En dan vangt de terugreis aan. Koffers in de bus en dan even ontbijten sleutel inleveren, drank hadden we gisteravond al afgerekend dus als een ieder op zijn plek zit kunnen we vertrekken. Het is maar een ½ uurtje rijden dus dat valt mee.
De lucht tekent mooi we rijden door het havengebied mooi zicht maar ech daar komt de regen om de hoek kijken dus zicht wordt ook iets minder enfin we zijn bij de ferry aangekomen.
Sebas krijgt instructies voor zijn bus In die tussentijd maak ik even foto van de boot waar of we niet mee varen maar hij is gewoon leuk! Op een gegeven moment moeten wij eruit. Hij loost ons via een zijingang de ferry op zodat we niet in urenlange wachtrijden hoeven te staan dan gaat hij terug om zijn bus aan boord te brengen. Voor ons is het nu wachten op de zwarte rook dode we mogen vertrekken. Het zal een lange zit gaan worden 8 a 10 uur maar liefst. Ja de heenweg konden we lekker slapen. Nu komt de regen inmiddels met bakken naar beneden maar we besluiten toch op het buitendek te gaan bivakkeren.
Grimaldi Lines
Zij verzorgt een groot aantal veerdiensten naar mooie bestemmingen als Spanje, Tunesië, Malta, Griekenland, Sardinië en Sicilië en is onderdeel van de Grimaldi Groep, tevens eigenaar van Minoan Lines en Finnlines.
De Grimaldi Groep verzorgt al veerdiensten sinds de 14e eeuw en beschikt momenteel over een van de grootste scheepsvloten ter wereld. Sinds 1969 richt de Grimaldi Groep zich ook op het vervoeren van voertuigen en de afgelopen 40 jaar stonden voornamelijk in het teken van transferdiensten en het uitbreiden van de veerroutes naar Noord-Europa en West-Afrika.
De veerboten van Grimaldi Lines zijn modern, snel en comfortabel. Dankzij de geweldige faciliteiten aan boord kunt u genieten van entertainment gevolgd door een goede nachtrust zodat u helemaal ontspannen aankomt op uw bestemming.
directferries.nl biedt u de mogelijkheid om de dienstregeling en prijzen van Grimaldi Lines snel te vergelijken met andere veerbootmaatschappijen.
Zo we zijn los en varen de haven uit. We varen over de Tyrreense Zee die maakt deel uit van de Middellandse Zee. Je ziet het wordt naarmate de tijd vordert steeds lichter en ja ook droog.
Was nog wel even lachen, ik zat met een reismaatje voor op het dek. Ineens vloog er iets over ons hoofd we doken beiden naar beneden. Bleek dat er iemand aan het spelen was met een drone. Hij ging omhoog, omlaag, toen weer omhoog en toen met een noodgang naar beneden en wel zover dat iet het water in dook. Die zien ze nooit meer terug zeiden wij. En ja hoor even later stond er een stel met het bedieningskastje (als je dat zo noemt) en dat waren geen vrolijke gezichten neem dat van mij aan. Nee dat zal een beste duit gekost hebben. Je ziet in de verte land in zicht hiep hoi.
En zo varen we rustig de haven van Livorno in ja je ziet het goed het wordt donker. Maar we hebben nu wel een mooie zonsondergang op het water dus toch weer een beetje geluk zeggen we dan maar.
Dit zegt genoeg lijkt mij.
Nu is het geduld hebben want het duurt echt nog even voor de boot kan aanleggen en wij van boord mogen maar ach er is genoeg te zien dus geen probleem het eind is immers in zicht.
