Corsica
Het binnenland van Corsica is groen, bergachtig en bezaaid met uitgestrekte bossen. De westkust is ruig, hoge bergen, ruige kliffen terwijl de oostkust pittoreske oude stadjes en de mooiste stranden met gezellige badplaatsen kent.
Je kunt er fantastisch wandelen, om daarna uit te puffen op een wit strand met azuurblauw zeewater. Onderweg zou je zomaar een ezel of een kudde geiten op je pad kunnen vinden. Het is 1 van de grootste eilanden in het westelijke Middellandse Zeegebied.
Het eiland is zo’n 180 km lang en 82 km breed; best wel groot dus. Alhoewel de voertaal gewoon Frans is, wordt het Corsicaans (een Romaanse taal) nog steeds gesproken op het eiland. Veel naamborden zijn dan ook 2-talig.
Corsica getuigt van de rijkdom van zijn geschiedenis en bevat veel erfgoedelementen die zijn beschermd als historische monumenten of die zijn geregistreerd door de inventarisdienst, zowel op het gebied van architectuur, meubilair als op het gebied van immaterieel erfgoed. Sinds enkele jaren is er veel werk om meer te weten te komen over dit erfgoed en worden er veel conserverings- en restauratieoperaties uitgevoerd, zowel door de Collectivité de Corse als door veel gemeenten. Deze studies houden ook rekening met producenten en ambachtslieden, die nog steeds hun activiteiten en actoren van oude producties uitvoeren.
Geschiedenis
Corsica is eeuwenlang in handen van de republiek Genua geweest, tot het in de 18e eeuw in Franse handen kwam.
Van de 13e tot de 18e eeuw was Corsica bezit van de Republiek Genua. Met het Verdrag van Versailles (1768)) komt het eiland onder Franse controle en met de Franse Revolutie wordt het een integraal deel van Frankrijk. In 1811 werd Corsica een departement van Frankrijk met Ajaccio als hoofdstad. De Franse taal werd ingevoerd en het Corsicaans met diverse dialecten, verdween naar de achtergrond maar wordt nog steeds gesproken.
Sinds 1975 is Corsica weer verdeeld in 2 departementen:
- ''La Haute Corse'' (2B) met Bastia als hoofdstad
- ''La Corse du Sud'' (2A), met Ajaccio als hoofdstad
Filippo Antonio Pasquale de Paoli
Was een Corsicaans patriot en leidde het eiland gedurende 14 jaar (van 1755 tot 1769). Hij was de vader van het Corsicaanse nationalisme en leefde 47 jaar in ballingschap.
Paoli werd echter door de Britten aan de kant geschoven en verliet in 1795 voorgoed het eiland. Een jaar later zou Corsica definitief Frans worden. Hij vestigde zich in Londen en overleed er als balling in 1807. In 1889 werd zijn as overgebracht naar Morosaglia op Corsica.En wordt nog steeds gezien als de vader van Corsica.
Voor meer info kijk op de link
De vlag van Corsica
"A bandera corsa" genaamd, heeft een witte achtergrond met in het midden een zwart Morenhoofd met een witte hoofdband. De vlag, ook bekend als de "Vlag met het Moorse Hoofd", staat symbool voor de identiteit en onafhankelijkheidsstrijd van het eiland en werd in 1755 officieel aangenomen als nationaal symbool
Symbool:
Het Morenhoofd is een heraldisch element en staat symbool voor vrijheid, onafhankelijkheid en de unieke culturele identiteit van Corsica.
De oorsprong van het symbool gaat terug tot het koninkrijk Aragón
Officiële status:
De vlag werd in 1755 uitgeroepen tot nationaal symbool en officieel aangenomen tijdens de Corsicaanse Republiek. Hoewel Corsica nu een Frans territorium is, blijft de vlag een belangrijk symbool van de Corsicaanse identiteit.
