Santiago de Compostella Portugal
Óbidos en Sítio da Nazaré zijn iconische attracties in de regio West-Portugal, die vaak samen worden bezocht.
Nazaré
Het traditionele vissersdorp Nazaré aan de Costa de Prata (Zilverkust) is in de vorige eeuw uitgegroeid tot drukke badplaats. Maar laat je niet afschrikken door de vele Portugese toeristen en souvenirwinkels. Naast alle toerisme, heeft dit stadje ook haar eigen tradities behouden. Het prachtige sikkelvormige strand is de hoofdattractie van Nazaré. Een plek voor badgasten en speelattracties voor kinderen. Gebroederlijk ernaast zitten de vissers met hun vrouwen in traditionele kledij. Ze boeten de netten, drogen en verkopen de vis. Op het strand kun je ook de authentieke vissersboten bewonderen. Ze zijn hier neergezet voor de toeristen, maar verderop nog steeds in gebruik door vissers die vertrekken vanuit de haven. Sinds de komst van deze haven, hoeven de vissers hun boten niet meer met ossen het strand op te slepen.
Het heiligdom van Nossa Senhora da Nazaré en het fort van de gigantische golven, op ongeveer 40 km afstand.
Middeleeuws vestingstadje Óbidos ligt hoog op een heuvel in de regio Costa de Prata of Zilverkust.
Vandaag een extra excursie en wij zitten voorin blij? Nou nee maar we moeten rouleren. Achteraf is het wel meegevallen hoor deze zijramen hadden deels zwarte vlakken zo werd grotendeels de spiegeling van links en rechts voorkomen waar ik duizelig van word.
De lucht is mooi bij vertrek en ja het zwembad is ook nog steeds leeg. Veel nieuwe dingen zien we niet totdat we in het dorpje aankomen. We zien de typische Portugese architectuur met witte gebouwen en oranje pannendaken. Als we de parkeerplaats oprijden zien we de traditionele Portugees tegeltableau weer, bekend als een azulejo, dat Jezus afbeeldt terwijl hij aan een deur klopt. Dit keer een met de hand geschilderd tegelwerk.
Bus geparkeerd en dan lopen we langs de sanitaire stop naar de Sítio wijk naar het zeg maar Dorpsplein. Aan dit plein ligt ook heiligdom Nossa Senhora da Nazaré maar dat later. De historische muziektent (coreto) die werd gebouwd ter herdenking van het 100-jarig bestaan van de Confraria de Na Sa de Nazaré heeft zijn oorsprong irond 1997.
Langs de boulevard en in de aangrenzende smalle straatjes vind je voornamelijk souvenirwinkels en restaurants. Laat je tijdens lunchtijd verleiden door de heerlijk verse vis. Helaas waren we toen al weg😒
Kort gezegd speelt hier zich het toeristische leven af. Het is nog vroeg dus het is stil en veel kraampjes zijn nog dicht ook die van de farturas (Portugese churros) Dit is een sfeervol kraampje dat Ginjinha verkoopt, een traditionele Portugese likeur gemaakt van kersen ook hier over later meer zo is het gewoon een leuk plaatje
De traditionele klederdracht van Nazaré, bekend als de "Sete Saias" (zeven rokken)
Is de traditionele klederdracht van Nazaré.Deze dracht is kenmerkend voor de vissersvrouwen uit dit Portugese kustdorp, waarbij de meervoudige rokken traditioneel de golven van de zee symboliseren Hierbij hoort een hoofddoek, een hoedje, een geruite rok over een witte onderrok met kantwerk, en sokken in muilen.
De Notenverkoopster die op Sítio in traditionele kledij staat (we kunnen de rokken tellen). Is inmiddels aardig bekend met ons chauffeur die beloofd had een Nederlandse vlag voor haar mee te nemen daar was ze erg blij mee. De noten en vruchten ja ook de chocolade-pindakoekjes, waren erg lekker en ze gingen dan ook gretig in vele tassen. Haar weegschaal? dat was een simpel plastiek bakje +1. En voor hen die het leuk vonden deed ze graag een dansje was even erg gezellig. Ja tuurlijk ook ik heb meegenomen haha.