Eenmaal van boord lopen we naar de bus en dan direct naar ons overnachtingshotel. Gezamenlijk liepen we achter Sebas aan linksaf, rechtsaf, links, links en rechts en jawel daar zijn we dan. LKeek als waren ze niet echt blij toen we aankwamen. De bagage kon je in de gang zetten niet meenemen naar binnen nemen!! We moesten direct aan de lange tafels opgesteld in rijen van 2 in een grote kille zaal (tl-verlichting). Echt zo'n kazerne idee jaja lach maar deden wij ook hoor. Drinken bij het eten? Nee joch dat kost alleen maar tijd!! Het eten was ook niet spectaculair net als het opdienen ervan. Als nagerecht kon je een appel uit de schaal op een tafel pakken en vervolgens door naar je kamer. Ach we waren toch moe.
Vandaag reisdag 2
Toch redelijk geslapen, dan een eenvoudig ontbijtje ga er niet over uitweiden. Maar toen we eenmaal in de bus zaten was het eerste wat of Sebas zei: Jullie zijn de laatste groep die hier geweest zijn. Zo wensen wij niet behandeld te worden. Ik breng hier niemand meer naartoe en geloof me wij als jullie chauffeur hebben veel invloed op dit gebied. Hij laat ons zien hoe we rijden vandaag. He leuk we komen ook langs Lucca ja herkenning van de brug foto is niet zo scherp maar toch haha. We rijden door mooi natuurgebied en komen aan bij de Tolweg-overgang.
Het is weer tijd voor mooie luchten zoals je ziet de rivieren zijn een beetje opgedroogd en jawel er wordt ook gewerkt aan de weg. Dan is het tijd voor een speciale stop we hebben een jarige in de bus. En dit is niemand minder dan jawel ons chauffeur/reisleiden Sebas dus daar maken we even tijd voor gezellig hoor traktatie komt nog zegt hij is goed hoor.
Een brug in de verte mooi wat is het koolzaad zo knalgeel? Wat industrie en dan weer de natuur en dit keer is het genieten langs het Comomeer. Dan komen we door het gelijknamige plaatsje Como dit is een leuk stadje aan het Comomeer waar je heerlijk kunt wandelen langs pleintjes en smalle straatjes. Installeer je indien je daar verblijft zeker even op de gezellige Piazza ... Wij rijden door.
Door het dorpje heen komen we weer op de snelweg en zien daar diverse borden wat zal dat betekenen ja vooral dat bord met Gottardo kan alle kanten op he, haha.
We rijden eerst nog een stuk langs het meer van Lugano weer zo'n mooi stukje natuur. Elk jaargetijde heeft hier zijn charme denk ik. De koeien storen zich niet aan ons dus laten wij ze ook maar lekker doorgrazen. en rijden verder
De spanning stijgt het kan nu bijna niet meer fout gaan en ja hoor eindelijk na zoveel reizen door de tunnel gaan we dit keer over de pass we hebben geluk en het is bovendien nog helder weer ook.
De Gotthardpas, ook wel Sint-Gotthard of Passo del San Gottardo
verbindt de Zwitserse plaatsen Andermatt en Airolo. De pas heeft een lengte van ca. 26 kilometer, bereikt een maximale hoogte van 2106 meter en is onderdeel van de ruim 100 kilometer lange Gotthardstrasse. De Gottardpas ligt in het gelijknamige bergmassief, dat is vernoemd naar de heilige St. Gotthard uit Beieren.
In de winter is de pas gesloten en ben je genoodzaakt om van de Gotthardtunnel gebruik te maken.
Door de opening van de Gotthardtunnel in 1882, is het belang van de pas afgenomen. De verbinding zelf is nog altijd even belangrijk. Ieder jaar trekken duizenden toeristen via de Gotthardtunnel van Zwitserland naar Italië en andersom. Dat zorgt vaak voor flinke files. De pas duurt langer dan de tunnel, maar je hoeft niet in de file te staan!
En zo klimmen we naar boven, waar moet je kijken voor, achter, links, rechts?
Gewoon overal haha en zie daar de helicopter hangt ook in de lucht altijd paraat voor het geval dat.....
