Zoals gezegd een vrije dag. Wakker worden zonder wekker met de opkomende zon ach ja dat is voor ons natuurlijk de zelfde tijd als anders dus heerlijk opstarten met een kopje koffie op het balkon. Dan ontbijten en met de shuttle naar het dorp. Vandaaruit lopen we naar de zee. Ik nog een aardige tippel hoor maar je ziet ntuurlijk weer van alles onderweg.
Het strand was druk ja natuurlijk het is zondag nou even lekker uitwaaien en natuurlijk even het water voelen
was goed te doen hoor heerlijk niet te koud!
We lopen op ons gemak weer terug naar de opstapplaats onderweg natuurlijk wel even neergestreken voor een drankje.
Eenmaal in ons hotel maar gelijk door naar het zwembad. Daar zat bijna de hele club. We hadden trek in iets en ja daar zagen we een patatje. Maar gelukkig bij 1 van de busgenoten gekeken hoe groot die porties waren en wijs als we af en toe zijn hebben we samen 1 portie genomen je ziet dat dit meer dan voldoende was voor ons 2 haha.
Ik dacht doe hier gelijk even een paar foto's van het hotel bij.
Zondag 7 september 2025
Ja nu vermeld ik de datum wel. Deze dag is er een totale maansverduistering die loopt van 17:27 tot 22:57 uur. Het maximum van de verduistering is om 20:12 uur, maar dan komt de maan pas net boven de horizon. De zon gaat zondag rond 20:17 uur onder dus de beste periode om de maansverduistering waar te nemen is tussen 20:25 en 20:53 uur.
Compleet donker is het dan nog niet, want het is aan het schemeren, maar de maan zal wel zichtbaar zijn.
Kijk hiervoor naar de oostelijke horizon. De maan staat laag aan de horizon in het oosten tot zuidoosten en klimt geleidelijk hoger. Om 20:53 uur verlaat de maan de kernschaduw van de aarde en komt dan in de bijschaduw.
En om 22:57 uur is de maansverduistering voorbij.
Een maansverduistering kun je gewoon met het blote oog waarnemen. Daarnaast kun je een helder geel gekleurd hemellichaam naast de bloedmaan zien. Het lijkt misschien op een ster maar dat is het niet. Het is de planeet Saturnus. Saturnus is tijdens de hele verduistering in de buurt van de maan te zien.
Hier hadden wij helemaal niet bij nagedacht maar toen we op de kamer kwamen en ik naar buiten keek, zag ik dat de maan anders was dan anders haha Dus even zoeken en vervolgens aan de lucht gekluisterd gebleven. Zolang het fenomeen plaatsvond heel indrukwekkend. Thuis had ik denk ik minder gezien daar je dan tussen de huizen zit nu hadden we natuurlijk heel wijds zicht.
Alghero
is, vanaf de 14e eeuw, 400 jaren in handen van de Spanjaarden geweest de Spaanse invloeden vind je terug in het eten, de taal, de architectuur en monumenten, zoals de kathedraal van Santa Maria of de kerk van San Michele met de kleurrijke koepel. Het oude centrum wordt gekenmerkt door smalle steegjes met pittoreske winkeltjes, terrasjes en restaurants.
Het wordt ook wel ‘klein Barcelona’ genoemd, vanwege de Spaanse invloeden die je hier terugziet. Het is een gezellige stad met een prachtig historisch centrum. Het sfeervolle oude gedeelte van de stad is ommuurd door een oude stadswal en heeft meerdere bastions vanwaar je geniet van een prachtig uitzicht over zee en Capo Caccia. Alghero is een stadje met een zeer gemoedelijke sfeer.
Het is weer een nieuwe dag. Eerst gaan we Eugenie ophalen om vervolgens met halverwege een koffiestop bij de kerk die we later op de dag van dichtbij gaan bekijken (je ziet hem in het landschap staan op foto nr.2), door te rijden naar Alghero. Daar parkeren we de bus bij het reuzenrad goed herkenningspunt voor straks en gaan te voet verder richting boulevard.