Kapel Ermida da Memória
Dit is een klein kapelletje op het plein je loopt er makkelijk voorbij dus even opletten. Het is in 1182 gebouwd in opdracht van een edelman uit de regio.
Bij het achtervolgen van een hert tijdens de jacht viel hij bijna van de klif bij Sítio. Het verhaal vertelt dat de man na een schietgebedje werd gered van zijn dodelijke val door Onze-Lieve-Vrouw. Als dank liet de edelman de prachtig gedecoreerde kapel bouwen.
Dan weer even over het plein slenteren en winkeltjes kijken.
Mooi zicht op de zee helaas iets te weinig tijd om naar beneden te gaan.
Ginja Nazareth
Het kraampje is gespecialiseerd in "Ginja Nazareth", een lokale variant van de Ginjinha, een traditionele Portugese kersenlikeurvaak geserveerd in eetbare chocoladebekertjes waarop de kers ligt zo lekker😋
En dan is het nu tijd om even naar de kerk te gaan.
Santuário de Nossa Senhora da Nazaré
Het heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Nazareth dateert uit de 14e eeuw, toen koning Dom Fernando er op bedevaart kwam. Hij besloot een nieuwe, grotere plaats van aanbidding te bouwen naast de Herdenkingskapel, omdat de huidige ruimte onvoldoende was voor de vele toegewijden.
Verschillende koningen hebben het heiligdom sindsdien aangepast en uitgebreid. Koning Dom João I voegde houten veranda’s toe, koning Dom João II herbouwde en breidde de tempel uit en bouwde een nieuwe kapel, en koning Dom Manuel I verving de houten veranda’s door de huidige. Tijdens het bewind van Filips II werd het portiek gerenoveerd en een nieuwe trap aangelegd. Koning Alfons VI gaf opdracht tot werkzaamheden op verzoek van de Administratieve Tafel. Later werden de kapelboog en het transept uitgebreid.
In 1691 kreeg het heiligdom zijn huidige Latijnse kruisvorm. Aan het einde van de 17e eeuw liet rector pater António Caria een Nederlandse firma tegelpanelen maken voor de inrichting van het transept.
Pater Caria keurde eind 1708 de tekeningen en plattegronden van de tegels goed. In oktober 1709 arriveerden de 6.568 tegels van Williem Van der Klöet op de Site. Deze tegels, met bijbelse episodes van Jozef, David en Jonas, zijn het belangrijkste voorbeeld van Nederlandse keramische decoratie. In 1717 werden de tempelgevel en de klokkentoren, nu met twee torens, aangepast. Koninklijke bescherming, de legende van de Vrouwe van Nazareth en pelgrims versterkten het Heiligdom als een belangrijk nationaal centrum. Dit leidde tot artistieke verrijking, vooral in de 18e eeuw.
Het interieur is een enkel schip in de vorm van een Latijns kruis met een beschilderd houten dak. Een groot schilderij op doek van Onze-Lieve-Vrouw van Nazareth die aan D. Fuas Roupinho verscheen, stond in de monding van de Tribune. Dit schilderij hangt nu bij de ingang van het schip aan de linkerkant.
Het hoofdaltaar heeft een gouden houtsnijwerk in nationale stijl met Salomonsen en marmeren zuilen uit de late 17e eeuw. Op de troon staat het vereerde beeld van de Maagd van de Melk, gemaakt van polychroom olijfhout met een donkere huidskleur, met het Kind op schoot. De 18e-eeuwse diadema’s werden door D. Johannes VI aan de kerk geschonken.
Het heilige beeld draagt een groene mantel geborduurd met goud, een offer van D. Johannes V aan de Maagd.
Een colonnade in pau-santo en enkele prachtige pilaren van Italiaans marmer, werk uit de negentiende eeuw, scheiden de hoofdkapel van het kerklichaam. Een grote koepel bedekt het kruis, gebouwd in 1837. De hoofdboog is rijkelijk versierd met vergulde en ingelegde motieven die verwijzen naar de belangrijkste kaarsen die hier jaarlijks werden verplaatst, eindigend bij het koninklijke schild tussen de voluten.
