Portmeirion
staat bekend als een van de meest succesvolle Britse architectuurprojecten van de 20ste eeuw. Met een milieuvriendelijke aanpak ontwierp Sir Claugh Williams-Ellis zijn architectonische visie rond een mediterraan plein. Bedreigde gebouwen en ongewenste artefacten van over de hele wereld werden getransporteerd en herbouwd tot een nest van loggia's, statige portieken en kleine huisjes met terracotta daken, geschilderd in felle kleuren.
Het dorp werd gebouwd in 2 fasen, 1926-1939 en 1954-1976. Clough was toen al ver in de 90. De meeste gebouwen werden door hem ontworpen en gebouwd maar een paar werden van elders overgebracht, zoals het stadhuis, de Bristol Colonnade en de gevel van de Dome, oorspronkelijk het bovenste deel van een Norman Shaw-open haard.
Op weg naar ons volgend avontuur om 09:00 uur stappen we weer in de bus. Het is helder maar al gauw trekt het helemaal dicht echt we zagen echt niets meer De chauffeur heeft wel bewezen dat hij ook in dit weer loepzuiver kon rijden we zijn geen moment bang geweest. Gelukkig was de mist een ½ uur later weer redelijk opgetrokken. We komen langs de Raynes-steengroeve en de bijbehorende pier met zeeverdediging in Llanddulas. En we zien de historische stenen brug Pont Fawr in Llanrwst over de rivier de Conwy. Oef die plaatsnamen geloof me dat zijn tongbrekers als je daar niet mee groot gegroeid bent🤪
Na weer even door de natuur te hebben gereden komen we aan bij een treinstation.
Station Minffordd
Is een kruispunt van de hoofdlijn en de historische Ffestiniog Railway. Ik heb nog net een stoomtrein van de Ffestiniog Railway die het station nadert of verlaat vastgelegd.
Het station wordt beheerd door Transport for Wales en bestaat uit 2 onafhankelijke stations naast elkaar.
Daar is dan een verkeersbord dat wijst naar Portmeirion Village and Gardens (Pentref a Gerddi Portmeirion)
En dan zien we weer schapen jeetje wat zijn ze leijk ja komt natuurlijk omdat ze waarschijnlijk net geschoren zijn. Het ras is mogelijk Poll Dorset.
En even later een welkomstbord voor bezoekers in het Italiaans-geïnspireerde dorp Portmeirion. Let wel tweetalig "Croeso" is Welsh. We zien een bord voor Castell Deudraeth????? Dan een tweetalige verkeersbord met aanwijzingen naar het Portmeirion-dorp, Castell Deudraeth, parkeergelegenheid . Oke we zijn op de plaats van bestemming.
Eenmaal bij het hek wordt de bus begeleid naar de parkeerplaats. Eenmaal op zijn plek komt de bestuurder van het groene karretje ons nog even wat informatie even over het park en dan worden we losgelaten. Ik vond het wel leuk om heel in het kort wat informatie te geven over de man en zijn dochter die aan dit park verbonden zijn.
Sir Claugh Williams-Ellis
Clough's levenslange zorg was met architectuur, landschapsontwerp, de bescherming van landelijk Wales en natuurbehoud. In Portmeirion gaf Clough zijn ideeën fysieke en praktische uitdrukking.
Susan Williams-Ellis
de oudste dochter van Clough Williams-Ellis, was de oprichter van Portmeirion Pottery. Susan en haar man Euan Cooper-Willis begonnen in 1960 met Portmeirion Pottery.
Portmeirion Village
In 1925 verwierf de Welshe architect Clough Williams-Ellis de site die Portmeirion zou worden.
