Een nieuwe dag, we hebben heerliijk geslapen en een douche...... grandioos die straal daar wordt je wakker van heerlijk. Eerst koffie op ons balkon en genieten van het uitzicht ja het is nog vroeg 06:30 uur. Tijd voor ons ontbijt de tafels zijn gedekt. Dan gaan we op weg het is nu 08:00 uur. Het belooft een mooie dag te worden maar eerst moeten we Ajaccio uit zien te komen het is vrij druk maar al met al viel het mee. We kwamen langs een paar belangrijke gebouwen.
De academie van Corsica
Deze werd opgericht in 1975 en wordt geleid door een rector. Rémi-François PAOLINI bekleedt deze functie sinds 16 juli 2024. Het rectoraat is de directie van de Rijksonderwijsdiensten op academieniveau en voert in de academie het op nationaal niveau gedefinieerde onderwijsbeleid uit. Zij heeft gezag over de 1ste graad (kleuter- en basisscholen) en de 2e graad (hogescholen en middelbare scholen).
De tabaksfabriek van Ajaccio
werd in 1913 opgericht en in 1920 overgenomen door industrieel Henri Alban, eigenaar van een fabriek voor de verwerking van tabak in blad in Bône (Algerije). De vestiging in Ajaccio was 4 jaar lang de enige tabaksverwerkingsfabriek op Corsica.
het vertegenwoordigde lange tijd de enige industrie in Ajaccio en de nabije regio. Tegenwoordig een materieel bewijs in de bewogen geschiedenis van de teelt en marketing van tabak die in 1818 op het eiland begon. De Alban-fabriek is voor Corsica een zeldzaam voorbeeld van neo-Maars geïnspireerde architectuur; de hoofdgevel is versierd met polychrome mozaïeken.
Voetbalstadion Casanova
Dit is de thuishaven van de voetbalclub Gazélec Ajaccio en het heeft een capaciteit van 4.177 plaatsen. Het is daarmee het 2e stadion van Ajaccio.
Golf van Porto
Tussen Ajaccio en Calvi, omringd door het Regionaal Natuurpark van Corsica (zie vorige pagina), is de golf van Porto een ongerept natuurgebied van een adembenemende schoonheid. Dit pareltje in het departement Zuid-Corsica biedt prachtige landschappen, en een mengsel van contrasterende tinten met het rode graniet van de kliffen, en het turkooisblauw van de zee.
De natuurgebieden waar deze toplocatie uit bestaat zijn beschermd en staan op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. De steile rotsen van de Calanches van Piana krijgen onder de Corsicaanse zon roodachtige tinten, om elke dag weer voor een spectaculair spektakel van licht en kleur te zorgen. Het charmante dorp Girolata nodigt uit om door zijn schilderachtige straatjes te gaan wandelen. Ligt genesteld tussen berg en zee, en is alleen toegankelijk met de boot, of lopend vanaf col de la Croix. Dan het bekende natuurreservaat Scandola, dat ontstaan is door de instorting van een voormalig zeevulkaan, tussen Girolata en Galéria. Deze locatie heeft een dichte vegetatie en vele diersoorten zoals de grootste vleermuis van Europa.
Eenmaal de stad uit komen we al snel weer in de schittterende natuur. We doen vele kleine dorpjes aan en genieten van de meren daar beneden. Iets ten noorden van Ajaccio, ligt Calcatoggio op een steile berghelling. Nabij de baai van Liscia, het uitgestrekte zandstrand aan de Golf van Sagone, de prachtige natuur en de schilderachtige huizen. De kronkelweggetjes langs open velden met boerderijen zijn erg fotogeniek en er is een aantal leuke bezienswaardigheden, zoals de kapel van San Bastianu. We zouden hier 404 m boven de zeespiegel zitten. Wel grandioos mooi zicht.
