Vuurland
(Spaans: Tierra del Fuego) is een archipel in het zuidelijkste puntje van Patagonië (Zuid-Amerika). Het bestaat uit een hoofdeiland en kleinere eilandjes, verdeeld over Argentinië (18.507,3 km²) en Chili (29.484,7 km²).
Ushuaia is de hoofdstad van het Argentijnse deel, Porvenir de grootste stad van het Chileense deel. Andere grote steden zijn Puerto Williams, Puerto Toro en Río Grande.
Vuurland is een dor gebied met weinig plant- en boomsoorten, maar een ruig landschap met meren, rivieren, gletsjers en bergen.
Veel natuur is beschermd in nationale parken zoals Tierra del Fuego, Karukinka en Alberto de Agostini. In deze parken vind je wandelroutes, zoogdieren, vogels, pinguïns en zeeleeuwen.
Ushuaia, bekend als de zuidelijkste stad ter wereld, is de meest toeristische stad. Río Grande (circa 80.000 inwoners) is de grootste en economisch belangrijkste stad.
Voordat de Spanjaarden arriveerden, bewoonde de Yamanagemeenschap Vuurland en de eilanden in het Beagleknaal.
Fernando de Magallanes
ontdekker van Vuurland, noemde de archipel naar deze inheemse bevolking die zich niet gekleed warmde aan vuurtjes die zij in hun kano's stookten. Die vuren dienden ook als waarschuwingssignalen tussen indianenstammen dat er iets vreemds aan de hand was. Argentinië stichtte Ushuaia in 1884 als strafkolonie. De nederzetting verdween, maar de gevangenen bleven. De beruchte gevangenis van Ushuaia, nu open voor publiek, huisvestte tot 1947 de zwaarste criminelen.
Vlag Vuurland
De vlag van Vuurland (Tierra del Fuego, Antarctica en Zuid-Atlantische Eilanden) heeft een oranjegeel, wit en blauw vlak met in het midden een gestileerde albatros, symboliserend de landschappen (oranje/geel), de lucht en zee (blauw), de verbinding met Argentinië (blauwe sterren van het Zuiderkruis) en vrijheid (de vogel vlucht). Het is een unieke vlag aangenomen in 1999, ontworpen door Teresa Beatriz Martínez.
De Argentijnse grenspost was net als op de heenweg niet meteen naast de deur. Het eerste bord instrueert voorbijgangers om de richtlijnen van de gendarmerie op te volgen, vervolgens word je gewaarschuwt voor een controlepost (puesto de control) op 300 meter afstand. Na ca. 10 minuten rijden zien we de blauw-witte strepen van de Argentijnse vlag. Iedereen uitstappen. De snuffelhonden inspecteren de bus. Terwijl wij met alle bagage naar de grenspost lopen waar we jawel weer een stempel in ons paspoort krijgen en het visum van Chili wordt ingenomen. De koffer gaat op de rolbank door de scanner en dan mag je weer naar de bus.
Dan zien we het welkomstbord van Argentinië
De exacte locatie is de Aduana Río Grande (Douane Río Grande). Het betreft de AFIP-DGA (Administración Federal de Ingresos Públicos - Dirección General de Aduanas). Daar staat is ook herdenkingsbord van de Gendarmería Nacional Argentina bij de "Sección Paso Internacional San Sebastián", de grensovergang tussen Argentinië en Chili
Iets verderop, zien we 2 grote panelen volledig bedekt met talloze kleine stickers vlakbij een K9-kennelcomplex, een lokatie die specifiek wordt gebruikt voor politiehonden of werkhonden. Het complex lijkt deel uit te maken van een landelijke voorziening. De laatste foto, toont een gezamenlijk initiatief tussen Argentinië en Chili om de biodiversiteit in Patagonië die is aangetast door de invasieve beverpopulatie te beschermen en te herstellen.
We zie ook een jaknikker, beam pump of horsehead pump. Wordt gebruikt om ruwe olie uit ondergrondse bronnen te pompen wanneer er niet genoeg natuurlijke druk is om de olie naar het oppervlak te brengen. Helaas ik zei het al ramen vies maar vond m wel leuk En wat dacht je van die beschadigde, rode hatchback die hoog boven de grond op een metalen paal is gemonteerd? Daarnaast stond dat A-huisje Er zaten wel kleine schone stukjes maar moest net geluk hebben dat ik dan het onderwerp ook zag.