Hij was al enkele jaren op zoek naar een geschikte plek voor zijn voorgestelde ideale dorp. Toen hij hoorde dat het landgoed Aber Iâ in de buurt van Penrhyndeudraeth te koop stond, aarzelde hij geen moment en bracht een bod uit. Hij wilde laten zien hoe een natuurlijk mooie locatie kon worden ontwikkeld zonder deze te bederven en dat men de natuurlijke achtergrond daadwerkelijk kon verbeteren door sympathieke ontwikkeling. Het landgoed Aber Iâ had alles waar hij op had gehoopt als locatie voor zijn architecturale experiment: steile kliffen met uitzicht op een breed zandstrand, bossen, beken en een kern van oude gebouwen. Het ligt op een privé-schiereiland met uitzicht op een adembenemend kustlandschap, we ontmoeten de Italiaanse Rivièra het landelijke Wales met een explosie van kleuren en bouwstijlen in Portmeirion Village.
Het bestaat uit een cluster kleurrijke gebouwen rond een centraal plein, een schilderachtige omgeving en uitgestrekte bossen en historische huisjes. Het concept van een dichtbebouwd kustdorpje bestond al jaren voordat Clough Williams-Ellis de locatie vond, vlakbij zijn eigen huis in Noord-Wales.
We zien hier o.a. De gedenkplaat, The Villa, historische Portmeirion Town Hall, (Hercules Hall) het centrale plein de tuinen, zicht over zee de vuurtoren aan de rand van de riviermonding Dwyryd.
Je komt binnen via de toegangspoort of het Bridge House en loopt dan langs het Toll house. Dan krijg je een paar doorkijkjes door typische Italiaanse booggangen en heb je een mooi zicht op een deel van het plein. Ja geloof me het is daar goed toeven als je een kamer hebt gehuurd o.i.d. in die tuinen 🤪
Hier wat details.
Een trompe-l'œil-schildering van een bloemenvaas in neoklassieke of renaissance stijl geschilderd,
het Portmeirion zeemeermin-symbool en een standbeeld van Sint-Pieter met een metalen uithangbord van een zwart schaap op het balkon van het Tolhuis (Toll House).
Het Battery Square met centrale pilaar met bovenop de adelaar.
Een urn-ornament gevuld met een sculpturale verzameling van schelpen en zeevruchten.
En dan de lelijkste leeuw die ik ooit gezien heb, het beeld werd op 28 mei 1973 geschonken aan de oprichter van het dorp wat zal hij daar (niet) blij mee geweest zijn . Een sculptuur van Tomyris, een bronzen sculptuur van Sir Claugh dan weer een een trompe-l'oeil schildering nu van een engel op een wereldbol die op de bazuin blaast.
Ik neem je gewoon even mee door de tuin het is niet te doen om alles te beschrijven soms geef ik een aanwijzing
Het buitenschaakspel met grote stukken en de fontein, een cherubijn in een rotsspleet, een antieke loden regenwater -reservoir (of loden pompreservoir) En ja zoals je ziet het tuinonderhoud gaat gewoon door en heb je daar een kamer gehuurd kun je heerlijk relax een boekje lezen op je balkon.
Ontdek het indrukwekkende natuurlijke landschap rond Portmeirion. Het subtropische bos in Portmeirion, liefkozend bekend als The Gwyllt (Wildwood in het Welsh) heeft enkele van de grootste bomen van Groot-Brittannië, geheime tuinen, een verlaten kasteel en zeldzame bloemen. Verken de 70 ha exotische bossen met ca 30 km aan paden die door bossen, geheime ruimtes en kustbaaien snijden.
Voormalige huurders Henry Seymour Westmacott en later Sir Williams Fothergill Cook, een gevierde botanicus, plantten een mengsel van apenpuzzelbomen, pijnbomen, magnolia's, camelia's, gigantische sequoia's en verschillende rododendrons op het landgoed. Tegen het begin van de 20e eeuw zette Caton Haig, een wereldautoriteit op het gebied van bloeiende Himalayabomen, Cooks werk van het planten van zeldzame soorten in het bos voort, waaronder onze beroemde selectie rododendrons.