Wereldoorlogsbunker met fietssculptuur
Een roze fiets op het fort om de Giro d'Italia te vieren. Ook het Consorzio del Porto wilde bijdragen aan de opstellingen ter gelegenheid van de start van de honderdste Giro d'Italia. Boven het fort is een gestileerde fiets geplaatst, gemaakt door een lokale ambachtsman, strikt roze van kleur. De installatie, die 's nachts verlicht wordt, is een groot succes bij bewoners en toeristen die het fotograferen met de suggestieve achtergrond van de boten die aan de kade liggen.
Maar dat is niet alles. Het Consorzio del Porto heeft samen met zijn partners 100 boten ter beschikking gesteld van de Meta Foundation voor de openingsvoorstelling van het sportevenement.
Het bezoek aan de stad kan beginnen we lopen naar de waterkant van Dante en Christopher Colombus. In feite is het grootste deel van het havengebied omgeven door deze verdedigingsmuren en rond de haven in Alghero is er ook een goede keuze aan bars en cafés. We zien op de hoek een echt Cathalaans huis met mozaïek op de gevel. Die step-parkeerplaats, valt ook wel op haha. Dan lopen we naar de Porta a Mare om het historische centrum binnen te gaan. Ho wacht daar komt de trein die heeft natuurlijk voorrang.
Porta a Mare (Porto Salve) leidt naar de woonkamer van Alghero: Piazza Civica.
Dit plein kijkt uit over wat ooit de meest representatieve institutionele zetels van de Alguer waren, waaronder het Palazzo de Ferrera met elegante gotische lijnen, vaak de thuisbasis van de gouverneurs van de stad en royalty's bij officiële gelegenheden, de Casa de la Ciutat, de zetel van de gemeenteraad, het Palazzo della Dogana (Duana Reial/ Royal Custom), een must voor de commandanten die aanmeren in de baai van Alghero.
Het stadhuis
werd later gebouwd, rond de eerste helft van de 19e eeuw, en wordt gekenmerkt door de grootte en elegantie van de neoklassieke vormen.
Wapenschild
van de Italiaanse bisschop Mauro Maria Morfino, bisschop van Alghero-Bosa
De kerk van San Francesco
Deze staat samen met het aangrenzende klooster en de klokkentoren, in het hart van het historische centrum van Alghero, tussen de charmante kasseistraatjes. Een symbool van het rijke architecturale erfgoed van Sardinië. Deze monumentale katholieke kerk, met haar samensmelting van gotische en renaissance-invloeden, biedt een fascinerende blik op het verleden van het eiland.
De kerk werd oorspronkelijk gebouwd aan het einde van de 14e eeuw, maar werd vervolgens gedeeltelijk herbouwd vanwege een ineenstorting in het begin van de 17e eeuw, wat de verschillende bouwstijlen laat zien - zowel romaanse als gotische stijlelementen zijn aanwezig. Later in onze vrije tijd wilden wij deze gaan bezoeken helaas het was siësta tot 15:00 uur en dan moesten wij oins weer bij de bus melden.
Als je door de straten van het historische centrum loopt, zie je de ware ziel van Alghero, echt Italiaans met authentiek geplaveide smalle straatjes met wasgoed onder de ramen, oude mannetjes die al keuvelend de stoeltjes van een koffiebar bezet houden en tussen de ramen met gevels en de ommuurde portalen, zijn de tekenen van Catalaanse kolonisatie duidelijk. We slenteren al luisterend naar Eugenie door de vele straatjes heen op weg naar de kathedraal.
Dan zien we vanuit Via Principe Umberto, de klokkentoren die in de Catalaanse gotische stijl werd gebouwd. De gravures op de deur zijn de typische stijl van dit type architectuur.
Bij binnenkomst, valt het Latijnse kruisontwerp op,
met 3 beuken gescheiden door klassieke pilaren en zuilen in een laat-renaissance stijl.
Kathedraal van Santa Maria Immacolata
Vind je in het hart van de stad. Zij is gewijd aan de heilige Maria. Gebouwd in de 14e eeuw. Deze kathedraal, die tot 1986 als bisschopszetel diende, staat bekend om haar prachtige architectuur. Het nam het zijn huidige uiterlijk aan rond het midden van de 16e eeuw.