Niet veel later maakt Sebas een fotostop. Ik had net nog een stukje van onze bus in de grote spiegel langs de weg. We blijven nu echt langs het water rijden. We komen diverse stranden.
Er is geen mens denk je misschien, wel dat is niet voor niets!
In Corsica kunnen sommige afgelegen stranden paradijselijk lijken, maar ze brengen gevaren met zich mee. Deze stranden, vaak niet-bewaakt, kunnen het toneel zijn van gevaarlijke zeestromingen. Het is daarom aanbevolen om de voorkeur te geven aan bewaakte stranden om elk risico te vermijden. Mooi ook die rotsen die uit het heldere water oprijzen.
We zien dat op die verlaten stranden ook de natuur zijn eigen gang kan gaan dat iw wel mooi natuurlijk. Dan komen in iets meer bewoond gebied en genieten van de kleuren in het landschap. Die paarden daar vermaken zich ook wel.
Piana
Bekend om het uitzicht op de fantastische Calanqes de Piana; een van de mooiste delen van Corsica en het uitzicht op de Golf de Porto. Het dorp ligt op ongeveer 11 km van Porto, langs de weg D81.
De belangrijkste historische plek is de barokke kerk van het dorp met een hoge vierkante klokkentoren en binnenin zijn enkele fresco's en schilderijen van Paul Mathieu Novellini te zien in een typisch Corsicaanse stijl.
Geopend van 1 juni t/m 30 september. Er staat ook nog een oud kerkje langs de D81
Calanques de Piana
Prachtige rode rotsformaties aan de kust van westelijk Corsica. Het is 1 van die mooie routes van Europa die je eigenlijk niet mag missen als je deze regio van Corsica bezoekt!
Calanques zijn inhammen in een diepe vallei die gedeeltelijk zijn ondergedompeld in de zee. Letterlijk vertaald betekent ‘Calanques de Piana‘, de inhammen van Piana.
De Calanches' op z’n Corsicaans, vormen een aaneenschakeling van grillige rotsformaties, kreken en hoge kliffen in de Golf van Porto.
Het is een geologische formatie van rode porfier, een magmatisch gesteente (de oorsprong van Corsica is vulkanisch).
Op 400 m hoogte steken de Calanques ver boven de zee uit en op sommige plekken duiken de majestueuze spitse rotsen regelrecht de zee in.
Ontdek de bijna surrealistische wereld van roze graniet met weersinvloeden, een buitenaards uitzicht van vreemd gevormde rode figuren, vaak schitterend ondergedompeld in de turquoise zee beneden.
Langs de route is een cafe met een terras voor een kopje koffie of een biertje, dat uitkijkt over het adembenemende uitzicht.
En er zijn verschillende plaatsen zoals bij de Col de Palmarella, waar je kunt stoppen om het uitzicht en de rotsformaties te bewonderen. Dus mobiel/fototoestel in de aanslag en genieten.
De beste manier om van de Calanches te genieten, is indien mogelijk, natuurlijk door de auto achter laten of zoals wij uit de bus stappen en korte wandelingen te maken. Wel uitkijken want het verkeer is ook niet helemaal gefocust op de weg.
Tip
Mocht je deze kant op gaan, de rotsformaties zijn het roodst en het mooist bij zonsondergang, omdat ze ten westen van Corsica liggen las ik.
Je ziet het wordt steeds mooier steeds meer rotsen maar het gaat er nu wel om spannen zitten blijven of lopen. Dit is erg afhankelijk van de bewaking die er staat en de weersomstandigheden natuurlijk.
We hebben geluk zij die willen mogen uit de bus en een deel van de route te voet afleggen. Wel heel goed opletten want het verkeer gaat door.