Heiligdom voor Gauchito Gil
We rijden er weer langs, een populaire volksheilige in Argentinië. De rode kleuren zijn kenmerkend voor deze heiligdommen, die vaak rood geverfd zijn en versierd zijn met rode vlaggen en linten.
Parroquia Sagrada Familia
De kerk staat in Tolhuin is toegewijd aan de Heilige Familie (Jesus, Maria en Jozef) en bekend als de 'hartslag van het eiland' Tierra del Fuego
Ushuaia
de toegangspoort tot Antarctica, dankt zijn naam aan de inheemse Yahgan-taal en betekent “diepe baai” of “baai met uitzicht op het westen”.
De stad ontstond eind 19e eeuw (officieel 1884) en groeide begin 20e eeuw rond een beruchte strafkolonie. Gevangenen bouwden de stad en de ‘Tren de los Presos’. Na de sluiting van de gevangenis in 1947 ontwikkelde Ushuaia zich van een afgelegen nederzetting tot een toeristisch centrum, bekend als de poort naar Antarctica.
Eind 19e en begin 20e eeuw was Tierra del Fuego nog steeds een van de meest ontvolkte plekken op aarde.
Sommige onverschrokken mensen uit Europa of het Midden-Oosten, op de vlucht voor oorlogen, honger en discriminatie, zochten in Amerika een nieuw leven en betere welvaart.
En zo zijn we dan aangekomen in Ushuaia. Mooie kamer en best wel redelijk uitzicht.
We zijn moe en maken het niet laat vandaag.
Morgen weer een nieuwe uitdaging!
National Park Tierra Del Fuego
Deze plaats vat de geschiedenis van de Yámanas samen, de eerste bewoners van deze landen. Door op te letten, kun je hopen mosselschelpen ontdekken, overblijfselen van hun voedsel die bekend staan als "shell middens" of "concheros" (archeologische vindplaatsen), die ons eraan herinneren dat deze landen al meer dan 10.000 jaar bewoond zijn.
Er zijn diverse opties, van het gastvrije bos dat je omhult met de geur van lenga-bomen, tot het verkwikkende koude water van het Beagle-kanaal van bergpaden tot kampeerterreinen voor ontspanning bij de rivier. De paden variëren in moeilijkheidsgraad en zijn duidelijk gemarkeerd. Wij kozen voor het wandelpad en werden met een busje naar de rand van de rivier gebracht. Het is een leuke korte tocht aldus Karin. Wel dan moeten we er allen voor gaan. En zo gingen wij op pad. Al gauw bleek dat het een pittige tocht zou gaan worden door de modder middels klimmen en klauteren over boomstammen e.d. Soms was de wegbewijzering verdwenen dus een extra heuveltje o.i.d.
Hier ontdek je diverse en levendige landschappen, de thuisbasis van vogels zoals de pittoreske Magellaanse gans, de stoomeend of de albatros met zwarte wenkbrauwen. Tijdens het verkennen van de paden is het gebruikelijk om grijze en rode vossen tegen te komen en het ritmische tikken van een specht te horen.
Gewoon genieten
De belangrijkste rivier in het Nationaal Park is de rivier de Lapataia Bay ligt in het park. De naam is afkomstig uit de Yámana-taal en vertaalt zich naar "de bosbaai". Langs een circuit van voetgangersbruggen kunt u dwalen en genieten van de frisse zeebries die zich met het bos vermengt.
Het blauwe bord benadrukt de claim dat de Malvinas (Falklandeilanden) Argentijns zijn De 2 andere borden tonen wandelroutes en details in het Nationaal Park Tierra del Fuego, De borden staan bij de 'Senda Costera' in de buurt van Ensenada Zaratiegui.
Toen wij daar aankwamen hadden we wel een drankje en een hapje verdiend vonden wij en gingen dus even het restaurant binnen.
Afgezien van zijn pittoreske schoonheid, markeert Lapataia het einde van National Route 3
(ook bekend als de Pan-American Highway).
Hier vind je het iconische bord dat de 3.063 kilometer aangeeft die het scheidt van de hoofdstad van Argentinië, Buenos Aires. Een bezoek aan het Nationaal Park is ongetwijfeld een essentieel onderdeel van je reis naar het einde van de wereld.
Dit bord markeert het einde van de Nationale Route 3 in Tierra del Fuego, Antarctica en de Zuid-Atlantische Eilanden, een belangrijke geografische en emotionele mijlpaal in Argentinië.
