Argentinië Eind van de wereld

Door de geografische ligging en de extreme lengte van 4.330 km bezit Chili een aanzienlijke hoeveelheid aan landschappen en klimaten. Het land heeft een gemiddelde breedte van slechts 188 km, maar ondanks dat is het ongeveer 21 keer zo groot als Nederland. 

Het land grenst aan Peru, Bolivia en Argentinië gelegen tussen de Grote Oceaan met aan de andere zijde het reusachtige Andesgebergte.

Natuurlijk is Chileens Patagonië een van de hoogtepunten van Chili. Via de Los Lagos regio en Ruta 7 zak je af naar het zuiden van Chili, waar je een flink aantal nationale parken en reservaten vindt met unieke natuur. Wij rijden de Ruta 9 Het is een paradijs voor wandelaars en natuurliefhebbers. Hier word je omringd door massieve gletsjers, donderende watervallen en torenhoge met sneeuw bedekte bergtoppen.

 

Vlag Chili

De vlag van Chili dateert uit 17-10-1817. Het toont 3 horizontale strepen in wit en rood, en in de witte streep aan de stafzijde een blauw vierkant met een witte vijfpuntige ster.

Rood staat voor het bloed dat werd vergoten voor de onafhankelijkheid,

Wit voor de sneeuw op de bergtoppen van de Andes en

Blauw voor de lucht boven Chili.

De witte ster wordt geïnterpreteerd als de ster van de vrijheid en staat ook voor de eer van het land en de vooruitgang en de oorspronkelijke provincies

De vlag is een vereenvoudigde vorm van de Amerikaanse star-spangled banner en zou in opdracht van de minister van Oorlog, Zenteno, zijn ontworpen door de Engelse schilder Charles Wood. De kleuren zijn echter vrijwel zeker afgeleid van een van de vlaggen van de Eerste Republiek ("Patria Vieja").

Het nationale wapen werd aangenomen in 1834 en toont de kleuren van de vlag.  Onder het schild bevindt zich een banier met het motto "Por la Razon o la Fuerza" ("Met verstand of kracht"), daterend uit de tijd van de gevechten tegen de Spanjaarden. Schildhouders zijn een Andeshert (Huemul) en een condor.

 

Niet verwacht maar toch gekregen
Niet verwacht maar toch gekregen

We komen aan bij de grens. Alles moest uit de truck en met de bagage naar binnen. En wat schetst onze verbazing we krijgen een stempel in ons paspoort. Ik heb net een nieuwe en die is zo steriel daar er bijna geen stempels meer worden gegeven dat ik het niet leuk meer vind. Maar nu heb ik toch 1 stempel wie weet op de terugweg nr 2.

De bagage moest op een rolband je kent het wel en hij kwam er zonder piepen door gelukkig. Je ziet ik mag 90 dagen blijven. We rijden klein stukje verder om een kop koffie te drijnken en de gebruikelijke toiletstop natuurlijk

 

Hier had ik wel een paar uurtjes willen blijven hoor zo leuk daar binnen en zoveel te zien Maar helaas we moeten door.

 

Nationaal park Torres del Paine, Chili

Nationaal Park Torres del Paine ligt in Chileens Patagonië, in de Magallanes en de Chileense Antarctische regio. Het park werd opgericht in 1959 en is een van de meest gerenommeerde beschermde gebieden in Zuid-Amerika.

De belangrijkste attracties van het park zijn de granieten pieken, bekend als de '''Granite Horns"', bedekt met sneeuw, grote gletsjers waaronder de Grey Glacier, en het turquoise Pehoé-meer, gevoed door smeltwater van de gletsjer.

Het landschap van het park combineert bergen, gletsjers, meren en vlaktes, en de fauna bestaat uit guanaco's, poema's, Andesvossen, flamingo's en condors. Het park is populair voor trektochten, wildlife-fotografie en ecotoerisme, en het dramatische landschap maakt Torres del Paine tot een symbool van Chileens Patagonië.

 

Het Mirador Cascada del Paine-pad biedt een prachtige reis door het Torres del Paine National Park en leidt bezoekers naar een uitkijkpunt van de indrukwekkende Cascada del Paine-waterval. Stoppen bij een uitkijkpunt is meer dan alleen een landschap aanschouwen het is een moment van diepe verbinding met de omgeving ervaren.