Je snapt m uitstappen natuurlijk de anderen gaan met de bus naar het restaurantje verderop daar zien we elkaar weer.
tekst van het bord aan het begin van de wandeling;
Tussen Porto en Piana hangt de smalle, kronkelende weg zich vast aan prachtige rode granieten wanden die spik in de zee vallen. Dit zijn de "Calanche de Piana" Versnipperd en gebeiteld door erosie, ze geven de indruk van een fantastische sculptuur. Die aan de basis liggen van dit chaotische landschap. De aangeboden routes zijn toegankelijk voor elke wandelaar; ze passeren prachtige plekken, waar de zee en de bergen samen een grandioos decor vormen.
Je wordt alsmaar verrast door de meest bizarre rotsformaties. Deze harde rotsen zijn gebeeldhouwd door de wind en de zee. Je zult er allerlei figuren in zien, of misschien niet. Bepaalde rotsen suggereren goed onderscheiden vormen zoals het hart.
Aangekomen bij het restaurant was het natuurlijk eerst een toiletstop ja daar stonden we dan op de trap We hebben maar direct besloten dat er geen onderscheid gemaakt gaat worden tussen man en vrouw zo moest een ieder netjes op zijn beurt wachten en was het nog gezellig ook in de rij. Na de koffie gaan we weer naar de bus Je ziet daar diverse wegwijzers voor de wandelpaden. En op het scherm van onze bus zie je dat we behoorlijk stuk hebben gereden.
De weg is bochtig, smal en lang, of je nu van Calvi in het noorden of van Ajaccio in het zuiden komt. En hoe smal kun je hier ook zien
Genuese torens
Corsica behoorde tot het Rijk van Genua, zij hebben duidelijk hun sporen achtergelaten op het eiland. Naast de versterkte steden, die de havens moesten verdedigen, hebben ze 67 torens aan het begin van de 16e eeuw gebouwd onder toezicht van 2 commissarissen van het Genuese Rijk: Sebastiano Doria en Pietro Filippo Grimaldo Podio. Zij waren namens het Genuese Rijk verantwoordelijk voor de verdedigingslinie.
De torens konden onderling communiceren door middel van lichtsignalen. Bovenop de torens waren balen geplaatst die in brand werden gestoken als er gevaar dreigde. Alle torens namen de vuursignalen van elkaar over, waardoor het hele eiland in een paar uur gewaarschuwd kon worden.
Elke toren had een garnizoen van 2 tot 6 mannen, die gerekruteerd werden onder de bewoners. Die bewakers werden de Torregiani genoemd. Ze waren verantwoordelijk voor het tijdig alarm slaan wanneer er piratenschepen gesignaleerd werden, zodat de inwoners van de nabijgelegen dorpen op tijd naar binnen konden vluchten.
De Torens werden in sommige gevallen door de bewoners van de kustplaatsen gebruikt als schuilplaats. De vorm van de torens is vierkant of rond. Qua grootte variëren ze enorm. Vandaag de dag vind je nog steeds langs de kustlijn het is een symbool van het eiland geworden.
Sommige torens, zoals bij Girolata en Campomoro, waren het middelpunt van een echt fort. Andere buitenposten waren op plaatsen die makkelijk te zien zijn vanuit de dorpen of andere torens in de buurt. In de torens waren meestal opslagruimten en een cisterne (soort waterput) om regenwater op te vangen, omdat er zo dicht bij de zee erg weinig drinkwater was.
We rijden rustig verder en onderwijl genieten we weer van de vele uitzichten. We krijgen met regelmaat zicht op het plaatsje Porto (Ota) waar we zullen stoppen voor de lunch.
We komen langs een gebied waar verbrande bomen staan Sebas verteld de oorzaak
Hier stond tot vorig jaar een grote camping van een Nederlandse eigenaar. Op woensdag 14 augustus 2024 brak een brand uit in Haute-Corse in de gemeente Oletta. Tot 8 hectare vegetatie werd bedekt door de vlammen nabij het Padula-meer in Hoog-Corsica.
