Vandaag staan rit met de metro, een fietstocht, Cementario en de Flamingo op het program.
De metro in Buenos Aires
bekend als de "Subte", is het eerste ondergrondse metronetwerk van Latijns-Amerika, met 6 lijnen (A, B, C, D, E, H) die de belangrijkste delen van de stad verbinden, ideaal voor toeristen om snel te reizen; treinen rijden vaak en er is gratis wifi op de stations, hoewel het tijdens de spits erg druk kan zijn.
De trein is een gele metrotrein van het type Siemens-Schuckert Orenstein & Koppel (SSyOK), die voorheen op Lijn A reed.
De muur van het station is versierd met een opvallend, kleurrijk verticaal strepenpatroon.
De verlichting in het station creëert een warme, oranje gloed die reflecteert op de tegelvloer van het perron.
Als we uitstappen zien we een mooie sculptuur hangen
Van de Renaissance tot op de dag van vandaag.
De beeldhouwer van de renaissance Miguel Angel Buonarroti werd geïnspireerd door de Griekse kunst, de bakermat van het Westen en ik bracht hem naar het derde millennium, fragmentandolo: Argentijnen zijn wezens die leven in fragmentatie
De toren
een mooi voorbeeld van renaissancestijl, staat op een platform met vier toegangstrappen. voor het station. Elke trap is versierd met lantaarns van Engelse oorsprong op de balustrades. In de hoeken bevinden zich vier kleine fonteinen met leeuwenkoppen, die water ontvangen als stortplaatsen en batterijen. Boven de voordeur, op de eerste verdieping, prijken de wapenschilden van Argentinië en Groot-Brittannië.
De klok werkt op slinger en gewichten, de wijzerplaat van de klok is gemaakt van stukjes Engelse opaal, waarvan er inmiddels veel zijn vervangen. Het carillon dat het kwartier aangeeft, is afkomstig van Westminster Abbey. De toren werd officieel ingehuldigd op 24 mei 1916.
Op het gras is het heerlijk vertoeven zoals je ziet.
Zie daar de hondenuitlaatservice ook hier zijn er officiele sites Op zoek?
DogPack biedt een directory van meer dan 25 vertrouwde diensten voor honden en hun eigenaren, van verzorgingssalons en trainingscentra tot dierenklinieken en huisdiervriendelijke accommodaties. In Buenos Aires weerspiegelt de levendige hondencultuur de liefde van de stad voor haar viervoetige metgezellen.
Dan lopen we nog langs een monument aan de voet van een mooi park Hito de tekst op het monument;
Mijlpaal van Argentinië nr 12
Hier vochten en wonnen de heroveraars van Buenos.
Op 11 augustus 1806 bij de laatste Engelse invasie
Retiro Station
ook wel bekend als Estación Retiro Mitre, is het belangrijkste centrale treinstation van Buenos Aires. Het werd rond 1908 ontworpen door Britse architecten en ingenieurs en in 1915 ingehuldigd. De bouwmaterialen werden stuk voor stuk uit het Verenigd Koninkrijk geïmporteerd.
De architectuur van het station is typisch voor de grote treinstations van de 19e eeuw, met een imposante centrale hal, cafés en Franse academische invloeden. De indrukwekkende ijzeren structuur die de platforms bedekt, was destijds een van de grootste ter wereld en wordt vaak vergeleken met die van Europese stations, zoals London St Pancras.
Een grote, antieke uitziende stationsklok hangt in een hoog gewelfd plafond met grote ramen.
De klok, gemaakt door het bedrijf Gnomon, heeft meerdere wijzerplaten, zodat deze vanuit verschillende hoeken zichtbaar is. Het ontwerp doet denken aan klassieke klokken die vaak te vinden zijn in grote treinstations of openbare gebouwen.
Retiro Station is een belangrijk spoorwegknooppunt in Buenos Aires en bedient de Mitre-lijn, die diverse bestemmingen in de provincie Buenos Aires aandoet. De tekst “Z/Mitre” verwijst waarschijnlijk naar de Zarate-lijn, een tak van de Mitre-lijn.
