Bilbao ligt in het noorden van Spanje, op een afstand 1½ uur van de Franse grens en is het economische hart van Spaans Baskenland. Een stad die in een enorm tempo aan populariteit aan het toenemen is als stedentripbestemming. Ooit was dit een grauwe industriestad, tegenwoordig is het een hippe plek waar gastronomie, cultuur en kunst hand in hand gaan. Dankzij de transformatie die de stad de afgelopen jaren heeft ondergaan is Bilbao helemaal hot, wat zorgt dat zij bezig is om de van oudsher populaire buurstad San Sebastian in hoog tempo te evenaren en misschien uiteindelijk wel te passeren als vakantiebestemming. Wij zijn hier te kort om dit te kunnen bevestigen. Al lang blij dat we het aan doen.
We rijden langs het hoofdkantoor van Euskal Irrati Telebista (EiTB), de regionale publieke omroep van Baskenland. Beter bekend als het Edificio Bami
Dan zien we de Anboto Dorrea wolkenkrabber in aanbouw, een onderdeel van de Garellano-ontwikkeling in Bilbao. De toren is ontworpen als een residentieel gebouw met 36 verdiepingen. Je ziet de kraanconstructie die wordt gebruikt voor de voltooiing van het gebouw.
Ja kon t niet laten die afvalcontainers altijd leuk die oranje heeft niets met ons Oranje te maken hoor deze is voor frituurvet en olie.
We zien o.a. de Calle Autonomia, een straat bekend om zijn residentiële architectuur. En dat witte gebouw vertoont een mix van historische en moderne architecturale stijlen, wat kenmerkend is voor deze straat in het hart van de stad de Alameda de Recalde.
Hier is wel duidelijk onderscheid tussen trottoir, fietspad en openbareweg haha
En dan als laatste de Iberdrola Toren, ontworpen door César Pelli, Het is een 165 meter hoge glazen kantoortoren
Puppy
een gigantische bloemensculptuur van een West Highland Terrier, gemaakt door de Amerikaanse kunstenaar Jeff Koons, is de beroemdste hond ter wereld. Het 12,5 m hoge kunstwerk staat buiten het Guggenheim Museum. Het is een roestvrijstalen structuur, geotextiel en een intern irrigatiesysteem om de duizenden planten in leven te houden. De bloemen die structuur vullen, worden elk seizoen veranderd.
Met Puppy betrok Koons zowel het verleden als het heden, waarbij geavanceerde computermodellering werd gebruikt om een werk te creëren dat verwijst naar de formele Europese tuin van de 18e eeuw. Een kolossische West Highland-terriër bedekt met beddengoedplanten. Koons ontwierp deze openbare sculptuur om meedogenloos te verleiden, optimisme te creëren en, in zijn eigen woorden, "vertrouwen en veiligheid" bij te brengen. Waardig en standvastig als een soort wacht voor het museum, vervult Puppy kijkers met ontzag en zelfs vreugde.
Ondanks het grijze weer was het een mooi en indrukwekkend gezicht.
Het Guggenheim museum
Het museum voor moderne kunst, wordt genoemd als de grootste publiekstrekker van de stad. Door middel van het gebruik van materialen als glas, titanium en kalksteen is hier een creatie van architect Frank O. Gehry weggezet wat meer dan 70 miljoen euro heeft gekost. Er wordt voornamelijk beeldende kunst uit de 20e en 21e eeuw tentoongesteld maar natuurlijk wel op een zeer creatieve manier. Het wordt beschouwd als een van de iconische gebouwen van de 20e eeuw.
Het gebouw was revolutionair voor die periode, zowel wat betreft het buitengewone ontwerp als de moderne engineeringtechnieken die bij de bouw werden gebruikt. Bij het ontwerpen van dit gebouw bracht Gehry verschillende vormen en materialen samen. Voor de buitenkant van het gebouw zijn kalksteen en titanium gebruikt. Titanium werd gekozen vanwege de duurzaamheid in het klimaat en de kleurverandering onder het zonlicht. Vooral bij zonsondergang zorgt het licht dat door de titanium tegels wordt gereflecteerd voor een visuele schoonheid.
Wij zijn er wel doorheen gelopen om aan de andere kant te komen Zie de laatste foto genomen van een poster in de shop hier kocht ik natuurlijk ook mijn magneetje. Maar wij hebben geen kaartje gekocht want dan konden we echt niets van Bilbao zien.
Tall Tree & The Eye
Dit beeldhouwwerk van Anish Kapoor (Bombay, India 1954) bestaat uit 73 reflecterende bollen van roestvrij staal, geplaatst op drie staanders. Het stuk herinnert aan de kortstondige aard van onze wereld, op de manier waarop elke sfeer niet alleen zijn buren weerspiegelt, maar ook opgaat in het landschap. Het wordt tentoongesteld aan de achterkant van het Guggenheim Museum Bilbao. Anish Kapoor’s sculpturen, zoals “Tall Tree and the Eye”, onderzoeken objectiviteit en fenomenologie door kleur, schaal en materialiteit. Zijn werk, beïnvloed door postminimalisme, roept subjectieve ervaringen op en benadrukt de instabiliteit van visie en wereld..