 

 

Vanuit de bus zien we de Paine-rivier, met zijn kenmerkende turquoise tint, zij stroomt langs de weg en leidt rechtstreeks naar de machtige waterval. De levendige kleur van het water is te wijten aan gletsjersmelt, die een fijn gesteentemeel draagt dat zonlicht weerkaatst. 

 

Cascada Paine 

Deze spectaculaire waterval ligt aan de Paine-rivier, in de Laguna Amarga-sector, naast de weg die naar Laguna Azul leidt.

Vanaf hier zie je de Torres del Paine, drie opvallende torens gevormd door naaldvormige granieten rotsen die het park zijn naam gaven. De watervallen zijn klein in vergelijking met plaatsen als Iguazu of Niagara Falls.

Ze bieden echter iets speciaals aan het landschap hier in de Torres del Paine. Een essentiële ervaring voor elke reiziger.

 

Toiletstop met wederom een schitterend uitzicht. Wel even naar boven klimmen.

 

Lago Pehoe

ligt in het centrum van Torres del Paine National Park. Op dit uitkijkpunt, kun je de omvang van het meer en de Paine-bergketen zien. Het meer is groot, meer dan 10 km breed. Je hebt mooi zicht op de berg Paine Grande en de Cuernos (hoorns) del Paine. Pehoe is een tehuelche woord dat 'verborgen' betekent en wordt uitgesproken als "pay-oh-way".

Aan de noordwestelijke oever ligt Refugio Paine Grande, een van de belangrijkste passen In het noordoosten ligt de Salto Grande-waterval en in het zuidoosten de Salto Chico-waterval en een aantal accommodatiemogelijkheden

 

informatie en waarschuwingsborden
informatie en waarschuwingsborden

De uitkijkpunten van Torres del Paine zijn bevoorrechte ramen naar Patagonië.

Van de iconische Mirador Base de las Torres tot rustigere hoeken,

elke plek biedt een uniek panoramisch uitzicht op gletsjers, meren en bergen.

Hier is de natuur op zijn best.

 

En dan hebben we een heel bijzondere stop.

Aan de overzijde van het water ziet de chauffeur beweging in het struikgewas.

Hij zet de truck stil en zie een poemapaar met jong.

Weer zo'n geluksmomentje.

 

Nu rijden we echt de laatste km's van vandaag. Nog 1 korte stop voor een uitzicht over ja het zal wel hadden wij, voor mij had hij  hiervoor niet hoeven stoppen zegt iemand uit de groep. Wel wat bleek dit was de plek waar we de komende 2 nachten zullen verblijven. En het heeft ook nog iets in petto. Aangekomen op het terrein de koffers uit de truck en hij vertrekt. Wij staan nog na te shaken, Ja leuk zo'n truck maar je wordt wel helemaal door elkaar geschud en een ieder van ons had ruim voldoende stappen gedaan terwijl wij zaten maakte niet uit welk merk sporthorloge je had we zaten allen ruim boven de 2000 stappen haha, hoe bedrieglijk kan het zijn. Maar goed we gaan naar binnen en dan is daar HET moment!

De echtparen krijgen een eigen kamer met douche en toilet op de begane grond.

En wij moeten een zaal delen, de vrouwen wel apart van de mannen. De reisleidster heeft uiteraard ook een eigen optrekje. De douche en toilet zijn gezamenlijk beneden. Dat ik dit nog mee mag maken had ik echt niet verwacht.

 

Het kerstdiner was goed. Wij zaten met 1 van de echtparen aan tafel. De drank is voor onze rekening vandaag vonden het toch niet echt leuk gegaan. Lief he, maar wij hadden het best naar ons zin hoor gewoon even wennen. 

Na afloop nog even gezellig een afzakkertje in de grote zaal waar of we morgen ontbijten.