Het volkslied van Corsica wordt gezongen door de groep I Muvrini de betekenis van de naam de kleine moeflons. Dit is de bekendste groep op Corsica. Het werd in 1975 opgericht door de broers Jean-François (Ghjuvan-Francescu, geboren in 1955) en Alain (Alanu, geboren in 1958) Bernardini. Hun vader, een timmerman in Tagliu Isulacciu, was al een begenadigd zanger.
Hierbij de tekst van het lied en tevens vertaald in het Nederlands.
A té Corsica
Ghjè per à pena dì campà. Ch'elli si mettenu in penseri. Ch'elli si mettenu à marchjà. Mezu à le brame è l'addisperi. Quand'elli sò da mare in là Anu li cori prigiuneri. Ma tù i sai fà vultà. Di tè quantu elli ne sò fieri. Corsica Corsica Gloria à tè. È per à pena di sperà . Falanu pieni li carrughji. Ti parlanu di libertà. Quante vittorie in li so mughji. Ma quand'elli mettenu à dì. Inseme. listessu curagiu. Pè ciò chì ferma à custruì. Faci cun elli lu viaghju
Corsica Corsica Gloria à tè
Aan u Corsica
Het is voor het levensleed. Voor zij die zich zorgen beginnen te maken. Voor zij die beginnen te vertrekken te midden van angst en wanhoop. Wanneer ze ver over zee zijn is hun hart opgesloten. Maar jij kunt hen terugbrengen zodat ze trots zijn op u Corsica Corsica. Eer aan u . En in de pijnlijke afwachting komen ze af langs overvolle straten u vertellend over de vrijheid en hoeveel zegedrang er is in hun geschreeuw. En terwijl ze beginnen te spreken allen samen met dezelfde manhaftigheid over datgene wat nog opgebouwd moet worden maak jij samen met hen de reis
Corsica Corsica Eer aan u
Bron: https://muzikum.eu/nl/i-muvrini/a-te-corsica-songtekst-nederlandse-vertaling
De groep was voor mij geen onbekende. Ik heb nog even gezocht op het net en vond op YouTube het nummer dus wil je luisteren kan dat Dit is een mooi filmpje om te genieten van het eiland
https://youtu.be/Ji-6gfWQq-s?si=fiNPDqcFBy0Ogrhh
Corsicaanse honing
Honing uit eigen productie wordt ook vaak op straat aangeprezen (Miel). Deze honing heeft een zeer intense smaak. Vooral de donkere en bittere kastanjehoning valt niet bij iedereen in de smaak. De zachtste honing is Miel de Printemps of Miel du Clementier. In supermarkten en speciaalzaken vindt u altijd een ruime keuze. De honing wordt verkocht in potten van 250 of 500 gram.
Marmelade
is er in de meest uiteenlopende smaken: vijg, perzik, arbousier (aardbeiboom), clementine, citroen, kastanje, mirte, cédrat.
Typische Corsicaanse vleesspecialiteiten;
lonzu, coppa en saucissons. vaak als voorgerecht in restaurants. Ook te koop in supermarkten
Bastia
Wij komen aan in het noorden van Corsica in de havenstad Bastia, authentiek, rustig, vol gevoel en écht. Hier worden wij opgewacht door de gids die ons de Highlights van de stad zal laten zien.
De haven van Bastia ontstond in de oudheid. Een essentieel keerpunt was de ingebruikname van een pier voor autoveerboten in 1975.
Tot op heden is de haven van Bastia in termen van passagiersverkeer de drukste van de Franse havens in de Middellandse Zee en de 2e in het land achter Calais:
er worden meer dan 2,2 miljoen passagiers per jaar geregistreerd op Bastia tegen 15 miljoen in Calais. Passagiersverkeer: dagelijkse vaarten met Marseille, Toulon en Nice (in Frankrijk) en Savona, Genua, Livorno en Plombino (in Italië).
Tegenwoordig ligt de Oude Haven langs de hele kust van de stad van zuid naar noord (vissers en zeilen), de commerciële haven (passagiers- en vrachtverkeer), die uiteraard de grootste en best uitgeruste haven is en toch dicht bij het centrum ligt (parkings, treinstation, comfortfaciliteiten en groene ruimtes, terminals) en tenslotte de jachthaven van Toga die ook het grondgebied van Ville-di-Pietrabugno beslaat.