De Nervión (Baskisch: Nerbioi).
Is de rivier die door de stad loopt. Tot eind vorige eeuw was deze rivier, (ook bekend als Ria de Bilbao,) meer een open riool dan een rivier in plaats van een belangrijke levensader van de stad. Het schoonmaken van de rivier en de grootschalige stadsvernieuwing die tegelijkertijd in gang is gezet hebben Bilbao voor goed veranderd. De voormalige stinkrivier die de stad zo ontsierde, is ineens een plek geworden waarlangs men graag komt om te ontspannen vooral op de kades, maar ook in toenemende mate op het water.
De Spin
staat aan de rivier. Deze heet Maman en is gemaakt door de de kunstenares Louise Bourgeois. In 1999 gemaakt als ode aan haar moeder, die net als een spin erg slim en beschermend was en veel weefde. Het beeld is van metaal en brons gemaakt en is 9 m hoog en 10 m breed. Aan de onderkant van het spinnenlichaam hangt een net met 32 marmeren eieren.
De Torre deTras
Is een metalen structuur nabij het Museum. De constructie is gelegen in Bilbao, Spanje, en is bekend om zijn industriële uitstraling. Het maakt deel uit van de infrastructuur rond het museum aan de Nervion-rivier.
De La Salve-brug (officieel Puente de la Salve)
Deze rode boogconstructie maakt deel uit van de La Salve-brug, die over de rivier de Nervión loopt en bevindt zich direct naast het Guggenheim Museum Bilbao. De dichte mist aan de waterkant is onderdeel van de "Mistsculptuur" .
We besluiten een wandeling te maken naar de Zubizuri-brug langs de rivier. Als eerste lopen we langs
De Residencia Fundadora de las Siervas de Jesús
aan aan de overzijde van het water aan de Avenida de las Universidades, staat bekend om zijn architectuur in de buurt van het Guggenheim Museum. De congregatie werd opgericht door Maria Josefa van het Hart van Jezus in 1871.
The Mural
We zien deze schitterende mural onder de La Salve-brug. Het proces voor deze participatieve muurschildering is ontworpen door Verónica y Christina Werckmeister met de medewerking van Bakeola, als een gelegenheid om het onderwerp sociale cohesie in het Baskische land te benaderen vanuit een persoonlijk en bewegingsperspectief, en met als doel een ruimte te bieden voor vrijheid van meningsuiting.
Mini Puppie
En dan komen we bij een mannetje dat heel relax op de grond zit met zijn materialen. We zouden er zo langs gelopen zijn als ons vakantie vrienden hier al eerder waren en wiaten wat deze man deed. Hij maakt de puppiue in het klein en verkoopt ze dan zodat je hem thuis naar eigen idee kunt beschilderen leuk idee toch? Door de regen was het nu helemaal stil en zat hij voor zich uit te kijken Een foto vond hij wel leuk dus ging hij even aan de slag. Dan komen we bij een volgend monument
Ramón Rubial-monument,
ook bekend als de Puerta de los Honorables, gemaakt door beeldhouwer Casto Solano.
Het standbeeld bevindt zich vlakbij het Guggenheim Museum.
Het eert Ramón Rubial, een belangrijke Baskische politicus en de 1ste president van het Baskische Parlement.
Een noray
een ijzeren meerpaal die langs de rivier de Nervión in Bilbao te vinden is.
Deze palen werden eind 19e en gedurende de 20e eeuw gebruikt voor het vastmeren van schepen. Ze zijn gemaakt van gietijzer en zijn een historisch symbool van de industriële geschiedenis van de stad.
We komen steeds dichter bij de brug zoals je ziet
Las Sirgueras
Dit is een eerbetoon van kunstenaar Dora Salazar aan de vrouwen die in de 19e eeuw schepen de rivier de Nervion op sleepten. Het werk erkent het zware werk van deze vrouwen en hun rol in de geschiedenis van de regio.
Toen ze de boten trokken: het vergeten verhaal van de sirgueras van Bilbao
Het Baskische volk staat bekend om brute kracht, zoals mannen die stenen van een halve ton optillen of met bijlen grotere bijlen verslaan. Vrouwen worden echter zelden genoemd. Meer dan een eeuw geleden trokken vrouwen in Bilbao beladen boten stroomopwaarts over de rivier Nervión. Deze sirgueras sleepten schepen met hun armen, benen en vastberadenheid, zonder ossen.
De sirgueras droegen harnassen om hun borst of middel en liepen over paden parallel aan de rivier, speciaal ontworpen voor dit werk. Ze werkten in groepen van 3 tot 6 vrouwen en synchroniseerden hun tempo en de spanning van de touwen om het schip op koers te houden en te voorkomen dat het aan de grond liep of afdwaalde.