 

Refugio Pampa is de naam van ons onderkomen, het is een recent gerenoveerde accommodatie aan de rand van het Torres del Pain National Park. Vanuit onze kamer hadden we zicht op het restaurant en in de eetzaal was het zicht nog veel mooier. Het ontbijt was goed. We hebben vrij vandaag dus besloten we met de zaalclub maar weer eens een wandeling te gaan maken. Ik was als eerste op de zaal en dacht maak even een foto van een kamer in rust haha.

 

Dan gaan we op weg komen langs een paardenmanege en dan heerlijk dwars door de natuur. Zie daar ook hier groeien de paddestoelen in het gras. En dan komen we gezelschap tegen een 3-tal honden die het prima naar het zin hebben en trouw met ons meelopen. Opvallend dat de honden hier bijna niet blaffen. We komen ook nog een wandelaarster tegen die naar het water wilde lopen maar het een beetje eng vond met die honden om haar heen dus liepen we gezamenlijk Bij het water gekomen was het even genieten.

 

Via onze navigatie kwamen we vast te zitten want het land was ondergelopen zoals je ziet. Dus op zoek naar een ander pad voor de terugweg natuurlijk is ons dat gelukt. De honden raakten we kwijt doordat 1 van hen een haas zag. Dat ging allemaal zo snel dat het niet vast te leggen was Die haas ging er letterlijk als en haas vandoor en toen zagen we hoe getraind die honden waren want die vlogen er achteraan echt zoef zoef. We hebben ze op 1 na niet meer terug gezien.

 

In de middag nog even de andere kant op gelopen hier hadden we geen spijt van!

 

En natuurlijk sluiten we de dag weer af met een heerlijk diner dit keer kies ik voor de zalm.

Kijk ook even goed naar de achterzijde van het bierblikje! Dit heb ik niet eerder gezien. 

Als tussendoortje een Pisco Sour even denken aan onze reis naar Peru waar we hem zelf mochten maken.

En dan met een neutje nog even wegmijmeren bij het uitzicht dat morgen een herinnering zal zijn die ik koester.

 

Het is vroeg in de ochtend Grandioos mooi die zon op de bergen. De busjes staan al klaar voor ons Ja 2 stuks. We bedachten dat het een hoestbus en een gezonde bus moest worden. Helaas was er 1 uit de groep die daar geen trek in had en stapte bij ons in en dat had wel zijn uitwerking helaas. Maar goed we gaan op weg naar ons volgende stek Het eerste deel schudde we weer aardig door elkaar. Wat zien we daar lijkt wel een regenboog en dan is ie weer weg.

 

En dan wauw daar is ie dan de regenboog dat was even genieten. We rijden verder en komen op open vlakte uit.

 

We rijden langs de luchthaven en dan via de haven over de kustweg de plaats Puerto Natales binnen. Aan deze weg staan 2 monumenten

Monument van Milodon

Is een eerbetoon aan de Mylodon darwini, een uitgestorven soort reuzengrondluiaard die tot ongeveer 10.000 jaar geleden in Patagonië leefde. Het bronzen monument  werd in 2008 onthuld en is gemaakt door de Chileense beeldhouwer Harold Krussel Johansen en woog destijds ongeveer 200 kg

Dan rijden we  op dezelfde weg langs een paar vingers die uit de grond komen

Monumento de la Man

Het (Monument van de Hand) een opvallend kunstwerk, wordt soms verward met de bekendere 'La Mano' in Punta del Este, Uruguay. Het lijkt als komen die vingers uit de grond zetten het biedt uitzicht over het water en de omliggende bergen. 

 

Hier stopten we voor koffie en de Baños. Zo die man in dat restaurant was me een partij sjaggerijnig bbbrrrr. Na het toiletbezoek maar weer naar buiten er zijn vast meer tentjes haha. We komen gelijk ons vriend Milodon weer tegen even pootje geven hoor. De graffiti is ook hier weer aanwezig. Kijk nou terug naar onze kinderjaren een echte hinkelbaan kunnen we gelijk ons benen even goed bewegen. En dan hebben we de koffie met gebak echt verdient.

