Terugreis 

Orgosolo 

Dit ligt aan de oostkust van Sardinië, vlakbij Orosei en Nuoro, in de streek Barbagia. Deze stad in de omgeving van Barbagia biedt een glimp van een oud, tijdloos Sardinië, omgeven door weelderige en ongerepte natuur.

Nu een populaire toeristische bestemming maar nog niet zo lang geleden 1 van de dorpen op Sardinië die gebukt ging onder zware criminaliteit. Stille getuigen aan deze trieste periode zijn de oude kogelgaten in muren en sommige straatnaambordjes. 

Het dorp bekend geworden om de vele muurschilderingen (meer dan 100) die letterlijk overal te vinden zijn, is een echt openluchtmuseum. Toeristen van over de hele wereld vinden hun weg hier naartoe. De muurschilderingen zijn bekend om hun, originaliteit, levendige kleuren, citaten van kunstenaars, soms zelfs in het Orgolese dialect. Zij dienen als bewakers van het historische geheugen van de stad. Naast kunst en cultuur heeft Orgosolo ook een rijkdom aan schitterende natuurgebieden.

Ieder jaar van september tot december, wordt in de regio Barbagia ‘Cortes Aspertas’ gevierd. Een groot aantal dorpjes, waaronder Orgosolo, zet dan letterlijk hun deuren open voor bezoekers. 

 

Vandaag de laatste dag op Sardinië dus gaan we er alles uithalen wat nog kan haha.

De dag begon iets anders dan normaal want de buren konden hun kamerdeur niet meer openkrijgen dus er moest even geklommen worden van ons balkon over het dak naar hun balkon ze hadden die kamerdeur gelukkig wel openstaan.😂

We vertrekken ondanks dat gelukkig nog redelijk op tijd rond de klok van 08;30 uur. Oeps ja ik zit vandaag voorin en dat is niet mijn favoriet wordt beetje dis van die samenvoeging van beelden door die zijramen maar pilletje erin en dan komt t wel weer goed hoor hoeven niet zo heel veel in de bus te zitten. Wel mooi zicht natuurlijk. Even de benzineprijzen vastleggen en ja hoor we hebben vandaag heel wat tunnels zoals je ziet. Op de heuvel zien we ook nog een kasteelruïne lijkt op Castello della Fava in de gemeente Posada. Dan komen we door een leuk plaatsje Mamoiada een stadje waar het heel leuk lijkt te zijn rond de carnaval, dat roze gebouw is Cantina Giampietro Puggioni een wijnhuis dus daar kun je je wel even vermaken denk ik.

 

We zien hier ook een deel van het monument voor de gesneuvelden en vermisten van alle oorlogen dat zich bevindt op het Sint-Sebastiaanplein mocht je erheen gaan. Dan zitten we al heel snel midden in de natuur en hebben mooi zicht op het binnenland van het eiland mooi hoor die berglandschappen zo komen we al snel aan bij Orgosolo ons eerste doel van vandaag.

 

We komen uit de bergen en het dorpje ligt beneden. Yep dat vraagt wel wat stuurkunst van de chauffeur en zeker als die persoon zo'n grote bus over de weg voortbeweegt. Onze Sebas mag blijven We kwamen veilig beneden aan en ja soms denkt een personenauto dat hij wel door naar boven kan rijden neen ga maar netjes in zijn achteruit wij eerst haha. We zien al een paar mooie dingen op de muren. Maar nu eerst naar de parkeerplaats.

 

En zo komen we dan aan bij het restaurant waar we koffie drinken terwijl we op de gids wachten.

 

Het verhaal van een volk verteld op de muren the Murals

De eerste murales zijn gemaakt in de jaren ’60 van de vorige eeuw en waren zoals gezegd een reactie op de onderdrukking die de bevolking ervoer. Zij gaan daarom vooral over politieke, historische en sociale thema’s en vormden zo een stil protest. 

Een altijd levendige intellectuele onrust en een cultureel vurig territorium dat altijd opstandig en politiek actief is. Elk met zijn eigen stijl, de muurschilderingen van Orgosolo vertellen het verhaal.

In elk huis, op elke muur, hangt een muurschildering: tijdens een wandeling door de straten van het dorp kun je de emoties lezen en zien op de fresco's die op de stenen muren worden getoond en vergezeld door de traditionele Canto dei Tenores.

Canto a tenore

heeft zich ontwikkeld binnen de pastorale cultuur van Sardinië. Het vertegenwoordigt een vorm van polyfone zang uitgevoerd door een groep van 4 mannen met 4 verschillende stemmen genaamd bassu, contra, boche en mesu boche,

1 van de kenmerken is het diepe en gutturale timbre van de bassu- en contra-stemmen. Het wordt uitgevoerd terwijl je in een nauwe cirkel staat. De solozangers zingen een stuk proza of een gedicht, terwijl de andere stemmen een begeleidend refrein vormen. De meeste beoefenaars wonen in de regio Barbagia en andere delen van centraal Sardinië.

Hun zangkunst is sterk ingebed in het dagelijks leven van lokale gemeenschappen. Vaak wordt het spontaan uitgevoerd in lokale bars genaamd su zilleri, maar ook bij meer formele gelegenheden, zoals bruiloften, schapenschoren, religieuze festiviteiten of het Barbaricino-carnaval.

Hier een link naar de Unesco-site als het je interesseert https://www.unesco.org/archives/multimedia/document-1748

Met zijn expressieve en suggestieve beelden spreekt en creëert Orgosolo banden met inwoners en bezoekers.