De gangen van de sacristie zijn bedekt met blauwe en witte tegels. Een losse figuur uit 1714, gemaakt door de Portugese meester António de Oliveira Bernardes, valt op. Een paneel verwijst naar de “Assunção da Virgem” met symbolen van de Sporen van koninklijke devotie aan de Maagd van Nazareth zijn zichtbaar, waaronder een nationaal schild op het plafond dat de bescherming van de Portugese vorsten symboliseert. De kerk en haar tegels zijn sinds 1978 een gebouw van openbaar belang.
En zo komt er weer een eind aan ons ochtendje in Nazaré.
We hebben genoten! Nu op weg naar Óbidos.
Óbidos
Het middeleeuws vestingstadje ligt hoog op een heuvel in de regio Costa de Prata en is een ommuurd middeleeuws dorp bekend om zijn ginjinha en een kasteel, terwijl Sítio da Nazaré een panoramisch uitzicht biedt.
Het is ongeveer 41 km rijden dus dat is te doen. Het zijn mooie wegen met weinig verkeer (voordeel van vroeg in het jaar)
Toegangspoort Porte da Vila
De officiële toegangspoort tot het stadje is de Porta da Vila aan de zuidzijde. Vergeet onder de poort niet omhoog te kijken. De binnenkant ervan is uitbundig gedecoreerd met schilderingen en azulejos uit de 18e eeuw Ech nu ging dat een beetje moeilijk in de bus😉
De bus parkeren en dan lopen we naar het dorp. We komen langs en grasveld waar diverse activiteiten plaatsvonden en ja natuurlijk veel groen met kleur.
Het Cruzeiro da Memória
Het werd in de eerste helft van de 16e eeuw gebouwd in opdracht van koning D. Afonso Henriques om de verovering van Óbidos op de Moren te herdenken. markeert de plek waar de koning zijn kamp opsloeg voordat hij de stad innam. De kruizen van 1kant de gekruizigde Jezus en de andere kant de maagd Maria, bevinden zich in een stenen kapelletje.
Het bord aan de rand geeft aan dat de stad in 2015 is aangewezen als een 'UNESCO Creative City.
Buiten genieten we nog even van de enorme vestingmuur en het uitzicht en zien een herdenkingsplaquette ter ere van 10 jaar als UNESCO Creatieve Stad van de Literatuur. De plaquette markeert de periode van 11-12- 2015 tot 11-12-2025.
Voor we de poort ingaan, zien we Semana Santa: Het paarse doek over het kruis Deze duidt op de viering van de Semana Santa (Goede Week) in de stad. Dangaan we naar binnen
Porta da Vila en Oratório
Stadspoort en onze lieve vrouw van vroomheid oratorium
Nationaal monument sinds 1910
Militaire en religieuze architectuur, gotisch en barok
Dubbele elleboogdeur, het is waarschijnlijk gebouwd tijdens het bewind van koning Fernando (rond 1376). Het huisvestte het oratorium gewijd aan de patroonheilige van Obidos, Nossa Senhora da Piedade (Dame van vroomheid), die in de 17e eeuw werd uitgevoerd. Het retale is momenteel gehuisvest in het Gemeentelijk Museum van Óbidos. De barokke tegelbekleding die bijbelse taferelen uit 1740-45 vertegenwoordigt, valt op.
Hoofdstraat Rua Direita
Via de toegangspoort lopen we de drukke, gezellige hoofdstraat van Óbidos in: de Rua Direita. Hier zijn vele winkeltjes met handwerk, kunst, regionale producten en souvenirs.
Ginja de Óbidos
Ginja of Ginjinha is een beroemde Portugese likeur die vooral wordt gedronken in Lissabon, de Algarve en Óbidos. Het drankje wordt gemaakt van morellen, een zure kersensoort. Traditioneel serveert men de likeur in een kopje van chocolade.