Op weg naar de kathedraal (daar worden we zo ook weer opgehaald) komen we langs een monument

Het Arthur Prat-monument

gewijd aan de Franse marineofficier Arthur Prat. Hij was een Chileense marineheld die sneuvelde tijdens de Slag bij Iquique in 1879.  Op de sokkel staat het logo van Rotary International. De plek wordt vaak gebruikt voor herdenkingen ter ere van de Chileense marinegeschiedenis. Nu is het een plekje voor ene Nico

De Parroquia María Auxiliadora del Carmen,

Staat tegenover de Plaza de Armas Arturo Prat een belangrijk historisch en cultureel gebouw. De Sociedad Explotadora Tierra del Fuego bouwde de kerk tussen 1927 en 1930 naar een ontwerp van de Salesiaanse architect Juan Bernabé.  De Engelse neoklassieke stijl met laat-Romaanse details is duidelijk zichtbaar. De kerk opende in 1930 en werd in 1996 ingewijd.  Het is het spirituele hart van de gemeenschap, met het feest van de patroonheilige op 24 mei.  Bij de restauratie van gevel en vloeren in 2014 kwam een beeld van de Maagd bij. De 30 meter hoge klokkentoren met Duitse elektromechanische klok torent boven het stadscentrum uit en is een herkenningspunt. Binnen zijn drie beuken met kolommen, halfronde bogen en een hoofdaltaar met een doek van de Italiaanse kunstenaar Mario Bogan, waarop de Maagd Maria Hulpvrouw staat afgebeeld. De parochie is meer dan een religieus gebouw; het is een symbool van de geschiedenis en cultuur van Puerto Natales en trekt gelovigen en toeristen die de identiteit en tradities van het Chileense Patagonië willen ontdekken.

Schilderij De Heilige Aquila die wordt gedragen door Jezus Christus. 

Aquila en zijn vrouw Priscilla waren een Joods echtpaar uit de eerste eeuw en vrienden van de apostel Paulus. 

Ze worden in de christelijke traditie vereerd als heiligen en symbolen van huwelijkse trouw en liefde. 

Beeld van Santa Teresa de los Andes

een Chileense karmelietes die wordt vereerd als een heilige. De non in de typische bruine habijt en beige mantel van de Karmelietenorde, wordt vaak afgebeeld met rozen als symbool van haar belofte om genaden te sturen.

Het Mariabeeld geflankeerd door Chileense vlaggen. 

Onze-Lieve-Vrouw van de Berg Karmel (Virgen del Carmen) de beschermheilige van Chili, wordt daar met grote toewijding vereerd. Dit type altaar is gebruikelijk in Chileense kerken en kapellen voor verering en gebed.

De Chileense vlaggen in een kerk duiden op een nationale feestdag, een specifieke religieuze viering gewijd aan de patrones, of een bijeenkomst van de Chileense gemeenschap. 

De combinatie van religieuze en nationale symbolen benadrukt de sterke band tussen geloof en nationale identiteit in Chili.

San Expedito

de patroonheilige van urgente zaken, herkenbaar aan zijn rode mantel en het kruis in zijn hand. 

Dit specifieke type standbeeld wordt vaak in huis of in kapellen geplaatst. Hij wordt vaak afgebeeld met een kruis en een raaf die "hodie" (vandaag) schreeuwt, hoewel de raaf niet op deze specifieke afbeelding zichtbaar is. 

San José Sánchez del Río (1914-1928)

José Sánchez del Río was een 14-jarige Cristero-tiener, berecht, gemarteld en geëxecuteerd door Mexicaanse overheidsfunctionarissen tijdens de Cristero-oorlog in Mexico. Hij werd op 16 oktober 2016 heilig verklaard door paus Franciscus. Hij stierf schreeuwend: Leve Christus de Koning!.

Buiten staat Maria Hulp der Christenen (Maria Auxiliadora)

Het gedenkteken is opgericht in 2016 om pelgrims te verwelkomen en te zegenen en  gewijd aan Maria Auxiliadora y Madre.

Het bevat een zegening en beschermgebed voor pelgrims die het gebied bezoeken.

 

Bij het verlaten van Puerta Natales zien we Milodon nog één keer langs de weg staan. Vervolgens komen we langs het prachtige La Laguna Escondida. Het landschap verandert dan weer in uitgestrekte gebieden met dode, droge bomen, vernietigd door beverdammen en overstromingen. Gelukkig zien we dan weer de schitterende kleuren van de lupines. Ik wou dat ze hier ook zo langs de wegen stonden.