Sint-Pieter staat nu vol in zicht met een percamentrol in zijn hand. De Lady's Lodge met de Oriel Pottery Gallery,
Het standbeeld van Clough Williams-Ellis in de Town Hall met een bronzen buste gemaakt door kunstenaar Jonah Jones
We zien ook het standbeeld van Hercules en de Hercules waterval
The Prisoner,
Portmeirion Village vormde het decor voor de cultklassieker uit de jaren '60, met Patrick McGoohan in de hoofdrol. Elk jaar houden fans van de serie The Prisoner Convention hier in Portmeirion met openbare evenementen zoals de Election Parade, Tally-Ho Theatre en Human Chess. Portmeirion Village is ook de thuisbasis van The Prisoner Shop, met officiële kleding, merchandise en meer. Het schip is ook bekend van zijn rol in de cultserie The Prisoner (zie onder voor foto
We zien het Pantheon bekend als de residentie van "Nummer 2" in de cult-televisieserie The Prisoner de Campanile (klokkentoren) en ook nog een unieke, decoratieve benzinepomp een rekwisiet uit de televisieserie The Prisoner uit de jaren 60 met een vrouwenhoofd als boegbeeld.
En dan is het nu echt tijd voor een kopje koffie met iets lekkers wl dat vonden onze vriendjes ook wel gezellig zoals je ziet.
Geen bezoek aan Portmeirion Village zou compleet zijn zonder de Amis Reunis , of "Friends Reunited", de beroemde "Stone Boat" van Portmeirion te zien.
Bijna zodra Portmeirion Village in 1926 werd geopend, kocht en verbouwde Clough een oude Porthmadog-handelsketch die hij naast de kade afmeerde - de Amis Reunis. De Amis werd gebruikt als woonboot totdat ze gestrand was op een school in de buurt van de Ynys Gifftan. Haar stoffelijk overschot is nog steeds te zien voor de kust van Portmeirion tijdens eb.
Omdat Clough er niet in was geslaagd haar terug naar de kust te brengen om te repareren, besloot hij te redden wat hij kon, en gebruikte delen van haar hoofdmast als pilaren die het platte dak van de eetkamer ondersteunden. Clough besloot later dat hij een stenen boot zou bouwen aan de kustlijn van The Hotel Portmeirion als eerbetoon aan de originele Amis Reunis.
Momenteel wordt er gewerkt aan het verzamelen, categoriseren en digitaliseren van historische informatie over Portmeirion en de mensen die het hebben beïnvloed - feitelijk en apocrief - waarvan een groot deel uiteindelijk online beschikbaar zal worden gesteld. In de archieven bevinden zich een schat aan oude foto's, brieven en ephemera met betrekking tot de architectonische ontwikkeling en sociale geschiedenis van het vakantieoord Portmeirion in Noord-Wales.
We zijn weer op weg nu naar Porthmadog een dorp in noord Wales, niet ver van zee. Het dorp heeft ongeveer 4000 inwoners, ligt aan de Afon Glaslyn Estuary en aan de rand van het bergachtige Snowdonia National Park. Naast de geweldige natuur in deze regio vindt je hier ook het Porthmadog Maritime Museum en je kunt 2 mooie treinritten maken. Dit zijn historische treinen die over trajecten door het nationale park rijden. De ene route gaat naar Caernarfon aan zee en de andere verder landinwaarts, naar Blaenau Ffestiniog. Het gaat hier om de historische en tevens toeristische spoortrajecten van de Ffestiniog & Welsh Highland Railways.
Al bij aankomst kregen we een beeld van de trein zoals je ziet was het een aardige drukte rond de spoorlijn wel leuk hoor.
Wij kiezen voor de Blaneau Ffestiniog. Naast het Harbour Station, zie je de Spooner's Pub hier worden maaltijden en drankjes geserveerd aan bezoekers die wachten op hun treinreis door het Welshe landschap. In de hal, hangen diverse kaarten. De 1ste toont routes die vertrekken vanuit Porthmadog Harbour Station naar Caernarfon of Blaenau Ffestiniog.