Dan komen we aan in Porto. Je kunt hier heerlijk eten in een paar restaurantjes Je kunt ook de toren beklimmen. De meesten gingen voor eten in een restaurant. Wij keken elkaar aan en ja besluit stond vast we gaan eerst de toren beklimmen daarna zien we wel weer.
Porto
Is zoals de naam al doet vermoeden de hoofdplaats van de Golf en ligt aan de monding van de gelijknamige rivier. De rode rots met zijn Genuese toren is een van de populairste fotomomenten op Corsica, deze torent overal bovenuit.
Het dorp is verdeeld in 2 delen. In het achterste gedeelte zijn er 2 supermarkten en 3 campings. Er zijn ook hotels. Een meer dan een kilometer lange uitloper verbindt het achterste deel met het voorste deel, Porto Marina (verboden voor campers!). Als je met de camper reist, rij je verder richting Piana en slaat u vervolgens rechtsaf richting Rive Gauche).
Er is geen oorspronkelijke dorpskern, zodat de toren de enige getuige blijft van een vervlogen tijdperk. Porto was ooit de haven van Ota, een klein stadje in de bergen, maar is in belangrijkheid allang voorbijgestreefd. Het is de ideale uitvalsbasis voor het ontdekken van deze prachtige streek.
Een beste klim zeker met die hitte maar zeer de moeite waard. Onderweg mooie vergezichten. Maar waar is die toren nu gebleven? Oeps we waren te ver gelopen nou dan maar weer terug haha.
Ach ja we moesten die andere trap hebben bleek en zo kwamen we dan toch bij de toren en nu naar boven klimmen even time out in het kleine museumpje en dan het laatste stukje dat viel mee hoor.
De genuese toren van Ota
Trots geïnstalleerd op zijn rotsachtige top, aan een roze granietkust, vindt de Genuese toren van Porto plaats in de Corsicaanse stad Ota. Gelegen aan het einde van de Golf van Porto, waaraan het zijn naam dankt, domineert het de marine en het dorp op een hoogte van meer dan 40 meter. Oorspronkelijk bedoeld om de horizon te bewaken, werd het ook gebruikt om de omliggende dorpelingen te waarschuwen in geval van maritieme aanvallen.
De toren onderging in de jaren '90 een grote restauratiecampagne en herbergt nu een museum met een permanente tentoonstelling over de geschiedenis van de Genuese torens op Corsica
Eenmaal boven op het plateau grandioos mooi uitzicht op het dorp de Golf van Porto en de bergen. En daar staat de vlag mooi zo dichtbij moet wel vastgelegd worden hoor.
Eenmaal beneden aangekomen het supermarktje in een lekker broodje gehaald met heerlijke limonade die we niet meer gezien hebben de rest van de reis helaas. Dan weer rustig naar de bus gelopen en daar vernamen we dat velen heerlijk hadden gegeten maar geen tijd meer om de toren te beklimmen ja zo maakt een ieder zijn keuze en is daar blij mee.
We zijn weer op weg De rivier? Ja sorry water is verdwenen Onderhoud wegen is redelijk en ja ze zijn nog steeds smal zo ook die bruggetjes waar we er heel veel van over reden maar de natuur vergoed natuurlijk weer alles. En als je goed kijkt zie je dat we weer de hoogte ingaan daar boven ligt de weg.
En dan zitten op het hoogste punt 1200 meter.
Tijd om weer rustig naar beneden rijden. Ik heb genoeg ravijnen gezien hoor.
Maar ondanks dat was het toch genieten.
In de omgeving van Evisa, komen we een aantal viervoeters tegen, mooie gelegenheid om een stukje over de dieren op Corsica mee te geven
De Corsicaanse moeflon (een Muvra)
(Zo veel zelfs dat een aantal zangers er een liedje van hebben gemaakt, en sommigen zijn zelfs geïnspireerd om met een bandnaam te komen, zoals " I MUVRINI " weet je nog het volkslied?).