Belangrijkste details:
* Route 3 eindigt hier.
Kaart:
* Links: Argentijnse deel van Isla Grande van Tierra del Fuego, met Rio Grande, Tolhuin en Ushuaia.
* Hoogtepunten: San Sebastian Bay (noord) en Isla de los Estados (oost).
* Ijl linksonder: Zuidelijke uiteinde van de route, tegenover het Beaglekanaal.
Leuke weetjes:
* Symbolisch ‘het einde van de wereld’, het meest zuidelijke punt bereikbaar via het Argentijnse wegennet.
* Must-see voor reizigers in Ushuaia, ideaal voor de klassieke foto ‘aan het einde van de weg’.
En zo zagen onze schoenen eruit na die 13 kilometer tocht.
Een paar kiekjes van Ushuaia.
Ramos Generales
gelegen in het hart van Ushuaia, vlakbij de zee, is gevestigd in een gerestaureerde oude locatie met zichtbare geredde producten. Eind 19e en begin 20e eeuw was Vuurland een van de meest bevolkte plekken op aarde. Onverschrokken mensen uit Europa en het Midden-Oosten, op de vlucht voor oorlogen, honger en discriminatie, zochten in Amerika een nieuw leven en welvaart.
In 1913 arriveerde Don José Salomón, na een lange reis vanuit Libanon, Tripoli, in Ushuaia. Hij koos deze stad als zijn thuis en bouwde het MAGAZIJN VAN ALGEMENE TAKKEN. Jarenlang was dit magazijn een centrum voor bevoorrading, sociale en culturele ontmoetingen en speelde het een cruciale rol in de ontwikkeling van de stad.
Het magazijn trok historische figuren, inboorlingen en diverse mensen aan, waaronder behoeftigen, havenarbeiders, goudzoekers en gevangenen. Het was een plek vol anekdotes en levensverhalen die de mystiek van Ushuaia vormden.
Onze intieme ruimtes bieden verschillende klimaten: een grote zaal voor evenementen en shows, een warme ruimte tussen de gangen en een verlichte centrale lounge voor ontbijt en vergaderingen. Geniet van onze gevarieerde gerechten met Patagonisch vlees, vis, zeevruchten en groenten, pasta’s, romige soepen en desserts van onze meester-banketbakkers. Onze eigen bakkerij produceert speciale notenbroodjes, rauwe ham met olijfolie, spectaculaire taarten en desserts van onze stergourmet. We hebben hier heerlijk gegeten
End of the World Train
Gevangenen legden de spoorlijn (Tren de los Presos) aan, die tegenwoordig dient als een bekende toeristische attractie in het nabijgelegen nationale park. kunt u een paar kilometer reizen aan boord van de charmante trein.
We werden de volgende dag wakker met een strak blauwe lucht Mooi er staat een boottocht op het programma.
We komen op een klein pleintje in het centrum van de stad. Het heeft enkele platen, enkele monumenten en verschillende houten beelden. De Promenade van de Ambachtslieden vind je hier later op de dag ook net als diverse noodtrucs die nu in de vroege ochtend nog gesloten zijn. Hier kregen we allen een steentje van Karin die ze onderweg had lopen rapen. Het is hier gebruikelijk dat je aan het eind van het jaar, alle sh... die je met je meedraagt verzameld en in die steen doet en overboord gooit om straks weer met een schone lei te beginnen
Het Beaglekanaal
Zo'n 10.000 jaar geleden bewoonde het Yaghan-volk land in de buurt van het Beaglekanaal, dat later (veel later) werd vernoemd naar de HMS Beagle, het schip waarmee het gebied voor het eerst werd verkend. Charles Darwin sprak gloedvol over de gletsjers van het Beaglekanaal en zei: "Het is nauwelijks mogelijk om je iets mooiers voor te stellen dan het beryl-achtige blauw van deze gletsjers...".
De meeste Antarctica-reizigers zijn bekend met het Beaglekanaal, omdat dit een van de belangrijkste manieren is om het continent per schip te bereiken. Het Beaglekanaal is een zeestraat van 240 km lang die door de Tierra del Fuego archipel in het zuidelijke puntje van Zuid-Amerika loopt en uitmondt in de Drake Passage, de toegangspoort tot Antarctica.