Het volgende, toont treindiensten zoals de "Mountain Spirit" en "Woodland Wanderer", samen met dienstregelingen en informatie over vrijwilligerswerk
Eenmaal in de trein zittend, zien we Highland Railway-rijtuigen op het station Harbour in Porthmadog. De kaart van de Ffestiniog & Welsh Highland Railways is afgedrukt op de houten tafels in de treincoupe's net als de Welsh Dragon
De treinen rijden op een smalspoor van 2 voet, wat typerend is voor de erfgoedspoorwegen in deze regio van Noord-Wales.
En terwijl wij wachten op het vertreksein, wordt er nog hard gewerkt door het personeel.
We zien de stoomlocomotief "Linda", een Hunslet 2-4-0 zadel-tanklocomotief de Blanche, een historische smalspoorstoomlocomotief die gebouwd is in 1893 door de Hunslet Engine Company en oorspronkelijk ontworpen voor gebruik in de Penrhyn Quarry
De machine is een zogeheten "saddle tank" locomotief, is herkenbaar aan de watertank die bovenop de ketel ligt.
Het is zover we vertrekken we rijden langs de historische Boston Lodge Works van de Ffestiniog Railway.
En dan zie daar het raam links daar zie je ......... juist als ik heel erg uitvergroot zie ik dat er ook nog een lichaam aan vast zit maar zo op het eerste gezicht kun je er een leuk spinsel van maken.
Eenmaal het station uit zien we????? Jawel een fiets!
Even later, zien we een grasveld met diverse grafstenen en bloemen. We komen bij Minffordd Station bekend om zijn stenen gebouwen uit het Victoriaanse tijdperk en wordt gebruikt door toeristische erfgoedtreinen.
Daar komt een spoorwegmedewerker binnen legt een brief op de tafels en verlaat de trein weer. Ja natuurlijk gaat de enveloppe open kijk dit is Leuk en origineel;
Hallo, mijn naam is Blanche.
Sinds ik in 1965 naar de Ffestiniog-spoorlijn ben verhuisd, vervoer ik treinen op de Ffestiniog-lijn, waardoor miljoenen passagiers in mijn treinen een heerlijk dagje uit hebben. Samen met mijn jongere zus Linda zijn we dicht bij het hart van zoveel mensen die van deze spoorweg genieten. Ik voel mijn leeftijd nu een beetje, hoewel je me misschien mijn werk ziet doen, zal het niet lang meer duren voordat de ingenieurs me moeten stoppen voor een grote revisie. Misschien kun je helpen? Door een paar munten in deze envelop te stoppen, kunnen de gespecialiseerde ingenieurs worden gefinancierd om hun magie op mij uit te voeren. Dan kan ik blijven stomen voor jullie allemaal, bedankt!
En dan een spoorwegovergang gekenmerkt door witte houten hekken en een stenen paal bij een overgang op de Ffestiniog Railway. De lokcomotief stoomt aardig
Dit schoorsteenontwerp, is veel voorkomend in Wales, opgebouwd uit natuursteen met een met mortel afgewerkte bovenkant. De constructie bevat een schoorsteen- en een regenkap voor bescherming tegen weersinvloeden. Deze schoorstenen zijn vaak onderdeel van oudere boerderijen of huisjes in regio's als Snowdon
Een groep motorrijders rust uit bij een historische stenen muur bij een wederom een klassieke Britse houten overwegboom,
Dit is het station Penrhyn van de Ffestiniog Railway in Wales. Het houten stationsgebouw stamt oorspronkelijk uit ongeveer 1877. Het station is recentelijk gerestaureerd door vrijwilligers en won hiervoor in 2024 een prijs Op het terrein bevindt zich ook een hostel voor vrijwilligers. Penrhyn station beschikt over een kenmerkende draaischijf voor treinen direct voor het stenen stationsgebouw.
Daar heb je hem weer 1 van de vele telefoonpalen haha nu zie je gelijk hoeveel rook de stoomtrein uitstoot 🤪
Wat zien we daar?
Een "Welsh Lady". De figuur gemaakt van gesneden metaal staat quasi nonchalant geleund tegen een boom bij het volgende treinstation. Het station Tanybwlch, is gelegen tussen een rotswand en een muur. het dient als een wachtruimte en is erfgoeddisplay voor bezoekers van de smalspoorlijn Het beschikt over een erfgoedtentoonstelling ("Heritage Display") in de wachtkamer.