Chili is een van ’s werelds grootste producenten van lupine, met een productie van meer dan 32.000 ton in 2023, met name de witte variant in de regio Araucanía. Het wordt grootschalig geteeld voor hoogwaardige, eiwitrijke voeding, veevoer en aquacultuur. De teelt is cruciaal voor de lokale landbouw en export, met miljoenen kilo’s productie per jaar.

Lupinebonen zijn ook populair als snack, vooral in Portugal en andere landen.  Even zoeken op het net en ik zie dat je ze gewoon bij Jumbo kunt kopen (eigen merk). Dat ga ik natuurlijk even uitproberen.

Let op: lupine kan een allergische reactie veroorzaken, vergelijkbaar met pinda’s, en wordt soms gebruikt als ingrediënt in voedingsmiddelen. 

Uitgebreide informatie over de bever vind je hier:

https://www.nationalgeographic.com/animals/article/beaver-overpopulation-tierra-del-fuego

We rijden verder over de uitgestrekte vlakte door het landschap langs de Ruta del Fin del Mundo en komen langs Villa O'Higgins, gelegen in de regio Aysén in Zuid-Chili een afgelegen dorp dat bekend staat als het zuidelijke eindpunt van de Carretera Austral (de Zuidelijke Snelweg) de nederzetting werd gesticht in 1966 en is vernoemd naar de Chileense onafhankelijkheidsheld Bernardo O'Higgins

We naderen de Laguna Blanca. Het is bijna tijd voor een pipistop (zoals een eerdere reisleider het altijd noemde) en deze is bijzonder. Het is een klein, lokaal winkeltje met nauwelijks iets te koop het toilet bevond zich in de woning, en we moeten door de ouderlijke slaapkamer om er te komen. De vrouw des huizes waakt over de deur. Uit respect voor hen heb ik er geen foto gemaakt, hoewel het zeker de moeite waard was. Dan maar de vlaggetjes in het winkeltje en de papaver bij de toegangsdeur.

 

Dat is een leuke bushalte in de regio Ultima Esperanza tussen Puerto Natales en Punta Arenas. Hij is voorzien van zonnepanelen. In dit gebied is er een sterke focus op duurzame energieoplossingen vanwege de afgelegen ligging. Het gebied staat bekend om zijn ruige landschappen

Jawel een heuse kerstboom in de tuin we rijden verder en zien metalen stangen met een krul bovenop.

Monument to the Wind (Monumento al Viento) 

Het bestaat uit opvallende metalen sculpturen die lijken op cirkels of lussen bovenop palen.  Zij zijn ontworpen om te bewegen met de harde wind die kenmerkend is voor de regio Patagonië.

Ze staan in een uitgestrekt, winderig landschap vlakbij de Straat van Magellaan. Het mionument symboliseert de intense relatie tussen het leven in dit gebied en de constante aanwezigheid van de wind.

Project Solaris

is gevestigd op drie onafhankelijke locaties op het zuidelijk halfrond, in Australië, Argentinië en Zuid-Afrika. De telescopen kunnen vrij door 355 graden volgen zonder dat ze hoeven te flippen terwijl ze de meridiaan passeren. Extra telescopen in het netwerk bevinden zich in Australië en Argentinië. Het project richt zich op het detecteren van circumbinaire planeten.

Chili heeft 70% van 's werelds grote telescopen, wat het een geweldige plek maakt voor sterrenkijken en wetenschappelijk onderzoek. Het is een van de beste plekken ter wereld om sterren te kijken, dankzij de heldere hemel met meer dan 300 nachten per jaar. De beste tijd om ze te zien is tijdens nieuwe manen en het droge seizoen, van december tot maart, wanneer de lucht helder en droog is. Sniksnik het is dag dus geen sterretje te zien helaas wel een berg autobanden haha.

En verkeersborden?  Ja die zag je in overvloed. We rijden Punta Arenas binnen.