Het station is onlangs gerestaureerd en in de buurt bevindt zich ook het belangrijkste busstation van de stad voor langeafstandswegvervoer.
En daar gaan we dan. Het is een tour door het luxe deel van BA. Niet al te veel afstapmomenten en vooral veel luisteren.
We gaan naar de wijk La Recoleta is een chiaue wiik. Naast winkels en restaurants vind ie hier een enorme begraafplaats met monumentale graven, waaronder dat van Evita Perón.
Voor we de moderne voetgangersbrug die de Av. Figueroa Alcorta oversteekt. opgaan krijgen we het verhaal van het leven van de tourleider komende uit Nederland en nu al een aantal jaren wonend in BA te horen. Hij verteld een aantal annekdotes over ons koningshuis dat daar natuurlijk van een andere kant wordt gezien. Hij verteld ook over de armoe die er heerst en daarbij uiteraard het financiële plaatje. Dan gaan we naar de brug. Vanaf hier heb je een spectaculair uitzicht op de Floralis en de skyline van Buenos Aires. We zien ook de;
Faculteit der Rechtsgeleerdheid an de UBA
Een imposante neoklassiek gebouw met enorme zuilen dat op het eerste gezicht indruk maakt. Op de voorgrond
Plaza República Kangoeroe Sculptuur
Een trio van omheinde kangoeroes op Avenida Pres. Figueroa Alcorta in de buurt van Recoleta.
De beelden zijn gemaakt van brons, wat een veelgebruikt materiaal is voor dergelijke tuindecoraties en sculpturen.
Ze bevinden zich op een verhoogd gedeelte met een lage aarden wal, omringd door een zwart metalen hekwerk.
Generieke Floralis
Een van de moderne emblemen van Buenos Aires is de Floralis Genérica, een indrukwekkend metalen beeldhouwwerk in de vorm van een bloem op het Plaza de las Nações Unidas.
Ontworpen door de Argentijnse architect Eduardo Catalano, heeft het de bijzonderheid om zijn bloemblaadjes te openen en te sluiten volgens het tijdstip van de dag, waardoor het gedrag van een echte bloem wordt gesimuleerd.
Sinds december 2023 staat hij stil vanwege schade door een storm.
We wilden de bloem nog van dichtbij gaan bekijken maar de weg was afgesloten
De wijk Recoleta
staat bekend als het "Parijs van het Zuiden" met elegante Franse architectuur, luxe boetieks en kunstgalerijen, en is beroemd om de historische Recoleta Begraafplaats, culturele bezienswaardigheden zoals het Museo Nacional de Bellas Artes, en chique lanen zoals Avenida Alvear, en is een veilige en chique buurt, ideaal gelegen tussen het centrum en Palermo, met mooie parken en restaurants.
Het is vooral een hele rustige wijk met volop beveiliging je vindt hier ook diverse ambassades
Het eerste gebouw is vermoedelijk de Argentijnse ambassade. Er hangen vlaggen van Argentinië en België bij de ingang.
Casa Redonda Het staat bekend om zijn ongebruikelijke ronde architectuur. Het ontwerp omvat een kenmerkend balkon met Dorische zuilen. De bovenste verdieping heeft een achthoekige toren.
Er staat een klein, zwart wachthuisje met het opschrift "POLICIA DE LA CIUDAD".
Een persoon staat naast het wachthuisje, bij een geparkeerde fiets. dat is het hulpje van ons guy
De beide bronzen heren behoren tot het Het San Martín Nationaal Instituut,
eveneens gelegen in deze wijk, het is een culturele stichting die eer betoont aan de nalatenschap van generaal José de San Martín. Hij is de Bevrijder van Argentinië, Chili en Peru, San Martín is een belangrijk figuur in de Zuid-Amerikaanse geschiedenis. Dan rijden we naar het
Museo Evita
Het museum is gewijd aan het leven van Eva Perón, een invloedrijke Argentijnse politieke leider en actrice.