Een echte "koning van het eiland", dit hoefdier van het geslacht Ovis, met een gemiddeld gewicht van 30 tot 60 kg, stamt waarschijnlijk af van een schaap uit het Midden-Oosten en leeft aan de kust van het eiland. in Corsica sinds het neolithicum. Lange tijd gestroopt, zijn er nu nog maar een paar honderd over, die hun overleving te danken hebben aan de twee reservaten van Bavella en Cintu. Sinds 1955 is de jacht verboden, Bouflons Corsica schuilt in steile, open bergen en in bossen als de bergen te besneeuwd zijn. Het zijn voornamelijk planteneters, maar je kunt het geluk hebben om er een te zien met een goede verrekijker die tegen de wind in kijkt op de plaatsen die hierboven zijn genoemd. Put moed en heb vooral geduld.
Wild zwijn (u Cignale)
De legendarische Corsica wild zwijn is in feite een krachtige en robuuste wilde neef van het varken. Hij heeft een donkere vacht, korte poten, een gedrongen bouw en een lage romp.
De jacht op everzwijnen in Corsica is een echt instituut. Dus als je iemand langs de kant van de weg ziet in uniform met een geweer in zijn hand, nee, hij is niet illegaal! Het gebeurt vaak tijdens ritjes dat de "posten" (plaatsen waar de everzwijn waarschijnlijk zal passeren) bevinden zich aan de kant van de weg! De everzwijn Mannetjes zijn solitair, snel en krachtig, terwijl vrouwtjes in groepen leven met hun jongen (herkenbaar aan hun "gestreepte pyjama").
Het varken (u Porcu)
Te vaak verward met everzwijnvanwege zijn vergelijkbare morfologie, de " corsicaans varken". is herkenbaar aan zijn houding en kleur: zijn vacht is veel minder donker dan die van het everzwijn en zijn gedrag is veel minder wild.
De Corsicaanse ezel (u Sumeru)
In de jaren 1960 werd het veel gebruikt, maar daarna verdween het bijna van het eiland (niet fokken, daarna overmatig gebruik voor vleeswaren), de Corsicaanse ezel krijgt geleidelijk aan weer een respectabele bevolking en een gerespecteerde status.
Evisa is een pittoresk heuveldorp in het westen van Corsica, ongeveer 10 km landinwaarts van Porto, omgeven door bossen (het Aitone-woud) en bergen. Er zijn weinig historische monumenten en de kerk van Saint Martin vrij recent. Het uitzicht vanaf hier over de bergen is adembenemend.
De buste,
Ter nagedachtenis aan Ferdinand Ceccaldi bijgenaamd Fiorello (1802-1869), Chirurg, generaal van de militaire gezondheidsdiensten, hoofdarts van het ziekenhuis van Constantine (Algerije) van 1841 tot 1851, hij stierf in Evisa in 1869.
De sculpturen die we langs de weg zien, zijn van een drijfhout en metaal waarschijnlijk gemaakt door kunstenaar Patrick Médéric, bekend van zijn "Driftwood & Metal Sculptor"-serie.
En dan staan we weer stil en moeten de bus uit! Tijd om afscheid te nemen jawel morgen in de loop van de dag vertrekken we naar Sardinië. Dus even een slokje op Corsica voor we naar ons hotel gaan.
We rijden langs een begraafplaats daterend uit 1834. Het is uitgebreid tot een gebied van 5 blokken met veel kapellen, 4.000 percelen en meer dan 10.000 dierbare overledenen. Dit ligt aan de rand van het centrum van Ajaccio
Aan het water staat een monumentje ter nagedachtenis aan Emmanuel Arène, een Frans politicus en schrijver (1856-1908). Het werd overgedragen aan de stad Ajaccio en werd op 13 mei 1928 ingehuldigd. In het hotel hebben we ons laatste diner en dan is het koffers pakken en morgen vroeg op.