Bij bar Ibn Errik Rex kun je een befaamde Ginja de Óbidos drinken naar oud familierecept. Ook vanwege het bijzondere interieur en de lekkere streekgerechtjes is deze bar trouwens een bezoek waard.
Wat is het beste moment van de dag om ginjinha te drinken vraag je mij?
Het is donkerrood, superzoet en verrassend sterk, met een alcoholpercentage van ongeveer 18-24%. Je kunt ginjinha op elk moment van de dag drinken, zelfs 's ochtends vroeg😉
Je drinkt het drankje com (met) of sem (zonder) kers in je glaasje met is natuurlijk het lekkerste😂
Je loopt wat af op die keitjes is best vermoeiend hoor en we krijgen ook wel trek dus we besluiten bij en traditioneel bakkertje even neer te strijken alvorens we de verdere klim naar boven hervatten. We strijken neer bij Capinha d'Óbidos geloof me we hebben zitten smullen een open sandwich op een rustiek broodje, belegd met wat lijkt op gegrild varkensvlees (zoals secretoof presa), verse plakjes tomaat, sla en besprenkeld met kruiden. Het geheel wordt geserveerd met een royale portie aardappelchips en verse aardbeien als een zoete toevoeging. Anabela Capinha heeft van haar overgrootmoeder het recept voor de taart met haar familienaam geërfd, een recept dat minstens 135 jaar oud zal zijn. Ze komen in deze tijd net zo authentiek aan als op de eerste dag: met de hand geplet en gebakken in een houtoven heerlijk brood! Dan ook nog maar even een foto gemaakt van het Gemeentehuis. Op de gevel zijn decoratieve stenen platen en een centraal wapenschild te zien, die typerend zijn voor de barokke architectuur in de regio. We klimmen verder.
Dan zijn we boven aangekomen. Je ziet het was een beste klim. Behalve de vele winkeltjes met kunst, souvenirs en aardewerk vind je in Óbidos ook een paar bijzondere winkels. Bij Mercado Biologico de Óbidos (Rua Direita) koop je smakelijke streekproducten en biologische groenten en fruit. In een ander gedeelte van de winkel snuffel je tussen de tweedehands boeken. Een onverwachte combinatie is deze boekwinkel.
Livraria de Santiago,
een unieke boekhandel gevestigd in een voormalige kerk in Óbidos Nationaal monument sinds 1951
Kerk van Santiago in Religieuze architectuur, barok en acoklassiek
Gebouwd in 1186 in opdracht van koning Sancho I, werd het getroffen door de aardbeving van 1531 en later vernietigd door de aardbeving van 1755. In 1765 werd begonnen met de bouw van de nieuwe kerk, die na 7 jaar werd voltooid. in 1989 werd de kerk uitgeleend aan de gemeenteraad om te worden aangepast aan culturele functies. Tegenwoordig is er een boekwinkel. In de gevel is een kapelletje uitgehouwen met hierin een scène van de kruisweg, waarschijnlijk de 2e of 7e statie waarin Jezus het kruis op zijn schouders neemt of valt tijdens zijn lijdensweg.
De ridder geeft aan dat we nu naar het kasteel danwel de muren mogen.
Het Historische Castelo de Óbidos
Als je de Rua Direita tot het einde blijft volgen, kom je uit bij het imposante kasteel Castelo de Óbidos.
Het kasteel tegenwoordig in gebruik als pousada, een hotel in traditioneel Portugese stijl, bevindt zich in de ommuurde vestingstad Óbidos, ongeveer 85 kilometer ten noorden van Lissabon. Het is gebouwd tussen de 13e en 16e eeuw en is 1van de 7 wonderen van Portugal. Je kunt over de 13 meter hoge stadsmuren lopen maar let op je kunt je niet vast houden de route is 1,5 km. Maar ook als je niet gaat lopen kun je genieten van het geweldige uitzicht dat je hier hebt.
We lopen weer rustig naar beneden.