Het gebouw zelf is een historisch herenhuis in de wijk Palermo, dat in 1923 werd gebouwd en in 2002 werd geopend als museum. De banner op de gevel toont een afbeelding van Eva Perón en de tekst "INMORTAL" (onsterfelijk).
Bezoekers kunnen in het museum persoonlijke bezittingen, kleding en documenten uit haar leven bekijken.
Paseo El Rosedal Garden paris
een rustige en kleurrijke oase in Buenos Aires, Argentinië. Deze groene ruimte barst van de meer dan 18.000 rozen, waardoor een vredige sfeer ontstaat die doet denken aan de Tuilerieëntuin van Parijs.
Het is bereikbaar via de wit marmeren trap met een witte pergola-structuur, waarvan de treden een lichte welving hebben door het jarenlange gebruik en slijtage
Je kunt over de paden wandelen en de bloemen en de bustes van beroemde dichters zoals Dante en Shakespeare bewonderen. Het park beschikt ook over een Andalusische patio met kleurrijke tegels geïmporteerd uit Sevilla en een charmante fontein. Het is de perfecte plek voor een romantische date of een ontspannen middag aan het meer, waar je ganzen en eenden kunt zien en zelfs peddelboten kunt huren. Dus zoek je een rustige ontsnapping uit de bruisende stad, is het tuinpark Paseo El Rosedal zeker een bezoek waard.
Ook wij mochten hier een ronddwalen zie je dat de eend jonkies heeft?
De plaquette is een gedenkteken dat de toewijding van Zuid-Amerika door ouderling Melvin J. Ballard in 1925 herdenkt. De tekst is een gebed om vrede en zegeningen voor de naties en leiders van Zuid-Amerika.
Het was de bedoeling dat we aan de overkant iets zouden drinken maar daar was totaal geen beschutting dus zijn we naar een ander plekje gegaan waar het lekker koel was
Hier staan we bij een aantal schitterende muurschilderingen van de beroemde Argentijnse voetballer Lionel Messi, de iconische tangozanger Carlos Gardel in de wijk Palermo gemaakt door de Argentijnse straatkunstenaar Alfredo Segatorien En we krijgen ook het verhaal van het ontstaan van de tango te horen.
De Argentijnse tango heeft zijn oorsprong rond 1880.
De tango ontstond dus eind 19e eeuw in de volksbuurten van Buenos Aires en Montevideo, voortkomend uit een culturele smeltkroes van Europese immigranten (wals, polka) en Afrikaanse ritmes (candombe) en de Cubaanse habanera
Het was een dans van de arbeidersklasse, de immigranten en voormalige slaven, gevoed door melancholie en verlangen, en groeide uit de sloppenwijken tot een wereldberoemde dans en muziekstijl. In eerste instantie is de tango dus van de armen. En je ziet veel mannen samen dansen door het enorme mannenoverschot in de stad.
Het paard
is geen direct, centraal symbool binnen de dans of muziek van de tango zelf, maar vertegenwoordigt de sterke verbinding tussen de Gaucho-cultuur (Argentijnse cowboys) en de Pampas, de uitgestrekte graslanden, die de oorsprong van de tango in de sloppenwijken van Buenos Aires hebben gevoed: het paard staat voor de plattelandstradities, vrijheid en de melancholie van het verlies, die later versmolten met immigrantenculturen in de stad, waardoor het paard een culturele achtergrond is voor de emotionele diepgang van de tango.
En dit is dan het laatste deel van de fietstocht Aan het eind van de reis kon ik alleen maar zeggen dat dit de lekkerste empana is geweest van de hele reis!!
De iconische Obelisco de Buenos Aires,
staat op de kruising van twee belangrijke straten: Avenida 9 de Julio, bekend als de breedste straat ter wereld met soms wel 16 rijstroken en Avenida Corrientes, beroemd als de straat die nooit slaapt.