Bastia de voormalig hoofdstad, is een commerciële havenstad. Het ligt op een indrukwekkende locatie met de heuvels en Cap Corse op de achtergrond. Zij is officieel geclassificeerd als een 'stad van kunst en geschiedenis' in Frankrijk.
In deze stad, proef je het hedendaagse Corsica zonder het toeristisch filter. Zeker op het tijdstip dat wij aankwamen 06:45 uur haha. Er zijn 3 secties die bijzonder interessant zijn voor bezoekers van Bastia: de oude stad, de citadel en de oude haven. Als eerste gaan we naar het grote plein.
De Place Saint-Nicolas
Een plein dat symbool staat voor Bastia en rijk is aan monumenten.
Voordat de Place St Nicolas de prachtige marktplaats van vandaag de dag werd, was het in de 19e eeuw slechts een groot stuk braakliggend terrein. Vanaf 1834 begonnen de werkzaamheden, die gedurende decennia werden gezet om zich uiteindelijk om te vormen tot het ruime, gezellige plein dat het vandaag geworden is. De naam van het plein komt van de Sint-Nikolaskapel. Jammer genoeg werd deze kapel verwijderd om plaats te maken voor de Boulevard Paoli, een belangrijke verkeersader die de stad doorkruist. Je vindt hier een muziekpodium met een enorme schitterende blauwe leeuw. Er worden heel het jaar door evenementen georganiseerd. Aan de ene zijde grenst dit dus aan de boulevard en de andere zijde heel veel horecagelegenheden met gezellige terrasjes. We maken gelijk even een selfie haha.
Het herdenkingsmonument
Met de gebeeldhouwde groep van Louis Patriarche. Deze vertegenwoordigt de weduwe van Rennu (Renno), Margherita Paccioni die haar zoon voorstelt aan Pascal Paoli.
Het monument toont Napoleon
met een toga en lauwerkroon, met een scepter in zijn linkerhand en een rol in zijn rechterhand. Het beeld vertegenwoordigt Napoleon als een Romeinse keizer met attributen van Jupiter, wat de neoklassieke stijl en keizerlijke symboliek van het 19e-eeuwse Frankrijk weerspiegelt. Het geheel is ongeveer 8 meter hoog en 4 meter breed, in Carrara-marmer.
Het monument, gemodelleerd naar de klassieke oudheid, was oorspronkelijk besteld om de Piazza Grande in Leghor te versieren in een periode waarin Elisa Baciocchi, de zus van Napoleon, de groothertogin van Toscane was.
Het is het werk van de beroemde Florentijnse beeldhouwer, Bartolini (1777-1850). Het werd voltooid in 1814, toen het rijk viel, en stond ca. een ½ eeuw in totale verwaarlozing in Bartolini's studio. In 1849, een jaar voordat hij stierf, stelde de beeldhouwer voor om het standbeeld aan de stad Bastia te geven. De verkoop werd gedaan met zijn erfgenamen in 1852. Het monument werd plechtig ingehuldigd op 15 juni 1854.
Napoleon wordt voorgesteld als Jupiter, de koning van de Olympische goden, wiens symbolische emblemen: de adelaar en de grote scepter zijn.
Dit type iconografie werd vaak gebruikt door Romeinse keizers.
Het bas-reliëf van het voetstuk vertegenwoordigt de groothertogin Elisa, gekroond met een diadeem en antiek gekleed staande op een quadriga. De strijdwagen rijdt langs een openbaar gebouw met een peristyle en een driehoekig fronton. Rechts, een bebaard personage dat achterover leunt en rust op een dolfijn, hij houdt een antiek roer vast. Het is de allegorische weergave van de Middellandse Zee, dat wil zeggen il mare Mediterraneo (het geslacht is mannelijk in het Italiaans).