Bar Ibn Errik Rex
Hier kun je een befaamde Ginja de Óbidos drinken naar oud familierecept. Ook vanwege het bijzondere interieur en de lekkere streekgerechtjes is deze bar trouwens een bezoek waard. Echt dit moet je even ervaren.
Wat dacht je ze slaan de kerk over? Nee hoor. Het kleine Óbidos telt maar liefst 14 kerken.
Igreja de Santa Maria
Halverwege de Rua Direita staat een van de meest bekende exemplaren: de kleine Igreja de Santa Maria (Mariakerk). Deze kerk was in 1444 het decor voor een bijzondere bruiloft. De toekomstige koning Afonso V (10 jaar) trouwde hier met zijn nicht Isabella van Spanje (8 jaar). Zij is rijk versierd met blauwe azulejos en schilderingen en werken van Josefa de Óbidos, een belangrijke Portugese barokschilderes, hangen naast het altaar.
Maar we hadden pech we zien alleen de buitenkant hij is dicht. Dan maar even naar een andere toch?
De Igreja de São Pedro
dit is een historische kerk gebouwd aan het einde van de 16e eeuw, maar moest na de zware aardbeving van 1755 grotendeels worden herbouwd. De gevel toont nog sporen van het oorspronkelijke gotische portaal, hoewel het grootste deel van de structuur een eenvoudig barokontwerp heeft. Klein eenvoudig maar wel mooi.
Komen we buiten zien we tegenover de kerk nog een soort van kerkje met op de stoep een hele groep kinderen. Even wachten tot ze weg zijn en dan even naar binnen.
Capela de São Martinho
(Sint-Maartenskapel) gebouwd in 1331 en is het enige volledig intacte middeleeuwse gebouw in de stad. Oorspronkelijk was het een familiegrafkapel die tot 1913 in handen bleef van dezelfde familie.
Het interieur is ingericht voor een religieuze herdenking, eveneens gerelateerd aan de Goede Week, met een centraal altaar en ceremoniële decoraties. We zien ook een stenen tombe of sarcofaag. Wel we hebben weer een bijzonder stukje ontdekt.
De blauwe beschilderingen zien we overal aan de muur.
Ginja
Deze formule is een erfenis van de familie Simon, die zich al jaren inzet voor de promotie en verspreiding van de Ginjinha van Deur 7. Grootvader Louis Simon vertelde ooit dat de enige keer dat hij dronken werd, was met zijn Ginja, omdat die zo bijzonder was. Zijn kleinzoon herinnert zich dat hij niet kon laten om kersen te vangen, en dat de vogels hem nadeden. Tot zijn tiende begreep hij niet waarom het fruit van zijn grootvader zoetzuur was, terwijl het fruit van zijn moeder van het plein Caldas da Rainha zoet was. Pas toen realiseerde hij zich dat het kersen van zijn opa waren en die van zijn moeder kersen.
João Simão, tot op de dag van vandaag, houdt vast aan de traditie die hij van zijn vader heeft geleerd: een glas van zijn Ginja aanbieden als een schat aan iedereen die hem bezoekt. De zeldzaamheid van deze schat ligt in het feit dat je hem kunt drinken. Beter dan reizen en nieuwe plekken ontdekken, is het delen van deze mooie momenten met vrienden.
Ik schrijf je vanuit het prachtige Obidos in Portugal. Kom naar Deur 7, drink een kers! Dat zou geweldig zijn! Tot ziens!
Deze heb ik maar gekocht voor thuis leuk die extra info.
We zien de iconische blauw-witte telefooncellen en voor de ideeënbus een doel bevestigen aan de muur dan nog een mooie schildering aan de uur en nog 1 blik op Óbidos. Bij de grote parkeerplaats begint het aquaduct. De bouw ervan begon in de 16e eeuw, in het nabijgelegen Usseira. Het is ongeveer 3 km lang. Dan langs de bomen met de mooie rode bloemen weer naar de bus gelopen.
Dit was het dan 2 grandioos mooie plaatsjes met ieder hun eigen karakter dan gaan we nu van de natuur genieten.