Het monument werd in 1936 opgericht ter herdenking van de 400e verjaardag van de eerste stichting van Buenos Aires door Pedro de Mendoza in 1536.
Het markeert ook de plek waar de Argentijnse nationale vlag voor het eerst in de stad werd gehesen. Ontworpen door de Argentijnse modernistische architect Alberto Prebisch, is de obelisk 67,5 meter hoog en elke zijde is 8,8 meter breed.
De obelisk fungeert als een strategisch centraal punt, met drie van de ondergrondse metrolijnen van de stad die eronder samenkomen en de speciale buscorridor van de Metrobus die op straatniveau passeert. Het is een baken geworden voor verschillende evenementen, van sportvieringen tot politieke demonstraties.
Binnenin de structuur bevindt zich een ladder met 206 treden en zeven rustplaatsen maar voor het publiek gesloten. Een bliksemafleider bekroont de piramide.
Het is wel te zien dat de Italiaanse invloed hier nog steeds groot is toch? Jawel daar stond hij De wolvin die de tweelingbroers Romulus en Remus, de mythische stichters van de stad, zoogt. Het beeld is een krachtig symbool van de Romeinse mythologie en geschiedenis.
Ik had gevraagd of je hier ook lekker ijs kunt kopen wel dat was mogelijk en inderdaad het was heerlijk Je kon het zo gek niet bedenken of ze hadden het wel ja zelfs wortelijs lach maar er zat echt wortel in en smaakte heel goed. Leuke afsluit.
Nu gaat een ieder zijn eigen richting op terug naar het hotel nog even de wijk in of zoals wij met zijn drieën naar de begraafplaats want die hoort nu eenmaal bij BA net als de tango die we vanavond gaan bezoeken met een klein clubje.
Recoleta Cemetery
gelegen in de gelijknamige wijk, is net zo veranderd als de stad zelf. Hoewel aanvankelijk impopulair, is de elite de intieme locatie gaan waarderen. De sierlijke familiegraven weerspiegelen rijkdom en status. Tijdens een wandeling over de begraafplaats kom je presidenten en politici tegen (sommigen ondeugend, anderen aardig), Nobelprijswinnaars, literaire grootheden, entertainers, wetenschappers, militaire leiders, sportfiguren en zelfs mensen die op tragische wijze stierven, wat heeft geleid tot talloze stedelijke legendes. De meest bezochte graven zijn die van Eva Perón en de voormalige Argentijnse presidenten Sarmiento en Raúl Alfonsín.
Ooit was de begraafplaats de boomgaard van de nabijgelegen Basílica Nuestra Señora del Pilar, een prachtige witte kerk die uitkijkt op het plein. Het land, oorspronkelijk eigendom van de Recollect monniken waaraan de wijk zijn naam ontleent, werd in 1822 de eerste openbare begraafplaats van de stad. De lay-out werd ontworpen door de Franse ingenieur Próspero Catelin, die ook verantwoordelijk was voor het ontwerp van de Metropolitan Cathedral op de Plaza de Mayo.
Met een oppervlakte van maar liefst 50.000 m², is Recoleta Cemetery een bewijs van de rijkdom en smaak van de natie; een stad binnen een stad, met straten, steegjes en doorgangen die je door een labyrint van de historische afkomst van Argentinië leiden.
En meer dan 6.400 beelden, sarcofagen, doodskisten en crypten herdenken enkele van de meest gevierde zonen en dochters van Argentinië, niet in de laatste plaats Eva "Evita" Perón, in deze labyrintische stad van de doden.
En meer dan 90 graven zijn erkend als nationale historische monumenten.
De begraafplaats is een mooie plek, met schaduwrijke paden en imposante marmeren mausoleums die een mix van Art Deco, Art Nouveau, barokke en neogotische stijlen, vrijmetselaarssymbolen en krachtige religieuze iconografie tonen.
Ja je ziet het goed daar stond de draagbaar nog op het pad.