We rijden door valleien omgeven door groene heuvels, die deel uitmaken van het grandioze landschap.
Niet veel later zien we een specifieke hoekje dat is ingericht als gedenkplek (Memorial Garden) voor overleden vrijwilligers en medewerkers die aan de historische Ffestiniog Railway hebben bijgedragen. De herdenkingsplaten zijn gemaakt van de karakteristieke leisteen (slate) uit de regio. De driehoekige vorm van de stenen is een directe en symbolische verwijzing naar het logo en de historische spoormarkeringen van deze smalspoorbaan. Een van de duidelijk leesbare namen op de stenen is Angus Butterworth (1940–2019). Hij was tussen 1974 and 1995 een zeer bekend en gewaardeerd gezicht binnen de onderhoudsploeg (Permanent Way gang) van de spoorlijn
Er is ook een stenen herdenkingsmonument ter nagedachtenis aan leden van de Royal Welsh Fusiliers die stierven tijdens hun dienst. De gedenkplaat is gemonteerd op een muur van gestapelde stenen blokken.
het Dduallt treinstation dit staat bekend als een verzoekhalte ("request stop"), wat betekent dat passagiers een signaal moeten geven om de trein te laten stoppen. Vroeger stond hier een leistenen watertank tot het in 1863 door de stoomtreinen in gebruik werd genomen. Ook hier een bord met kaart, dienstregeling en algemene informatie voor bezoekers. Dan een gedenksteen ter nagedachtenis aan Kolonel Andrew Campbell van Douallt Manor, een vriend van de Ffestiniog Railway De plaquette vermeldt zijn geboorte- en sterfdatum: 21 juni 1911 – 24 februari 1982.
De overige foto's spreken voor zich denk ik.
Onderweg is het uiteraard genieten van de prachtige uitzichten over het bergachtige landschap. Zie hier kun je onze locomotief heel goed zien ja ook de rookpluim sorry ik vind het toch wel leuk.Ik dacht doe nog even een doorkijkje in de coupe Ja we zaten in 118. En zo komen we langzaam aan het einde van onze rit wel jammer hoor We konden nog uren zitten en genieten. O trouwens dat brandje daar op die foto is niet door ons ontstaan hoor!
De natuur verandert enigszins we zie meer kleur zoals de Grote Kattenstaart, heide, varens en vingerhoedskruid. Het is een ruig berglandschap met mosbedekte rotsen en struikgewas.
Dan zien we een mogelijk de nasleep van een aardverschuiving en het instorten van een steunmuur langs een rivier. Dit incident vond in de winter plaats nabij Garth Road in de buurt van Porthmadog door langdurige regenval. Door verzakking en het puin raakten tientallen bewoners van ongeveer 20 nabijgelegen woningen tijdelijk volledig afgesloten van de buitenwereld. We rijden langs een meer en dan zien we het Tanygrisiau station. Naast het station bevindt zich de Go Below ondergrondse avonturenervaring, bekend om het verkennen van oude leisteenmijnen. Nee wij zijn daar helaas niet geweest maar ben je in de buurt wie weet.
De indrukwekkende Garreg Ddu Dam in de Elan Valley, Dit spoor verbindt de havenstad Porthmadog waar of we instapten, met Blaenau Ffestiniog waar we zo aankomen. een bovenaanzicht van het dorp Tanygrisiau in Gwynedd Het gebouw in het midden is Ysgol Tanygrisiau, een lokale basisschool leuk ook het dorp even te zien ipv alleen het treinstation. En zo komen we aan op het eindpunt van onze rit. En zie zo leuk we worden binnen gehaald door.... Nee niet de buschauffeur/reisleider maar door 1 van de meiden uit de groep die niet mee was gegaan Dat waardeerden wij allen.