Historische storm Kristin
In de nacht naar woensdag 28 januari 2026, trok storm Kristin over Portugal en veroorzaakte daar zeer zwaar weer.
Deze trof Portugal met recordwind en zeldzame sting jet (smalle band met een zeer sterke wind die vanuit de hogere luchtlagen vanaf 3-5 km hoogte wordt gevoed).
De extreme windstoten en neerslag richtten onvoorstelbare schade aan; de verwoesting lijkt op die van een orkaan.
Storm Kristin groeide uit tot de zwaarste storm ooit gemeten in Portugal. Het dodental als gevolg van storm Kristin opgelopen tot zeker vijf. Het noodweer leidde ook tot stroomuitval voor meer dan een miljoen huishoudens. Bijna 450.000 daarvan hadden donderdagochtend nog geen elektriciteit.
De schade heeft 2 grote oorzaken: de vele regen en de wind. Akkers staan onder water door de overstroomde rivieren en de hevige stormen met windstoten tot 200 km p/u hebben veel constructies vernield. In sommige gebieden zijn boeren door allebei getroffen.
De aanzienlijke wortelstructuur is blootgelegd, wat duidt op een ernstige ontworteling. We zien en zagen van de week ook al de restanten van de bomen staan die als waren het luciferhoutjes waren afgebroken Hier word je wel even stil van hoor.
We rijden langs de ingang naar Praia de Vale Furado (strand) maar gaan door. Via de grote weg rijden we nog even verder.
We rijden lange tijd door een kustlandschap met een zandduinhelling en struikgewas die uitkijkt over een ruwe oceaan
Genieten hoor. Dan komen iwe n de regio Serra da Marofa, een gebied dat historisch belangrijk was als verdedigingslinie tegen Spanje
Het gedenkteken is gewijd aan Koning Dinis I Regeerde Portugal van 1279 tot 1325 en staat bekend als "de Boer" vanwege zijn stimulering van de landbouw en het planten van bossen en Koningin Heilige Isabella van Portugal (Rainha Santa Isabel) Bekend om haar vroomheid en liefdadigheidswerk, ze is na haar dood heiligverklaard en de beschermheilige van Coimbra.
Dan zien we de Vuurtoren van Penedo da Saudade
Deze staat in São Pedro de Moel en is gebouwd in 1912 en is 32 meter hoog.
Hij staat op een klif met uitzicht op de Atlantische Oceaan.
Wauw we stoppen bij dit grandioos mooie plekje
De dramatische kustlijn van São Pedro de Moel een plek die bekend staat om zijn ruige kliffen en sterke Atlantische stroming
Deze plek, wordt gedomineerd door grote rotsblokken en kliffen die typisch zijn voor deze regio. De zee is krachtig met aanzienlijke golven en wit schuim, wat de dramatische kustlijn benadrukt.
Deze specifieke kuststreek staat bekend als een populaire bestemming voor natuurliefhebbers en wandelaars.
Het tijd we stappen weer in de bus rijden nog even langs de mooie kustlijn. We zien weer een monument
Monumento ao Vidreiro
(Monument voor de Glasblazer) Dit eert de glasindustrie die decennialang honderden families werk bood.
Oeps wegwerkzaamheden dat kost even wat tijd uiteraard. maar dan gaan we naar het havengebied Al snel zien we de rijstvelden het gebied wordt vanaf april onder water gezet voor de rijstteelt, wat resulteert in het kenmerkende aanzicht van waterpartijen gescheiden door smalle dijken.
Dan zien we een grote watermassa het is de lagune van Aveiro, die bekend staat om zijn unieke ecosysteem.
Aan de rechterkant zijn zoutpannen te zien, die een kenmerkend onderdeel zijn van het landschap rond Aveiro
We zien de Ponte Edgar Cardoso dus we zijn weer in Figueira da Foz
De Ponte da Gala kenmerkt zich door een reeks opvallende rode stalen bogen overspant eveneens de Mondego
Nog een zicht over de haven met industriële kranen en schepen en `o rijden we weer rustig de stad binnen einde van een mooie dag morgen weer een bijzondere dag we gaan naar