De architectonische stijl van de kathedraal is Catalaans geïnspireerd op laat-gotiek en de structuur wordt bekroond door een achthoekige klokkentoren uit dezelfde periode. Met een mix van gotische, renaissance- en neoklassieke stijlen, nodigt het bezoekers uit om terug te stappen in de tijd en de historische lagen binnen zijn muren te verkennen.
De hoofdingang van de kathedraal bevindt zich aan het kleine Piazza del Duomo, waar de in de 19e eeuw toegevoegde neoklassieke gevel bezoekers begroet. Deze gevel heeft een monumentaal portiek met een driehoekig fronton ondersteund door 4 Dorische zuilen op een hoge stylobaat met een centrale trap.
Het Interieur
Het schip is vrij breed maar de lengte van het gebouw vrij kort en dat komt omdat het oorspronkelijke plan was een grotere kerk te bouwen, maar vanwege het geldtekort is dit niet doorgegaan. Het deel achter het marmeren altaar is het oudste.
De zijbeuken hebben 6 kapellen, 3 aan elke kant, versierd met indrukwekkende kunstwerken.
De 1ste kapellen aan beide zijden zijn bijzonder opmerkelijk, omdat ze groter zijn dan de volgende en bedekt zijn met koepels die rusten op hoge pilaren afgewisseld met Dorische zandstenen zuilen. Deze kapellen herbergen 2 imposante neoklassieke altaren uit de 19e eeuw. Van bijzonder belang is de 1ste kapel aan de rechterkant, gewijd aan het Heilig Sacrament, met een groot altaar ingewijd in 1824, gebeeldhouwd in marmer en met een centraal rond tempel dat doet denken aan de Tempel van Vesta in Rome.
Zwarte Madonna
Er is ook een replica van Maagd van Monserrat, die werd gegeven door het klooster van Monserrat in Catalonië in Spanje.
Blanke maagd
Er is ook hier een blanke maagd in dezelfde stijl.
Het Pijporgel
Achter in de kathedraal, op de cantoria boven de ingang, bevindt zich het Mascioni-pijporgel, opus 477, gebouwd in 1935. Dit orgel met pneumatische transmissie heeft twee klavieren met elk 58 toetsen en een concaaf-radiaal pedaalbord met 30 toetsen.
Iets wat denk ik alleen een gids weet is dat je een muntstuk van mee €2 in een kastje bij de toegangsdeur moet doen en dan wordt het grote altaar en de achterzijde verlicht voor een paar minuten.
De kathedraal, wordt beschouwd als een van de meest representatieve monumenten van de Catalaanse stad en is zeker een bezoek waard vanwege de uitstekende combinatie van toewijding, religiositeit, kunst en cultuur. Achter het houten koor,
in de veelhoekige apsis, bevinden zich 5 gotische straalkapellen die met elkaar verbonden zijn om een kooromgang te vormen. Kijk rond er is echt veel te zien en alles is even indrukwekkend. Je vindt hier ook
Mausoleum
Het transept bevat ook meesterwerken, waaronder het neoklassieke mausoleum van Maurice van Savoye, hertog van Monferrato, gebeeldhouwd door Felice Festa (1807), hij leed aan de Zwarte Dood en stierf hier.
Kerk Barbara
Het Heilige Aardsbisdom de Orthodoxe van kerk van Italië en Zuid Europa. Ongewoon en onverwacht. Waarschijnlijk niet veel groter dan een paar hotelkamers. Duidelijk goed onderhouden door de gemeente, een kijkje waard!
Creatief
En dan zien we op de wand in de omgeving een enorme tekening van niemand anders dan de beroemde Sardijnse historicus en politicus Guiseppe Manno. En weer wat later komen we deze schildering tegen lijkt wel een aquarel wel heel bijzonder hoor.