Het voetstuk heeft het wapen van Bastia aan 3 zijden en bevat Latijnse inscripties die het monumentale karakter benadrukken. Jupiter, koning van de Olympus (niet de attributen zijn de adelaar en de grote scepter). iconografie werd vaak gebruikt voor Romeinse pereurs.
Van hieruit lopen we langs het gemeentehuis richting boulevard waar we mooi zicht hebben over de haven en het water. Genietmomentje!
Zie je die vruchten in die boom?
We lopen naar het eind van de boulevard en dan kom je nog wel eens ioets tegen.
Parkeermeter
Bij P1 betaalt u max 19,80 per dag eerste 10 minuten gratis en dan per kwartier 0,70 Bij P2 P4 en P5 eerte 10 minuten gratis en dan per kwartier 0,50 en max.18,80.
Afval containers
Op Corsica, net als in heel Frankrijk, wordt afvalscheiding steeds verplicht, met de nadruk op bioafval dat vanaf 2024 gescheiden moet worden ingezameld. De methoden voor inzameling en de specifieke regels voor het scheiden van afval, zoals glas, papier, plastic en gft-afval, verschillen echter per gemeente of regio op het eiland.
Aap aan de haven?
Gewoon een stukje moderne kunst om de route wat aan te kleden. En dan iets verderop zien we een
Gedenkbord:
In de nacht van 22 op 23 februari 1860, rond middernacht waaide de wind, de storm woedde, de zee sloeg op de kust.
De Louise, mishandeld door de elementen, miste de ingang van de haven en brak op de steiger.
Van de 80 passagiers en bemanningsleden kwamen er meer dan 40 om het leven.
Dan komen we op het volgende plein.
De Vieux Port,
oftewel de oude charmante haven. Deze is best indrukwekkend met de kerk Saint Jean Baptiste. De parochiekerk met grote barokke gevel en de nogal verwaarloosde gebouwen geschilderd in prachtige oker-, zalm- en goudtinten die de haven met boten omringen, variërend van kleine vissersboten tot glimmende pleziervaartuigen.
Bij veel huizen, zien we in de muur ter hoogte van het balkon, een uitgehouwen nisje voor een heiligenbeeld. Wat ook heel bijzonder is dat de gebouwen meestal opgedeeld zijn in appartementen met natuurlijk diverse bewoners. Er is 1 douche (badkamer kun je het niet noemen) die zij gezamenlijk moeten delen, deze is bereikbaar via het balkon. Heel apart. Dan zien we een smal steegje die aangeeft dat we de oude stad gaan betreden.
We lopen door diversesteegjes waar uiteraard ook de was buiten hangt en zien veel muurschilderingen dan komen we bij
De broederschap van de onbevlekte Ontvangenis
Het ontwerp is uit 1588. Het gebouw dat als kapel werd gebruikt, werd in 1609 voltooid. De gevel is versierd met een barokportaal, gedateerd 1704, en een coating van Carrara marmeren platen, gelegen in 1858 en 1859.
Binnen zijn de muren bekleed met zijden damast en zijn de pilasters bedekt met genoese fluweel. Het gebruik van textielwandbekleding in de kerken van Bastia is een Genuese traditie, geïntroduceerd door gouverneur Filippo da Passano, al in 1589. Op het voorplein zie je de mozaïek van het oratorium van de Onbevlekte Ontvangenis,
Zie de zebra's zijn hier gesplitst wel verwarrend hoor lijkt als heb je rechts en links verkeer Ik heb dit later niet meer gezien dus kan je geen uitleg geven hierover. We zien nog een monument staan
Monument van het verzet
Werk gemaakt door Noël Bonardi, en onthuld in 1990. Op de gedenkplaat die op de voet van het beeld 'Hommage à la Résistance 1940-1945' is bevestigd, is een inscriptie gegraveerd. Aan degenen die hun leven hebben gegeven voor een vrij en Frans Corsica.