 

Punta Arenas 

Is de meest zuidelijke stad van Chileens Patagonië. Punta Arenas, ligt op 3.090 kilometer van de hoofdstad van Chili en is een zeevaartstad met geweldige restaurants en veel marine geschiedenis. Ondanks de afgelegen ligging is het een echte ministad, met alle benodigde infrastructuur om degenen die het bezoeken te huisvesten. In feite is de algemene filosofie van de stad dat "eenzaamheid en afstandelijkheid draaglijk zijn als je prachtig leeft en in permanent contact staat met de rest van de wereld."

De regio biedt zowel industriële kansen als toeristische trekpleisters, met accommodaties en natuurlijke schoonheid zoals uitzicht op de Straat van Magellaan. Het is een belangrijk knooppunt voor maritiem transport. 

 

Aangekomen bij het hotel even op het andere busje wachten. Dan de trap opklimmen er is geen lift. Wel een vriendelijke jongen die zich werkelijk een bult sjouwde met al die koffers wij mochten er niet aankomen. We krijgen de sleutel en zetten de spullen op de kamer tijd voor een wandeling door de stad.

 

Tijd voor koffie met iets lekkers nou geloof me het was lekker!! We hebben wel samen gedeeld anders konden we straks niet meer eten. Dan lopen we richting de boulevard Langs een mooi gebouw

Palacio José Montes.

Het gebouw is in neoclassicistische stijl en dateerd uit 1920 het was het woonhuis voor de Spaanse ondernemer José Montes Pello. Tegenwoordig doet het paleis dienst als het stadhuis.

De Costanera

Je moet absoluut het wandel- en fietspad langs de Costanera (kustlijn) bezoeken. Je ziet hoe de stad gericht is op de oceaan en heeft ook geweldige kunstwerken. 

Wereldbol

Dit is de meest recente toevoeging een gigantische oranje sculptuur die de wereldbol vertegenwoordigt, met een afbeelding van het schip van Magellan erin.

Monument Al Piloto Pardo

Het is een eerbetoon aan Luis Pardo Villalón, een Chileense marineofficier die bekend staat om zijn heroïsche reddingsactie in Antarctica in 1916.  Op 30 augustus redde hij met zijn schip, de 'Yelcho', de 22 bemanningsleden van de expeditie van Ernest Shackleton die gestrand waren op Elephant Island. 

Dit monument symboliseert moed, doorzettingsvermogen en de maritieme geschiedenis van de regio. 

Gedenkplaat

Het herdenkt de redding van de bemanning van Sir Ernest Shackleton's Endurance expeditie in 1916. 

John Williams Wilson

een belangrijke Chileense historische figuur, was een maritiem commandant en de eerste maritieme gouverneur van Chiloé. In 1843 leidde hij de expeditie die namens Chili bezit nam van de Straat van Magellaan en hield toezicht op de bouw van Fuerte Bulnes om de regio te beveiligen.  Zijn buste op een voetstuk met een anker benadrukt zijn maritieme betekenis.

Muelle de Carga (laadperron)

Rodolfo Stubenrauch en Mauricio Braun bouwden in 1806 een monument op de boulevard van Punta Arenas, Chili, ter ere van het maritieme verleden van de stad aan de Straat van Magellaan. De stad was een belangrijke haven en bevoorradingspunt voor schepen vóór de opening van het Panamakanaal.  Het monument toont historische industriële en maritieme voorwerpen en symboliseert de zware, roestige erfenis van de scheepvaart en industrie in de regio. 

De roestige cilindrische objecten die te zien zijn, zijn oude drijvers of onderdelen die werden gebruikt voor het aanmeren van schepen in de straat van Magellaan. 

We lopen weer terug naar het centrum.

 

PDI 

De Policía de Investigaciones de Chile, opgericht in 1933 en het logo met de letters, dateert uit 2008. Het is 1 van de 2 belangrijkste politieorganisaties in Chili, naast de Carabineros. De primaire instantie voor strafrechtelijk onderzoek onder het Openbaar Ministerie. Bij hoofdkwartier van de PDI in de regio hangt de blauwe PDI-vlag, de nationale vlag van Chili en de regionale vlag van Magallanes y la Antártica Chilena.  