Het graf van Eva Maria Duarte Peron
Hoewel ze in 1952 stierf, werd haar lichaam 20 jaar lang niet begraven in het mausoleum van de familie Duarte. Evita ligt in een zwaar versterkte crypte zo'n vijf meter onder de grond, om haar stoffelijk overschot te beschermen.
Deze ruimte bevat niet alleen de verhalen van talloze prominente figuren die Argentinië hebben gevormd, maar het is ook een plaats van ongelooflijke vrede. De juxtapositie van de hectische activiteit van Buenos Aires tegen de stille contemplatie binnen deze muren is opmerkelijk. Wandelend over de paden, vindt je verzorgde tuinen, perfect voor reflectie en die korte ontsnapping van de drukte van de stad.
De architectonische diversiteit, met stijlen variërend van Art Nouveau tot Griekse tempels, vertelt verhalen over ververlegen tijden. Graven kunnen honderdduizenden dollars kosten, vooral die in de hoofdgangen.
Elke begraafplaats heeft een spookverhaal, en Recoleta is geen uitzondering. David Alleno werkte 30 jaar als begraafplaatsgrafdelver en spaarde zorgvuldig zijn geld voor zijn eigen perceel en een standbeeld van zichzelf. Er wordt gezegd dat zodra de architect die hij voor het standbeeld had aangesteld het werk had afgemaakt, Alleno naar huis ging en zelfmoord pleegde. Blijkbaar hoor je zijn sleutels nog steeds rinkelen terwijl zijn geest bij zonsopgang over de smalle paden van het kerkhof loopt.
Het was indrukwekkend en blij dat we gegaan zijn. Nu de taxi terug. Ons maatje is nog niet in de Cathedral geweest nou dan gaan we nog even met je mee hoor en zo gaan we weer terug en daar kregen wij geen spijt van zie onder.
Informatie Begraafplaats van de Recoleta
De begraafplaats is dagelijks geopend, van 8.00 tot 18.00 uur.
Gratis rondleidingen in het Spaans vinden plaats om 11.00 uur en 14.00 uur van dinsdag tot vrijdag,
en om 11.00 uur en 15.00 uur op zaterdag, zondag en feestdagen.
De VVV van de stad biedt ook één keer per week een rondleiding door de begraafplaats en de bredere wijk Recoleta.
Wij gaan op ons gemak op het bankje zitten achterin en zie daar. Het lijkt wel of 1 van die biechtstoelen open is. En jawel even later komen mensen ons vragen of wij ook aan het wachten zijn nou ech neeeee. Wij zacht lachen natuurlijk. Dan toch stiekem maar een foto maken. En dan komt ons maatje naar ons toe en vraagt zijn dat echte mensen of zijn dat poppen bij dat standbeeld? Pardon wij hebben gisteren niets gezien We lopen wel even met je mee
Na de derde kapel aan de rechterkant van het schip bevindt zich het mausoleum van San Martín en de onbekende soldaat. Dit marmeren pantheon is het werk van de Franse beeldhouwer Louis-Robert Carrier-Belleuse. Vorige keer was het hek gesloten.
Dit marmeren pantheon is het werk van de Franse beeldhouwer Louis-Robert Carrier-Belleuse. Rond de sarcofaag herinneren 3 vrouwelijke figuren die Argentinië, Chili en Peru vertegenwoordigen zich de landen die zijn bevrijd door generaal San Martín. Nu kunnen we wel om het mausoleum heen lopen
We zien Grenadiers bij de ingang van het graf staan op wacht zij brengen hulde aan de stichter van hun instelling. En dan worden we ineens vriendelijk doch dwingend uit de ruimte gezet Wat nou hebben we iest fout gedaan?
Maar dan horen we aardig wat rumoer en zien mensen aan de kant staan.
Wat is hier gaande? De wisseling van de wacht
Wisseling van de wacht
Elke dag, om de 14:00 uur, voeren de grenadiers van de Casa Rosada de historische wisseling van de wacht uit in de Metropolitan Cathedral, waar ze het mausoleum van generaal Don José de San Martín bewaken.