Eenmaal boven krijgen we even lekker de tijd om rond te lopen en te genieten van het mooie uitzicht. Er is ook een mooi project gaande zoals je ziet Ik heb de tekst van het bord even vertaald dat leest iets makkelijker. Hier uiteraard een magneetje gekocht nou ze rekenen beste prijzen voor dat wat of ze verkopen maar ja wie weet is dit de eerste en de laatste ker dat we boven zijn zeker als er nog een tunnel bij gaat komen zal dit een logischere route worden. Want ja ook beneden wordt hard gewerkt zoals je bij mijn eerdere reizen via de Gohthard gingen al wel gezien zult hebben.
Het Saint Gotthard Park Project:
Een nieuw toeristen-recreatieve-sportcentrum in de valleibodem van Airolo "Noching is verloren, niets wordt gecreëerd, alles wordt getransformeerd."
Dit fundamentele postulaat van Lavoisier is ook een van de leidende principes van de circulaire economie en van dit project Op basis hiervan is besloten om de verdubbeling van de Gorthardtunnel te koeken als een kans om het dorp Airolo te verbinden met de rivier Ticino.
Door de indeling van de snelweg te transformeren en de mijnbouwmaterialen van de nieuwe tunnel als groene dekking te gebruiken, zal de valleibodem, die meer dan 50 jaar geleden van ons werd afgenomen, worden hersteld, 22 hectare park ontworpen om bruikbaar en productief dicht bij het dorp te zijn, bij de poorten van het treinstation en aan de voet van de kabelbaan en skiliften. De thuisbasis van een biotoop en landbouwactiviteiten, een toeristisch-recreatief-sportcentrum en de thuisbasis van voetgangerspaden die in de winter cross-country skaingroutes worden. Dit alles en nog veel meer wordt de nieuwe vallei voor het park het hart van de toeristische en residentiële revival van Airolo, de Leventina Valley en de zuidelijke regio Saint Gotthard.
We zakken weer rustig af naar beneden. He wat zien/ horen we daar? Ja daar beneden, staan 2 personen naast hun auto een deuntje weg te geven geweldig. Busstop; even dan mogen we ervan genieten haha. We hebben maar gelijk lang zal ie leven laten spelen voor Sebas. en dan rijden we weer verder.
Alphoorn, een typisch instrument
Dit is een houten blaasinstrument van meer dan 3 meter lang en behoort net als de kaas, chocolade en horloges tot de Zwitserse cultuur. De hoorn werd traditioneel gebruikt door herders om koeien uit de wei naar de stal te roepen als het tijd was om te melken. De klank ervan is helder, ver dragend (8 Km) en toch kan er zacht op geblazen worden.
Dit spreekt allemaal voor zich.
Bijna beneden, krijgen we dan nog net een ongeval mee maar leek mee te vallen gelukkig. Zo kwam dan aan onze tocht over de pas een eind en dan de laatste 200 km
We rijden langs het water o.a. langs Seedorf.
De Millstätter See
ook wel het Vierwoudstedenmeer met zijn fjordenlandschap, heeft een lengte van 12 km. Op zijn breedste punt meet hij 2 kilometer van oever tot oever. Het is daarmee het op 1 na grootste bergmeer van de Oostenrijkse deelstaat Karinthië. Alleen de Wörthersee is groter. De Millstätter See is echter veel dieper; tot wel 142 meter. Daardoor is het met afstand de grootste watermassa die je in Karinthië kunt vinden.
En dan nu de laaste loodjes naar ons laatste overnachting-hotel. We gaan via Bazel naar Mulhousen we hoopten daar waar of we eerder waren (vooral om het centrum weer in te kunnen) maar leek ons al stug want voor dat groepje van 17 was het al netnet.
Het was niet verkeerd we werden heel warm verwelkomd. Leuk personeel en het eten was heerlijk en werd met flair opgediend. Leek als wisten zij waar of we vandaan kwamen en dachten we gaan ze verwennen. Straks heerlijk slapen. Morgen de laatste dag.