Dit was toch wel even apart. Hiervanuit hebben wij dus ons visa voor Chili doe hem er maar weer even bij voor de duidelijkheid. Iets verderop stond een surveillance- of beveiligingsvoertuig van de gemeente Punta Arenas in Chili.

Antonio Pigafetta 

was een Italiaanse geleerde en ontdekkingsreiziger die meevoer tijdens de eerste reis rond de wereld onder leiding van Ferdinand Magellaan die begon 1519 en 1522 terugkeerde in Spanje. Hij was de kroniekschrijver van de expeditie van Magellaan. Zijn verslagen bieden de meest gedetailleerde informatie over de ontdekking van de Straat van Magellaan.

Monument voor Ferdinand Magellan

gelegen op de Plaza de Armas op het belangrijkste plein van de stad. Het eert de ontdekkingsreiziger Ferdinand Magellan, die in de 16e eeuw de naar hem vernoemde Straat van Magellaan ontdekte. Aan de voet van het standbeeld bevinden zich figuren die de inheemse bevolking van Vuurland vertegenwoordigen, zoals de Ona en Tehuelche

OorlogsMonument

dit staan aan de noordwestelijke kant van Plaza Muñoz Gamero itegenover de kathedraal.

 Dan staan er nog een paar schitterende bomen op het plein zij komen uit de cipresfamilie dit zouden montereycipressen kunnen zijn.

Het Antarctisch Verdrag

Het bord belicht de landen die deelnemen aan dit internationale verdrag, dat bepaalt dat Antarctica uitsluitend voor vreedzame doeleinden en wetenschappelijk onderzoek wordt gebruikt. kaart met Antarctica en de omliggende landen, waaronder Chili, Argentinië en Nieuw-Zeeland. Op de muur is een schildering te zien van een walvis. De hal die naar het gebouw leid, zien we de vlaggen hangen. Ik weet niet of we hier wel mochten komen het was er doodstil dus zijn we ook maar weer stilletjes weggegaan.

 

Catedral Sagrado Corazón

De kathedraal is gebouwd van baksteen en hout en werd in1892 voltooid. een van de belangrijkste monumenten 

De architectuur is geïnspireerd op de Ionische stijl en heeft 3 beuken.

Het was een bijzonder moment. De kerstboom en de kerststal stonden te stralen.  Plotseling haalde een man zijn gitaar uit de hoes en begon te spelen. De sfeer veranderde; een serene rust daalde over ons neer.  De voorganger, mogelijk een priester, was bezig bij het altaar. Even later zagen we hem in zijn witte mantel van voren naar achter lopen en door het middenpad weer naar voren. Daar besprenkelde hij de kerststal met wierook, en de heerlijke geur vulde de ruimte. Nou ons dag kan niet meer stuk weer zo'n geluksmomentje.

Hotel Plaza 

Gevestigd in het historische Julio Menéndez-gebouw, dat tussen 1923 en 1929 werd gebouwd en destijds het eerste hoogbouwgebouw van de stad was, was ons oriëntatiepunt daar tegenover was ons hotel.

 

Hapje eten en ja het was heel lekker en dan gaan we nog even kijken op het plein of er iets te doen is. Er stond een groepje jongens de muziek klaar te maken voor een optreden was even leuk dan gaan we terug naar het hotel de kraampjes aan de zijkant waren helaas gesloten.

We moeten aanbellen zodat de deur opengemaakt wordt kijk goed ja echt zelfs in het Nederlands staat wat je moet doen om binnen te komen haha. Aan de wand in de gang hangen diverse posters en informatie en op de grond stond een bijzonder mooi droogboeket. Morgenvroeg vertrekken we we gaan Chili weer verlaten.

 

Na een goed ontbijt, onderwijl had een van de jongens van het hotel alweer hard gewerkt en alle koffers stonden beneden  was het rugzak pakken sleutel inleveren en naar beneden. We gaan vandaag met openbaar vervoer. He dat is netjes de bus haalt ons voor het hotel op! Dan rijden we via het kantoor van de organisatie en halen nog een paar mensen op.