Dit informatiepaneel op het perron, beschrijft hoe de leisteenindustrie in Blaenau Ffestiniog het landschap en de gemeenschap ingrijpend heeft veranderd. De industrie begon hier rond 1818 en groeide uit tot een van de belangrijkste leisteenproducenten ter wereld en het toont historische foto's van de stad en de groeven, die de impact van de industrialisatie op de regio benadrukke
Het gebied werd in 2021 door UNESCO erkend als onderdeel van het Slate Landscape of Northwest Wales Werelderfgoed.
het historische embleem van de Ffestiniog Railway Het logo bevat het embleem van de Prins van Wales, de veren van de Prins van Wales. Verder infomatieborden en een poster die locomotieven toont zoals 'Welsh Pony', 'Blanche' en 'Linda', met details over hun bouwjaar en type. En een zwarte uitgesneden figuur van een arbeider met een hamer
Merddin Emrys
Dit was onze stoomlocomotief, bouwjaar 1879 en recentelijk overgeschilderd in een groene kleurstelling uit de jaren 50 en 60, ter gelegenheid van een jubileumjaar.
Je ziet op de compilatie o.a. 2 dikke zwarte kabels met blauwe stekkers voor de stroomvoorziening. De donkerrode houten buitenkant en de vormgeving zijn kenmerkend voor rijtuigen die in de vroege 20e eeuw werden gebouwd en het interieur van de cabine van de stoomlocomotief.
En op het station staat een vintage spoorwegtelefoon, vaak te vinden in weerbestendige kasten. De blauwe metalen kast is roestig en afsluitbaar met een zwaar hangslot.
Slate Pillars
Komen we buiten het station, zien we het monument ontworpen door Howard Bowcott. De 4 grote, schuine pilaren zijn gemaakt van gestapeld leisteen zij vieren de rijke mijnbouwgeschiedenis van de regio. Het is tevens een een toeristisch informatiebord Het bord is meertalig en toont richtingen in zowel het Engels als het Welsh.
Blaenau Ffestiniog
gelegen tussen de bergen van Moelwynion, biedt een sensatie bij het bereiken van ‘Stiniog’ boven Bwlch y Gorddinan en het aanschouwen van de uitgestrekte littekens van de steengroeveindustrie. Sporen van industrie, geschiedenis en mensen zijn overal zichtbaar. Je blik wordt getrokken naar de bergen, een paradijs voor wandelaars, met de zon die van de leisteenhopen weerkaatst en avonturiers die de hoogte trotseren. Een wandeling door de stad is de moeite waard zij bruist van onafhankelijke cafés, winkels en pubs, waar je de kleur en warmte onder de lei ervaart.
Ech veel meer dan het monument hebben we niet gezien van het plaatsje, ja die lantaarnpaal wel 1 in Victorian-stijl!
We rijden naar ons hotel Onderweg zagen we regelmatig leisteenafvalhopen (spoil heaps) van de voormalige steengroeven.
Dergelijke landschappen zijn het resultaat van grootschalige mijnbouwactiviteiten waarbij overtollig gesteente op hopen werd gestort. Het terrein is vaak instabiel en ruig,
Dan een met groen overgroeide historische begraafplaats rondom St Grwst Church (Eglwys Sant Grwst) in de historische marktstad Llanrwst. Zij kenmerkt zich door eeuwenoude, donkere leistenen grafstenen die schilderachtig opgaan in de weelderige, groene natuur direct aan de oevers van de rivier de Conwy.
We rijden door Hawkeshead het dorp staat bekend om zijn historische sfeer, met traditionele stenen huizen met leistenendaken en smalle straatjes die doen denken aan vroeger tijden
Pen-y-Bont Inn de straat toont een historisch herenhuis en traditionele architectuur, waaronder Georgiaanse huizen.
En The New Inn, is een historische pub in het centrum van Llanrwst uit halverwege de 19e eeuw.
Ja oude huizen en dan zo'n knalrood voertuig wel leuk even voor het contrast
Dan zijn we in ons hotel beland en gaan we straks aan het diner dt er ook dit keer weer goed vezorgd was. Morgen naar