Ja ech dit was alles wat of we nog zagen toen we bij de kerk van San Fransesco aankwamen helaas ook geen toeristen meer alleen een lieve dame die ons vertelde dat er Siësta was tot 15:00 uur
De stadsmuren en zeewering van Alghero
vormen samen een historisch bolwerk dat deze van oorsprong Catalaanse stad moest beschermen. Op deze muren, daterend uit de vroege middeleeuwen, kun je nu een prachtige wandelroute volgen, met uitzicht op de azuurblauwe Middellandse Zee.
San Michele
De voormalige jezuïetenkerk is een belangrijke katholieke kerk in de stad Alghero en is een van de belangrijkste voorbeelden van de barokke stijl op Sardinië. Het is gewijd aan de patroonheilige van de stad en ligt in het historische centrum, aan de Via Carlo Alberto, tegenover het Piazza Ginnasio daterend uit de 17e eeuw.
De gevel
van San Michele is een toonbeeld van eenvoud en elegantie. Het heeft een basis van vierkante trachietblokken, wat het een solide en duurzame uitstraling geeft. Boven de houten toegangspoort zijn twee marmeren simulacra van de Annunciatie ingelijst in trachiet, met een hoogreliëf dat de Heilige Geest symboliseert net daarboven. Dit ingetogen maar diepe ontwerp nodigt bezoekers uit om binnen te stappen en de schatten binnenin te ontdekken.
De Iconische Koepel
Is een iconisch symbool van Alghero geworden. Deze achthoekige structuur, ondersteund door een hoge trommel en pendentieven, wordt bekroond met een lantaarn. In de jaren 1950 werd de koepel bekleed met polychrome tegels ontworpen door Antonio Simon Mossa en Filippo Figari, wat een levendige en onderscheidende toets aan de skyline van Alghero toevoegde. De kerk en haar koepel werden in 2007 gerestaureerd, waardoor hun behoud voor toekomstige generaties werd gewaarborgd.
en de schitterende mozaïeke koepel ook even vastgelegd
Lekker zo banjeren op je gemak hapje eten wat drinken. Je ziet kleur is er genoeg in de winkels. De kust heet de ‘Riviera del Corallo’ omdat Alghero in de volksmond de stad van het ‘rode goud’ genoemd wordt het rode koraal. Er zijn vele sieradenwinkeltjes waar ze wettelijk toegestane sieraden met koraal verkopen en dan met name in het ‘centro storico’ (de oudste straatjes van Alghero). Daar bevinden zich ook andere kleine winkels met handgemaakte producten zoals keramiek, tassen en kleden. Ja daar zat ook die schoenmaker. Die slippers? Puur kits! Nee niet meegenomen hoor er was iemand die nieuwe slippers zocht en ach ze zien er wel vrolijk uit. Zij had ze niet gevonden tot haar grote verdriet. We lopen rustig naar de bus Nee niet deze al was het wel een leuke haha.
De terugreis vangt aan en dat betekent, terug naar het plekje waar of we vanmorgen koffie hebben gedronken en alleen even mochten kijken naar de kerk op een afstandje Nu gaan we hem echt bezichtigen.
Basilica Santissima Trinitá di saccargia
Zijne majesteit domineert met haar donkere toren, hoog boven het platteland van de vlakte van Saccargia, in het noordwestelijke deel van het eiland op het grondgebied van Codrongianos in de provincie Sassari. Gebouwd op de ruïnes van een klooster in opdracht van de rechter van Torres Costantino I de Lacon-Gunale en zijn vrouw Marcusa, die het in 1112 aan de monniken van Camaldolo verleenden.
Historische bronnen zeggen dat de De Basiliek van de Heilige Drievuldigheid van Saccargia werd gebouwd door Pisaanse arbeiders en samen met het aangrenzende klooster eigendom was van de benedictijner monniken van de orde van de Camden. Sinds de eerste decennia van de 12e eeuw en maakte deel uit van een uitgebreid Benedictijner kloostercomplex van Camaldole. Dit maakte in de middeleeuwen deel uit van het Giudicato di Torres en was een deel van de pelgrimstocht van Ardara, de zetel van de palatine kapel, naar de kerk van San Gavino in Porto Torres.