Goedemorgen,
Het is nog vroeg 06:30 uur maar we zijn alweer wakker hoor koffers staan in de bus nu even ontbijten. Zien wat de dag van vandaag weer gaat brengen.
We verlaten de havenstad Ajaccio hier zie je een typisch appartement met luiken en pleisterwerk in de old Town.
Die N op de rotonde aan de rand van de stad, zou een verwijzing kunnen zijn naar Napoleon Bonaparte, zijn geboortehuis staat hier immers. We rijden een volgend dorpje door;
Petreto-Bicchisano
Van de 2 dorpen is Petreto het oudste. Het werd gesticht in de 12e eeuw door een familie met dezelfde naam. Bicchisano werd in de eeuwen daarna gebouwd en ligt op de helling en meer verspreid over de akkers en weilanden. Hoewel de tijd hier heeft stilgestaan, krijgen de 2 dorpen doordat ze aan de N196 liggen de laatste jaren steeds meer aandacht van toeristen. Volg je vanuit Petreto-Bicchisano de D757 naar de westkust, dan kom je ook langs Filitosa. Hier vind je de grootste archeologische opgraving van Corsica. Die stenen op de rotonde (wat ons direct aan de hunnebedden van Drenthe doet denken), zouden een verwijzing kunnen zijn naar de opgraving. Ik vond een site waar je meer kunt lezen over dit deel als je interesse hebt.
https://www.intltravelnews.com/2019/prehistoric-sentinels-corsica
Die motor op dat dak vond ik ook wel grappig.
De leeuw van Roccapina
Op het puntje van de Cap de Roccapina, ten zuiden van Sartène, lijkt de sculptuur van een gigantische leeuw die loodrecht op de klif ligt de tijd te trotseren.
Hij blijft niet onopgemerkt! Deze enorme roze granieten rots met een top van 144 m hoogte heeft de vorm van een leeuw.
Een versteende koning
Cap de Roccapina ligt 22 km ten zuiden van Sartène, in het zuiden van Corsica, aan een ongerepte kustlijn. Aan de voet ervan liggen aan weerszijden van de kaap 2 mooie stranden. Vanaf de top is het uitzicht adembenemend. Gebeeldhouwd door erosie, als een schildwacht van de zee, blijft de leeuw van Roccapina de horizon onderzoeken. Volgens een oude legende zou het een heer zijn die door de barbaren 'de Leeuw' werd genoemd, die versteend was nadat hij op een jachtdag de dood had opgeroepen in het bijzijn van een jonge vrouw die hem weigerde. In deze setting heeft deze majestueuze leeuw zijn titel van toeristische bezienswaardigheid van de regio verdiend. En 'vlakbij' de leeuw staat ook weer een Genuese toren.
Olmeto
is een klein plaatsje in het departement Corse-du-Sud ongeveer 60 km ten zuiden van Ajaccio en staat bekend als een van de mooiste plaatsjes in dit gebied. Het ligt tegen een berg aan. Bij Olmeto, ligt het zogenaamde Castellu di Cuntorba dit zijn overblijfselen van een versterkt plaatsje dat dateert uit de Bronstijd.
Het plaatsje zelf is waarschijnlijk ontstaan nadat er in de 9e eeuw een Romaanse kerk werd gebouwd. Vanaf de 15e eeuw werd de kustlijn van Corsica zoals ik al eerder zei veelvuldig geteisterd door piraten. Ook dit plaatsje kreeg hiermee te maken. We zien aan de rand van de stad een mooie witte wijk liggen. Dit is de begraafplaats.
Brengt me gelijk op het volgende punt.
Vroeger begroef de mens hun dierbare op eigen grond tegenwoordig wordt begraven in een eigen famieliegraf deze hebben diverse vormen zelfs zoals je hier ziet een huisachtige vorm. Je vindt de begraafplaatsen vaak aan de rand van een dorp/stad. Indrukwekkend.
En dit zijn de laatste km's die we rijden voor we Bonifacio binnen rijden.