Onze reis begint in de plaatselijke haven, vanwaar we richting Alicia Island gaan. Hier heeft u de mogelijkheid om een kolonie zeeleeuwen van dichtbij te observeren, een fascinerende ervaring voor liefhebbers van het zeeleven.
Hier kunnen we een kolonie zeeleeuwen van dichtbij observeren, een fascinerende ervaring.
Vlakbij ligt de vuurtoren Les Eclaireurs, een symbool van de stad Ushuaia, gebouwd in 1919. Vanaf daar heeft u een panoramisch uitzicht op het rotsachtige aalscholverseiland.
We vervolgen onze reis naar Isla de los Pájaros, de thuisbasis van kolonies koninklijke en keizerlijke aalscholvers.
Als we onze koers naar het oosten voortzetten, bereiken we een ander klein eiland waar je tweeharige pelsrobben kunt zien.
Halverwege kregen we 2 stukken chocolade van het merk Milka die erg lekker was en ik bij ons in Nederland nog niet gezien heb. Een flesje water van eigenbodem ook de plaatsnaam stond op het flesje. Wat we ook aangeboden kregen was een kop koffie. Wel dat was heel apart een bekertje water met een koffiezakje echt geen thee. Maar de smaak was nog erger dan thee dus menig vis of ander dier heeft kunnen genieten van de vele bekertjes die geledigd werden haha.
Op de terugweg stappen we uit bij Bridges Island en wandelen we langs een interpretatief pad van flora en vogels.
Om deze onvergetelijke ervaring te voltooien, klimmen we naar het hoogste panoramische punt van het eiland, vanwaar u de pracht van het Beaglekanaal kunt waarderen met de stad Ushuaia in de verte. Dan weer rustig terugvaren het was een mooie tocht en het was goed verzorgd, ook een pluim voor de bemanning.
Weer aan wal slenteren we nog even door het stadje en gaan dan iets drinken en gelijk even inchecken voor morgen.
We gaan het mooie Patagonië verlaten. De vele indrukken zullen denk ik nog lang nawerken.
Wat zeg ik thuis als ze mij naar Patagonië vragen? Niet twijfelen doen!! Zorg wel dat je een goede conditie hebt.
De laatste dagen gaan we ook van natuur genieten maar dan op een iets andere manier zoals je zult zien Een mooie ervaring om onze reis in Argentinie meer af te sluiten.
Nu gaat mijn kaarsje uit ik ben nummer zoveel in de groep die beetje ziek is tot morgen.
Vuurland (Tierra del Fuego) wordt geografisch en toeristisch beschouwd als het uiterste zuidelijke puntje van Patagonië.
Hoewel het een eilandengroep is die gescheiden wordt door de Straat van Magellaan,
wordt het ruige gebied vaak gezien als het eindpunt van de Patagonische Andes en de regio.
Het is een groot deel van het continent dat zich uitstrekt over de landen Argentinië en Chili en bekend staat als Patagonië. Naar dit deel van de wereld, ga je om de wonderen van de natuur te verkennen en te genieten van der rust.
Het presenteert zich met een kalmerende Zen-achtige sfeer.
Dag van vertrek
Na de street-art, rijden we langs Het plein Gendarmería Nacional dit is een eerbetoon aan de nationale gendarmerie van Argentinië, een veiligheidsmacht met militaire status. De volgende spreekt voor zich dan komen we langs het monument voor de Duitse luchtvaartpionier Gunther Plüschow. Deze eert zijn gedurfde vluchten en verkenningen boven Patagonië en Vuurland in de late jaren 1920.
De vlaggen in een cirkel, zou een vredescirkel zijn ter ere van het 140 jarig bestaan van Ushuaia.
De toren aan de rand van Ushuaia met op een zijwand is een beeltenis van Pater Zink werd op 1 maart 1923 geboren in Alpachiri, een klein landbouwdorp in de provincie La Pampa is een welkom en afscheidsgroet. Dan komen we bij de luchthaven aan. Koffers pakken en op naar de gate.
Nu wachten op het moment van instappen alles verliep soepel. De koffer gaat al naar het bagageruim en dan mogen wij ook. We lopen langs de Maagd Maria met het kindje Jezus nou dat gaat vast goedkoper. Niet veel later zijn we al in de lucht en kijken we nog even op Ushuaia neer op naar Argentinië jawel Buenos Aires. We gaan nog even een pittige paar dagen tegemoet.