Het abdijcomplex werd uiteindelijk aan het eind van de jaren 300 verlaten door de Camaldonese orde, want de laatste akte van de abdij als klooster dateert uit 1384.
De trotse perfectie, is volledig gemaakt van niet altijd regelmatig gelegde witte en zwarte lokale steen zwart/witte bichromie, van Toscaanse oorsprong, aan de binnenkant sober verfraaid met kostbare middeleeuwse fresco's contrasteert hij mooi met het groen rondom. Rond de kerk vind je nog steeds de overblijfselen van het oude klooster.
De gevel, fijn versierd met keramische bassins en ingelegde geometrische figuren, wordt voorafgegaan door een portiek versierd met gebeeldhouwde kapitelen en fijn versierde bogen.
Het gebouw heeft een T-vormige kruisinstallatie bestaande uit een transept en een lang schip met houten dak. Aan de zuidkant van de kerk bevindt zich het klooster met uitzicht op de ommuur, het oostelijke klooster met een put en een aantal open ruimtes op een grote binnenplaats. In de kapitelen, in de kroonlijsten en in de ringen van de bogen zijn er sculpturale decoraties van opmerkelijk artistiek en stilistisch belang, met plantaardige en zoomorfe motieven, met name die van het portiek op de rand van een hoekpilaar, waar runderen zijn afgebeeld die gehurkt en naast elkaar worden afgebeeld, terwijl op de kapitelen van de centrale zuilen en op een bewaard in het schip, gevleugelde monsterdieren zijn afgebeeld die op acanthusbladeren liggen.
De ring van de centrale boog is versierd met een rij dieren, die van de zijbogen met plantaardige takken en palmen.
In de apsis vinden we het enige picturale element in de basiliek: het fresco uit 1300, nooit gerestaureerd en in ieder geval nog steeds goed bewaard gebleven, in de drie lagen waaruit het bestaat, benadrukt het de verheffing van de geest van de mens ten opzichte van de aardse dingen, weergegeven door scènes uit het leven van Christus onderaan het schilderij, door het woord van de kerk, weergegeven door de 12 apostelen in de middelste band, tot aan de prachtige hemel van Seraphin en de zaligheid van God, terecht weergegeven door een afbeelding van de Drie-eenheid.
Het gebouw heeft een T-vormige kruisinstallatie bestaande uit een transept en een lang schip met houten dak. Op het transept staan 3 apsissen met elk een monofora. De sacristie ligt in het noorden, aan de zijkant en verbonden met het transept en heeft 5 spitse boogramen. In het westen bevindt zich de klokkentoren, met vierkant vat en toegang vanaf het transept. Deze laatste kenmerkt zich door centrale pilasters, hoekstukken, opengebogen en holtes voor keramische bassins.
Het interieur van de kerk herbergt een schat van onschatbare historische en artistieke waarde: in de apsis zijn zeldzame voorbeelden van romaanse fresco's bewaard gebleven, een eigenaardigheid in het Sardijnse kunstlandschap.
Deze muurschilderingen verrijken het gebouw niet alleen vanuit esthetisch oogpunt, maar vormen ook een waardevol bewijs van middeleeuwse heilige kunst op het eiland.
De 2 afbeeldingen aan de zijkant zijn respectievelijk van de twee zijden van het transept. In de linker, op de weg die ons naar de trap van de klokkentoren leidt, vinden we een prachtig houten beeld van de Maagd met Kind. in de rechter straat vinden we een reproductie van enkele details van het fresco van de apsis.
Het interieur van de kerk herbergt een schat van onschatbare historische en artistieke waarde in het gebouw bevindt zich een belangrijke cyclus van Romaanse fresco's gemaakt in de halve cilinder van de centrale apsis. De dipipen van de halfcilinder van de basiliek van Saccargia zijn in 4 registers gescoord.
Aan de onderkant bevindt zich een nepgordijn waarboven taferelen uit het leven van Christus zijn gepresenteerd.