Dan hebben we nog heel even vrije tijd nou dat besteden wij door even lekker te genieten van een welverdiend kopje koffie langs de boulevard. en dan rustig terug naar de bus.
In de bus zien we natuurlijk weer de platte grond. Nu rijden we langs het water rustig meer het binnenland in. Zie het voetbalstadion en een leuke rotonde. Kijk nou we daar in de verte zijn ze aan het parachute springen dat leggen we dan ook maar weer even vast. En dan zien we een weg die ja waarheen gaat???? nou dat is dus het binnenland we gaan het meemaken Als we eenmaal stoppen zie je op de kaart, dat we al een aardig eind gezakt zijn. Het is tijd uitstappen! Loop naar de hoek bij dat bnord en volg de weg ga maar lekker genieten. Iets verderop nog iets moois en daarna volg je gewoon de weg totdat je aan je rechterhand een klein bakkertje tegenkomt daar zet ik de bus en kunnen jullie straks een broodje en iets te drinken bestellen. De eerste uren komen we niets tegen waar je iets kunt eten! Een ieder is uit de bus en Sebas rijdt weg haha Ik loop langs een citroenboom naar het bord.
Carriolu Village Imagianaire
Het fascinerende "Village de pierres" of "Village imaginaire" op de Bastia-weg buiten het dorp. Dit miniatuurdorp bevat reproducties van de meest interessante gebouwen van Corsica gemaakt van Brando- en Lauze-steen.
In het miniatuurdorp Carriolu vind je alle kenmerken van een echt Corsicaans dorp: de Genuese toren, kerk, kapel, stenen bruggen, molen, wasplaats, stenen brug, zelfs huizen met leien daken, alles is aanwezig. En toch is het dorp rechtstreeks uit de overvolle verbeelding gekomen van Jean-Claude Marchi, een liefhebber van eilandarchitectuur.
Het dorp is gebouwd met een hamer, tang, beitel, lokale stenen ... en een flinke dosis motivatie.
Je moet weten dat het bouwen van een klein huis kost een week en een complexer gebouw een maand! Pfff
De kassen zijn gebouwd van de echte Caciolu die in 1650 verdween. Dit miniatuurdorp wordt natuurlijk beschermd door de madonna met kind. Heel bijzonder om te zien en wat dacht je van die waarschuwingsborden? Die schoen? Gewoon leuk.
Ponte Nuovo-brug
De verwoeste brug staat symbool voor het Corsicaanse verzet.
Het was 9 mei 1769 toen de beslissende strijd plaatsvond tussen de Corsicaanse troepen onder leiding van generaal Pascal Paoli en de legers van de koning van Frankrijk, Lodewijk XV op Ponte Nuovo. Deze strijd betekende het einde van de jonge Corsicaanse republiek die in 1755 werd opgericht, ondanks de aanspraken van soevereiniteit door de Republiek Genua. Elk jaar op de verjaardag van deze nederlaag organiseert het historische en symbolische dorp Ponte Nuovo een kleurrijke ceremonie die plaatsvindt in de buurt van de gebroken boog van de brug (helaas het is september). De borden die rondom geplaatst zijn, vertellen de gehele geschiedenis.
We lopen over de grote brug en daar de ligt de dorpsbakkerij A Memoria in het centrum van het dorp Ponte Novu. Van heinde en verre komt men hier brood en lokale produkten -zoals ham en kaas- kopen.
Omdat er voorlopig geen mogelijkheid zal zijn te lunchen, raadt sebas aan hier wat voor een lunch in de bus te kopen. Of op 1 van de 2 terrassen iets te eten. Wij kochten een Corsicaanse sandwich maar ons oog was ook gevallen op dat heerlijke aarbeiengebakje in de vitrine. Weet je, eigenlijk is het koffietijd (lijkt als zijn we heel lang onderweg maar het is nog maar 10:30 uur) Dus terug we nemen dat gebakje mmmmmm dat was lekker!! Broodje gaat in servet mee de bus in haha.