Tecni Austral

is een vervoersbedrijf in Patagonië, verzorgt internationale busverbindingen tussen Punta Arenas (Chili), Río Grande en Ushuaia (Argentinië).  Vertrekdagen zijn maandag t/m zaterdag om 08:00 uur.  De stoelen zijn comfortabel met veel beenruimte. Al vrij snel waren de ramen beslagen dus even stoppen Ook de chauffeur zag namelijk niets meer 

Na drie uur rijden vanuit Punta Arenas bereikten we onze eerste grote stop, in Faro Punta Delgado een veerboot over de Straat van Magellaan naar Tierra del Fuego, het grootste eiland.

De Straat van Magellanes

Een belangrijke maritieme route aan de zuidpunt van Zuid-Amerika een 570 km lange zeestraat die de Atlantische en Stille Oceaan met elkaar verbindt. De route scheidt het vasteland van Chili van de archipel Vuurland.

De zeestraat is vernoemd naar de Portugese ontdekkingsreiziger die hem ontdekte tijdens zijn wereldreis in 1520.

Vanwege de onvoorspelbare winden en sterke stromingen staat de route bekend als moeilijk bevaarbaar.

Huisje

Dit type etablissement is diep geworteld in de cultuur van de Argentijnse gaucho's.

Vroeger dienden ze als essentiële ontmoetingsplaatsen en rustplaatsen voor reizigers.

Reclamebord Tabsa

Deze verzorgt veerdiensten over de Straat van Magellanes, een cruciale route om van het Zuid-Amerikaanse vasteland naar Vuurland te reizen. 

De zonnewijzer

Een abstracte sculptuur van een klok deze werd in oktober 2020 opgericht om de plek te markeren waar João Carvalho de 1ste Europeaan was geworden die precies 500 jaar eerder voet zette op wat Chileense bodem zou worden.

De bus wordt naar de boot begeleid door de medewerkers aldaar

 

 Faro Punta Delgada (Boca Oriental)
Faro Punta Delgada (Boca Oriental)

De veerboottocht

Wuxi Shipyard. Het bedrijf is gespecialiseerd in het bouwen van verschillende soorten schepen, waaronder RO-RO passagiersveerboten, olietankers, bulkschepen en containerschepen. 

De tocht duurde ongeveer 2 uur. Wij stonden het grootste deel op het dek, genietend van de frisse lucht koude wind met een koffie uit het café aan boord.

 

Primavera Porvenir

Hier gaan we weer aan land. We zien een mooie muurschildering even verderop, een afgelegen gebouw en iets verder een 

Copec-tankstation,

Een grote Chileense energie- en brandstofdistributeur. Het bedrijf is actief in meer dan 80 landen en heeft een marktaandeel van ruim 60% in Chili. Naast traditionele brandstoffen richt Copec zich ook op de energietransitie door het lanceren van elektrische tankstations. 

Het is een gemeente in de Chileense provincie Tierra del Fuego (regio Magallanes y la Antártica Chilena).

Porvenir

is de hoofdstad van het Chileense Tierra del Fuego. De belangrijkste toegangsweg is de oversteek van de Straat van Magellan. Het is een rustig stadje, gesticht tijdens de goudkoorts in 1894, en dient als toegangspoort tot het eiland Vuurland en is bekend om zijn Kroatische erfgoed. We rijden langs een landelijk nederzetting waarschijnlijk een estancia (grote boerderij) En dan zien we het Franco Bianco Airport (SCSB), ook bekend als het vliegveld van Cerro Sombrero, voornamelijk wordt gebruikt voor lokale vluchten 

 

Kijk die ranger met zijn koeien geweldig. Ik had een raam dat zo vies was dat je er bijna niet door kon kijken maar daar is ie weer het geluk van groepsreis toch nog een duidelijke foto haha

Grensovergang San Sebastián

Deze grensovergang tussen Chili en Argentinië, wordt vaak gebruikt door reizigers die van/naar Ushuaia gaan en ligt op ongeveer 1,5 tot 2 uur rijden van Porvenir.

Het kostte behoorlijk wat tijd, we waren niet de enige bus, dus er stond een behoorlijke rij om Chili te verlaten. 

 

 Met het aandenken aan onze reis door Chili die we hebben gereden over route 9 sluit ik deze pagina af op naar:

Het eind van de wereld