Helemaal links van de toeschouwer is een kader te zien van een bebaarde figuur die knielt voor de heilige Benedictus, gevolgd door het Laatste Avondmaal, de kus van Judas, de kruisiging, de begrafenis, de afdaling van de onderwereld.
In de bovenste band staan de Maagd en de heilige Paulus naast de monofora, omringd door de apostelen.
In het apsisbekken kun je Christus de Rechter bewonderen, omringd door engelen en serafijnen. De fresco's van Saccargia zijn terug te voeren naar de 2e helft van de 12e eeuw.
In het begin van de 20e eeuw werd het hele gebouw in zijn geheel gerestaureerd door ingenieur Dionigis Scano. Het portiek is verlaagd om een beter zicht op de gevel mogelijk te maken, veel van de decoratieve elementen zijn opnieuw gemaakt en de overgebleven originelen zijn bewaard gebleven in de kerk.
Het interieur wordt gedomineerd door een suggestieve sfeer waarin het lange schip, gekenmerkt door kale muren, de blik van de bezoeker rechtstreeks naar de centrale apsis richt, die een zeldzame en prachtige cyclus van fresco's uit de 12e eeuw herbergt, die Christus in Amandel en scènes van het lijden van Christus voorstellen.
Dergelijke heilige harten zijn een rooms-katholieke ex-voto. (van de Latijnse uitdrukking ex voto suscepto, betekenis van "de gelofte gemaakt") stillare, gedragen als devotionele objecten en om dank te geven voor het verlenen
Deze muurschilderingen verrijken het gebouw niet alleen vanuit esthetisch oogpunt, maar vormen ook een waardevol bewijs van middeleeuwse heilige kunst op het eiland.
La Quercia da sughero
Sardinië is een van de belangrijkste producenten van kurk (sughero). Dat heeft het eiland te danken aan de vele kurkeiken die op het eiland groeien. zijn een van de oudste schatten van het eiland, indrukwekkend en majestueus. De ideale hoogte van deze bossen is tussen de 500 en 800 meter. De kurkeik is een altijd groene boom, heeft veel licht en ruimte nodig. Ondanks de vele bosbranden op dit eiland, herstelt deze boom zich na een brand, want het schors heeft een isolerende werking en beschermt de belangrijkste delen van de boom. Je kunt het zien als de jas van de boom, bestaande uit dode cellen dat elk jaar vernieuwd wordt, en kan daarom verwijderd worden zonder dat de boom doodgaat, beschadigt men echter ‘de huid’ dan is dit wel het geval, daarom zijn er ervaren vakmensen voor nodig om het schors te verwijderen Hier bewaren de bomen het kleine geheim voor bijvoorbeeld een goede wijn: kurk! Voor de eerste oogst moet de kurkeik tussen de 20 en 25 jaar oud zijn, daarna kan het schors om de 10 jaar verwijderd worden. Haalt men het er eerder af dan gaat dit ten koste van de kwaliteit.
Er zijn dan ook talloze kleine bedrijfjes die zich bezig houden met het ontschorsen van de kurkeiken om deze vervolgens te verwerken tot een flessenkurk, souvenir of bijvoorbeeld als "dienblad" om het traditionele gerecht porcheddu op te serveren.
Sardinië levert 2/3 van de nationale produktie. Per jaar wordt 12000 ton schors van de kurkeik gewonnen en verwerkt tot kurk. Het verbouwen is niet makkelijk en vergt veel geduld en aandacht. Opvallend zijn de bruin/ oranje stammen als de boom van het schors is ontdaan.Tempo Pausania in de provincie Sassari waar wij doorreden, is het belangrijkste centrum van Italië voor het verwerken en produceren van kurk. We hadden dit keer geluk dat we de stammen half van hun schors ontdaan hebben gezien.
En zo komt ons dagje Alghero en omgeving dan weer aan zijn einde we hebben genoten en heel veel gezien. We rijden terug naar Olbia om Eugenie weet netjes thuis te brengen en dan rijden we door naar ons hotel.
We suiten de dag weer af met een diner ditmaal was het hoofdgerecht vis met courgette lekker. Morgen gaan we naar