Zeven grenadiers verlaten de Casa Rosada (Het verlaten vanaf Casa Rosada zagen wij gistermorgen) en marcheren 284 meter naar de kathedraal, waar ze twee grenadiers ontlasten en terugkeren naar de regeringszetel. Deze wisseling van de wacht vindt plaats op oneven uren en is te zien tussen 7.00 en 17.00 uur.
Het Ayacucho Squadron
een prestigieuze groep grenadiers, is verantwoordelijk voor verschillende cruciale taken. Ze zorgen voor de presidentiële veiligheid in het Government House, bewaken de stoffelijke resten van de Bevrijder in het mausoleum van de Metropolitan Cathedral en hijsen en laten de officiële vlag van de natie wapperen op de Plaza de Mayo. Bovendien nemen ze deel aan alle ceremoniële evenementen in de Casa Rosada en de kathedraal. Een andere belangrijke taak van het squadron is de bewaring van de Sabre van de Liberator in het Nationaal Historisch Museum in Parque Lezama.
Dit was heel leuk om mee te maken. Dit zou je niet verwachten in een kerk toch? Ze namen de wachten mee en liepen met zijn allen naar buiten terug naar hun home de Casa Rosada en het hek wordt weer gesloten en als je het niet weet loop je er net als wij gister gewoon voorbij.
Uitgebreide informatie vind je op deze site
De 2e link is een heel klein stukje van die wacht en geloof me zo klonk het ook echt in de Cathedral
Uitgebreide informatie vind je op deze site
Horse Grenadiers: Find out what it's like to change the guard
De 2e link is een heel klein stukje van die wacht en geloof me zo klonk het ook echt in de Cathedral
https://youtube.com/shorts/8b602wN2f3w?si=_zkAMDYI9e62XySQ
San Telmo
een typische enclave van Buenos Aires, het bevat de zuiverste essenties van de oude stad als geen andere plaats. Terwijl je door de straten loopt, wordt waargenomen hoe de oude woningen het meedogenloze verstrijken van de tijd trotseren.
Ech het kan zoals je ziet ook net even iets anders uitvallen ja ook hier kent men de ondergrondse container en de burger die het er net niet in kan gooien. We treffen we ook nog een kleine kerk aan dus even naar binnen
San Ignacio de Loyola in de wijk Monserrat
ook wel bekend als St. Ignatius van Loyola, is de oudste kerk van de stad. De bouw, uitgevoerd door de jezuïeten tussen 1686 en 1722, was een gezamenlijke inspanning van de architecten Krauss, Bianchi en Prímoli. De kerk maakt deel uit van de Manzana de las Luces en staat bovenop een netwerk van ondergrondse tunnels die in de koloniale tijd werden aangelegd voor defensie en smokkel.
Na de verdrijving van de jezuïeten uit Spaans-Amerika in 1767, diende de kerk als de kathedraal van de stad. Tijdens de Britse invasie van 1806 verbleef het verdedigende leger van de stad hier.
De kerk deelt enkele unieke kenmerken met de Metropolitan Cathedral van Montevideo, zoals de koepel gebouwd op een vierhoekige trommel in het transept en de dubbele hoogte van de zijbeuken. De gevel vertoont een Beierse barokke invloed, en het originele hoofdaltaar uit de 17e eeuw, vervaardigd uit hout en later verguld door Isidro Lorea, is een opmerkelijk kunstwerk.
La poesia
Het café La Poesía, in het hart van San Telmo, was een ontmoetingsplaats voor de dichters van de jaren zestig, waaronder Juan Gelman, Francisco Paco Urondo, Olga Orozco en Alejandra Pizarnik. Het werd opgericht door Rubén Derlis, zelf een dichter, en trok veel intellectuelen en bohemien aan met literatuur-, jazz-, theater- en poëzie-evenementen totdat het in 1988 werd gesloten.