Parc Naturel de la Corse
Het natuurpark is in1972 opgericht en zeer succesvol in he bereiken van zijn doelstellingen.
Scandola de aangewezen parkregio strekt zich in grote lijnen uit van Mont Cinto, ten noordoosten van Porto, en zuidwaarts tot de Aiguilles de Bavella. Met een oppervlakte van 350.000 ha (3.300 km²) van het eiland (ca 40% van de totale oppervlakte van Corsica) om de natuurlijke fauna te beschermen.
Dramatische bergtoppen doemen op uit het bos beneden (ten noorden van Porto Vecchio) en noordwaarts naar Corte en verder.
In werkelijkheid betekent dit dat een groot deel van het niet aan de kust gelegen Corsica hierin is opgenomen, evenals het kustgedeelte van West-Corsica rond het Scandola-reservaat, dat binnen het beschermde gebied valt.
Het park omvat veel van de hoogste bergtoppen van Corsica.
Binnen de grenzen van het park, kun je enkele van de meest indrukwekkende landschappen ontdekken die je ooit gezien hebt - bossen en meren, bergen en kloven. Je kunt steenarenden en lammergieren zien vliegen. Everzwijnen, herten en steenbokken zijn goed ingeburgerd en tal van andere soorten flora en fauna floreren in de beschermde omgeving.
Corte is misschien wel de beste plek om het centrum van het natuurpark Corsica te verkennen, hoewel Porto en Porto Vecchio en andere steden in de zuidelijke helft van het eiland ook een goede uitvalsbasis bieden.
De omgeving wordt zorgvuldig bewaard, de Corsicanen zijn trots op de regio (sleutel tot het aanhoudende succes van het park) en de natuur bloeit. Er zijn 1184 benoemde bergen in het Regionaal Natuurpark van Corsica. De hoogste en meest prominente berg is Monte Cinto.
Corte een uniek bergdorpje, ligt in het midden van Corsica, op ongeveer 70 km van Bastia en 85 kmvan Ajaccio.
Venaco ook een bergdorp leunt tegen de helling van de MonteCardo en wordt omringd door kastanjebomen en kurkeiken.
De overzichtsfoto van het park trof ik op het net wel leuk die er even bij te doen dacht ik.
Zoals je ziet zijn de wegen smal! Het is dan prettig dat er een ervaren chauffeur op de bus zit. Het is goed oppassen en heel wat keren, in zijn achteruit of kijken wie wint in een bocht dit wel met gepaste voorzichtigheid uiteraard. En ja dan zit je op je fietsje tussen die grote wagens niet altijd even prettig maar dan is er gelukkifg een pad alleen voor fietsers hij kan weer lekker vrij uit fitsen en genieten natuurlijk.
Fort Pasciola
We maken een stop bij een uitkijkpunt in Vivaro dit is bevolkt sinds de prehistorie. Het grondgebied van Vivario werd ontwikkeld in de Hoge Middeleeuwen. Gelegen op een strategische oversteek van het binnenland van Corsica, wordt de stad in het midden van de 18e eeuw militair versterkt, met inbegrip van de bouw van Franse verdedigingsforten
De ruïnes van Fort Vivario, die worden genoemd als historische monumenten, vinden plaats op een rotspiek op bijna 800 meter boven de zeespiegel. Ook geclassificeerd, bevindt het fort van Vizzavona, gelegen op de pas van dezelfde naam, zich op bijna 1.200 meter boven zeeniveau. Er zijn nog maar een paar overblijfselen over zoals de zogenaamde toren van Genua in het binnenland van het Franse eiland Corsica is oud. Een van de vele oude torens van Genua in het binnenland van het Franse eiland Corsica. Je ziet we zijn aardig in het midden van het eiland beland.
De laatste km's op weg naar Ajaccio komen er nu aan nog even doorbijten. het is nu rond de klok van 14:00 uur We zijn dus al even onderweg. Maar nu zien we blauw en een beetje leven langs de weg. Op de volgende pagina ga in verder zo hebben we Ajaccio helemaal op 1 pagina