aromatische geur en een unieke onmiskenbare smaak van 3 sensaties in perfecte balans tussen Zoet, Bitter, Scherp. Ingrediënten: Infusie van verse mirtebessen.
Nadat alles is opgeruimd, rijden we door naar Porto Cervo.
Welkom bij San Martino Liquori
Van het Sardijnse land hebben we zijn kleuren, zijn ziel, zijn essentie, opgepikt in een reis gemaakt van passie en respect voor traditie, om elke eigenaardigheid te garanderen, om zijn verhaal te vertellen en om gewaardeerd te worden door kostbare smaakpapillen met de producten van San Martino.
San Martino werd in 1987 opgericht als een fabriek voor ambachtelijke likeuren en onderscheidt zich meteen door kwaliteit en authenticiteit door op de markt te komen met de eerste likeuren zoals rode mirte, witte mirte, limoncello, filu'e ferru.
Dankzij het enthousiasme van Maria Antonietta en Alessandro, eigenaren en managers van het bedrijf en hun zonen Gabriele en Simone, die cultuur, liefde en kunst hebben weten te verweven, is San Martino een belangrijke productieve realiteit geworden en heeft zowel de eilandmarkt veroverd, voornamelijk met een toeristische roeping, met verschillende lijnen van traditionele en fijn met de hand beschilderde flessen, als de markt van het schiereiland en het buitenland.
Ik heb uiteraard een flesje van dat edele vocht mee genomen en thuis via het kaartje even opgezocht en vond deze informatie op de site waar ook dit filmpje opstaat hier zie je het bewerkingsproces
https://youtu.be/9GAFwO0Tapo?si=iaKCIpQvmy-5-HPx
Porto Cervo
wordt genoemd als een van de duurste resorts ter wereld, met zijn kristalheldere water, gouden zandstranden een trekpleister voor luxe jachten en een speeltuin voor miljardairs.
Het treintje voor de rondrit staat al klaar. We zien inderdaad niets anders dan luxe, jachthavens en luxe villa's onderweg.
Halverwege krijgen we de keus; blijven zitten of lopen ja wij kozen het laatste.
We lopen via de haven door een park naar het het exclusieve centrum van Porto Cervo, gelegen in het hart van de Costa Smeralda (of de Smaragdkust). Geloof me hier wordt geen portemonnee gebruikt.
Echt leuk om te zien.
We staan ook nog even stil voor een uitzicht op een villa. Wie o wie, nee geen Trump die houdt t bij golf in Groot Brittannië.
Een echte Russische enclave aan de Costa Smeralda, verweven in zaken met de belangrijkste oligarchen die verbonden zijn aan de tsaar. Villa "Walkirie", is eigendom van de Russische Oligarch Oleg Deripaska op 17 april 2022 in Porto Cervo. De Italiaanse autoriteiten hebben verschillende villa's en jachten in beslag genomen die eigendom zijn van rijke Russen die het doelwit zijn van EU-sancties in de nasleep van de Russische invasie van Oekraïne.
En dan lopen we naar de bus de dag is al een aardig eind gevorderd.
We hebben nog 1 fotostop in Baia Sardinia dat ligt in de mooiste baai van Sardini Het uitzicht is geweldig en de rotsformaties hoef ik ook geen woorden aan toe te voegen denk ik.
We zetten Eugenie af en rijden terug naar ons hotel. Als we Teodoro binnen rijden, kan ik nog net de rotonde op de foto zetten. Aangekomen in het hotel even opfrissen en in de binnentuin een jawel Aperol bestellen. Na het diner op de kamer kijken we naar buiten en wenst de maan ons goedenacht. Morgen hebben we een vrije dag we hebben plaatsen in het busje van het hotel gereserveerd voor morgen om even richting strand te gaan De hele dag in het hotel hangen is ook niet alles toch?