Het heropende in 2008 met hetzelfde karakter als voorheen, en serveert overvloedige gerechten, waaronder een reeks koude schotels.
Tangotekstschrijver Horacio Ferrer ontmoette hier zijn vrouw Lucia Michelli en schreef haar een gedicht genaamd Lulu, dat later werd aangepast tot een wals door componist Raúl Garello. Een plaquette op een van de tafels is een eerbetoon aan de ontmoeting van het paar.
Hier hebben wij heerlijk gegeten voor dat we naar de Tango-show gingen. De foto van de voorgevel heb ik trouwens de volgende ochtend gemaakt haha.
El Viejo Almacen
een iconisch tango-huis, staat op de hoek van Balcarce en Independencia.
Opgericht in 1769 als veldpakhuis, werd het in de jaren 1840 het British Hospital en in de jaren 1850 en 1860 de algemene douane. Tijdens de Paraguayaanse oorlog (1865-1868) bood het onderdak aan gewonde soldaten. Aan het einde van de 19e eeuw trok het immigranten aan, en begin 20e eeuw gaf Paula Kravnik, “The Volga”, het zijn huidige vorm met populaire muziek. In 1969 transformeerde Edmundo Leonel Rivero het tot een “Tempel van Tango”, waar grote namen als Aníbal Troilo, Osvaldo Pugliese en Roberto Goyeneche optraden. Zelfs koning Juan Carlos en koningin Sofia van Spanje, presidenten en andere beroemdheden bezochten El Viejo Almacen, wat de internationale faam bevestigt.
In 1977 dreigde de sloop van El Viejo Almacen, maar schrijver Ernesto Sábato verzette zich.
Het hele plan werd afgewezen, maar 140 m² ging verloren bij de verbreding van Independencia Avenue. In 1982 erkende de deliberatieve raad van Buenos Aires de culturele waarde en beschermde het pand met verordening nr. 50399. Ondanks financiële problemen en sluiting in 1993, heropende El Viejo Almacen in 1996 dankzij zakenman Luis H. Veiga. Hij transformeerde het tot een internationaal culinair centrum met een tangoshow die Buenos Aires vastlegde. El Viejo Almacen was een gekoesterde hoek, een toevluchtsoord voor vrienden en bohemien.
Een politieauto stond klaar voor noodgevallen. We zaten vooraan met prima zicht.
Argentinië's meest toegejuichte tangoshow sinds 1969,
in een eeuwenoude schat van San Telmo. Een cabaret-achtige voorstelling van El Viejo Almacén Tango Show met professionele dansers en live muzikanten, in een van 's werelds beste tangolocaties. Vang verbluffende enscenering met vintage kostuums, een volledig live orkest, afwisselende zangers, een folk-tango-mix en pulserend ritme. De show is een elegante mix van live zang, dramatische choreografie en Piazzolla's beroemde sextet dat Las Cuatro Estaciones del Tango (Four Seasons of Tango) uitvoert.
Dankzij de bevoorrechte indeling van een begane grond en een balkon dat uitkijkt op de kamer met zijn oude originele leuningen, kunt u met de Tanguería genieten van een mystieke en intieme show vanaf elke plaats.
La Tanguería toont zijn charmes 365 dagen per jaar en presenteert zijn show elke avond om 22.00 uur.
En zo komt aan ons avontuur in B A een eind deze muurschildring geeft de plaats aan waar of onze bus ons afzet en ook weer ophaalt. Het heeft veel weg van het standbeeld datg ons herkenningsopunt is vanuit het centrum
Deze afbeelding is een muurschildering die een iconische locatie in Buenos Aires.
Met het ruiterstandbeeld van generaal José de San Martín, een sleutelfiguur in de onafhankelijkheid van Argentinië, Chili en Peru. Het standbeeld bevindt zich op het Plaza San Martín in het Retiro-district van Buenos Aires.
Morgen gaan we vliegen naar ons grote doel namelijk