Ik zal proberen de schilderingen enigszins te groeperen valt niet mee hoor.

 

Een greep uit het sociale leven.

 

Ook sociaal-politieke thema's over de landsgrenzen

 

De levendigheid van de jaren 60 en 70 bevorderde de ontwikkeling van de collectieve muurschilderingen.

 

Woorden zijn overbodig denk ik.

 

 De machtstrijd.

De levendigheid van de jaren 60 en 70 bevorderde de ontwikkeling van de collectieve muurschilderingen.

 

Honderden muurschilderingen kleuren de straten van Orgosolo en vertellen het verhaal

van zijn gebruiken en tradities, zijn cultuur en de intieme afwijkende meningen van de mensen van Barbagia.

 

Een weergave van typische iconen van het dagelijks leven.

 

vrouwen aan het werk

 

De herders bezig met het schapen scheren, te paard en de zorg voor het overig vee.

 

Zoals je ziet, gebruikten de kunstenaars en de lokale bevolking de muren in Orgosolo als schilderdoek voor de murales. Daardoor zijn de schilderingen letterlijk op elke hoek van de straat te vinden. Je vindt hier ook net als overal een oorlogsmonument maar daar heb ik verder niets over kunnen vinden op het net en van onze gids had ik ook geen informatie. De Orgosolo-schildertechniek ontstond in de 20ste eeuw dankzij de artistieke verve van een groep ruzie makende anarchisten. De techniek werd opnieuw toegepast tijdens de periode van de Italiaanse verzetsbeweging en verspreidde zich ook snel naar de nabijgelegen dorpen, en werd een totaal succes.

Dan aan het eind van onze toer door Orgosolo, ook nog even een foto van onze gids en dan wandelen we moe en met heel veel indrukken naar de bus die aan de andere kant van het dorp op ons stond te wachten.

 

 

"De herderslunch" 

We bieden u een andere dag om deze unieke plek in het hart van het wilde Sardinië te ontdekken en te profiteren van een typische buitenlunch met herders, vergezeld van traditionele "Tenores"-liedjes.

Bij aankomst zien we ze al staan de biggen op het spit. De mannen (herders), staan ons al op te wachten En met trots wordt ons het een en ander aan lekkers getoond.

 

We bieden u een kans, om deze unieke plek in het hart van het wilde Sardinië te ontdekken en te profiteren van een typische buitenlunch met herders, vergezeld van traditionele "Tenores"-liedjes.

We beginnen met  pane carasau en ispianadas, dit  zal worden aangevuld met robuuste lokale wijn, Cannonau, bekend om zijn intense kleur en smaak. Het was een happening om te zien hoe alles geserveerd werd Onderdeel voor onderdeel werd uitgeserveerd.

 

In de schapenkooien in de bergen bereiden herders een lunch in de buitenlucht in de schaduw van oude eiken- en jeneverbessenbossen, omgeven door de natuur.

Het Sardijnse menu bestaat uit: gezouten vlees, kazen, gekookt lamsvlees met aardappelen en geroosterd speenvarken.

En of je nu een 2e of 3e ronde wilde geen enkel probleem ze waren dan alleen maar blij Wel je ziet ik heb mijn bordje netjes leeg gegeten en ja ook een 2e ronde vlees genomen heerlijk

 

Om deze stevige maaltijd af te sluiten, geniet je van een echte en additievenvrije lokale sterke drank, Abbardente, met een alcoholgehalte dat nooit lager is dan 50° - De perfecte afsluiting van een bevredigende maaltijd.

En dan wordt het geheel afgesloten met Traditionele Tenores-liederen die staan op de lijst van UNESCO aansluitend wordt er kort gedanst op de muziek. Jawel het was een heelgezellige lunch Heerlijk gegeten en het afsluitdrankje was ook erg lekker wel in combi met het bloemkoekje anders brandde je keel echt weg haha.

Bijgevoegd een filmpje van Unesco

 https://youtu.be/PGXviOm6P1g?si=2MezggYT70GSP-1I

 

Voor we de bus instappen natuurlijk eerst nog even naar het toilet.

 

Porceddu

is een eenvoudig maar complex recept gemaakt van geroosterd speenvarken. Dit traditionele gerecht uit de Sardijnse keuken is gebaseerd op zeer eenvoudige ingrediënten waarbij het lichaam van het biggetje wordt schoongemaakt en gevuld met vlees, rozemarijn, kruiden, venkel en andere. Later worden ze conventioneel geroosterd over jeneverbes- of mirtehout om een zacht, vochtig en pittig varkensvlees zonder been te produceren. Dit gerecht wordt vermeld als een van de "traditionele landbouw-voedselproducten" die de wortels van de Italiaanse cultuur en gebruiken laat zien. Het wordt over het algemeen geserveerd op speciale feesten zoals bruiloften of grote familiebijeenkomsten.

 Dit is nog wel leuk om erbij te doen dacht ik, ja dat speenvarken he, mmmmmmmm zo lekker

 

En zo komt aan deze dag ook weer een eind. We rijden terug naar het hotel Onderweg krijgen we een paar regendruppels en dan komt even later heel goed kijken hoor toch ook de regenboog even om de hoek kijken.

Dan is het tijd voor ons laatste avondmaal in het hotel en vervolgens de koffers inpakken morgen weer op weg naar huis we doen er wel 2 dagen over hoor

Terugreis