Hun werk vereiste meer dan brute kracht: uithoudingsvermogen, coördinatie en kennis van het terrein waren essentieel. Ze moesten zich aanpassen aan het getij, de rivierstroom en de vorm van elk schip. De schepen waren vaak geladen met ijzererts, steenkool of industriële producten, wat het werk nog zwaarder maakte. De weg was oneffen, modderig en soms gevaarlijk.
In de 2e helft van de 19e eeuw waren stoomsleepboten schaars en duur, niet alle schepen konden er een betalen. De dieselmotor was nog niet uitgevonden en technologische vooruitgang bereikte handelsroutes niet tegelijkertijd.
Een schip had de Nervión nodig om de kades van Bilbao te bereiken, maar om de Nervión op te varen, was een extra tractiesysteem vereist. De oplossing? Geen ossen, paarden of muilezels, maar vrouwen. Dit was geen romantische of feministische keuze, maar een economische. Trekdieren vereisten voer, stalruimte, dierenartsen en rust. Vrouwen, slachtoffers van structurele armoede, werden daarentegen per dag aangenomen, zonder huisvesting of levensonderhoud, voor een laag loon. Ze waren winstgevender, meer beschikbaar en vooral wegwerpbaar.
Sirgueras bewijzen dat vrouwen in alle sectoren hebben gewerkt, zelfs in de moeilijkste, ondanks gebrek aan erkenning. Ze trokken boten uit noodzaak en kracht, waarmee ze stereotypen over vrouwelijke kwetsbaarheid ontkrachten.
"ZUTIK EMAKUMEAK" is Baskisch voor "Vrouwen, sta op".
De Fuente de Melpómene (Fontein van Melpomene),
Een standbeeld van de Griekse muze van de zang. Het monument werd in 1948 gebeeldhouwd door Enrique Barros en bevindt zich in het centrum van de fontein aan de Paseo de Uribitarte. De sculptuur is gemaakt van kalksteen en stelt een geklede vrouw voor die naar de hemel kijkt.
We zijn aangekomen bij de brug even oppassen met oversteken er kan een trein aankomen🤣
De Zubizuri-brug
Deze witte voetgangersbrug, over de rivier de Nervión, verbindt de beide oevers met elkaar. Hij is ontworpen door Santiago Calatrava, heeft de vorm van een gebogen zeil en een glazen vloer. Prachtig en indrukwekkend zo’n glazen vloer, maar bijna niemand dorst er overheen te lopen. In de winter werd het met het natte klimaat en het daardoor aan de glasplaat gevroren water erg glad. Vandaar dat er besloten is om tapijt op de vloer aan te brengen. Dit moest ervoor zorgen dat de mensen die gebruik maakten van de brug geen kans meer zouden lopen om uit te glijden. Inmiddels zijn er al meer dan 600 tegels gebroken en weer vervangen. Dit kostte toentertijd de gemeente Bilbao maar liefst € 300.000. Jammer dat de 🌞 niet scheen
Voormalige vrijhandelszone in Bilbao
Eenmaal op de brug en even later als we de brug aflopen via een andere kant dan we gekomen zijn, zien we ede historische restanten van de voormalige vrijhandelszone in Bilbao, De oude stenen structuur is bewaard gebleven en fungeert nu als een monumentale gevel ingeklemd tussen gebouwen met een moderne architectuur, waaronder glazen kantoorgebouwen en nabijgelegen hotels zoals het Melia Bilbao
De historische gevel in het centrum van de foto is een overblijfsel van de voormalige spoorweg- en stationsgebouwen die in het gebied zijn bewaard. We zien de Isozaki Atea-torens aan de linkerkant, de historische gevel van het Depósito Franco de Uribitarte, een voormalig douanegebouw aan de de Uribitarte Kalea
De locatie bevindt zich in de levendige wijk Indautxu, dicht bij het centrum.
Het wordt weer tijd om alles even te laten bezinken dus op zoek naar een leuk tentje. Nou gevonden het was weer lekker en het was beregezellig. Nu toch weer richting bus en dan zie je nog wel eens iets leuk onderweg.
We komen op het plein met Puppie wel leuk zo he zijn weerspiegeling in de grondtegels ja dat is natuurlijk weer voordeel van die aanhoudende regen. We zien de kenmerkende hoektoren van het gebouw vlakbij het museum op nr 63 de bekende filmlocatie van de James Bond-film "The World Is Not Enough" (1999).
En dan bij het museum het special effect.
Fujiko Nakaya is sinds 1970 een pionier in het gebruik van mist als sculpturaal medium en concept. Fog Sculpture #08025 (F.O.G.) is speciaal ontworpen voor de vijver van de riviergevel van het Guggenheim Museum. Een kortstondige visuele en atmosferische show sinds de onthulling in 1998, de fascinerende, alomvattende, variërende vorm hangt af van de weersomstandigheden op het moment dat het wordt geactiveerd. `Faccinerend om te zien.
Hier dan ook nog even een closeup van de Tall Tree & the Eye je zie het museum erin weerspiegeld en nog een foto van de 32 marmeren eieren aan het onderlijf van de spin.
Nog even een drankje om het af te leren, Boedha vindt het goed als we de mobiele kar maar laten staan haha.
Dan rijden we via het Palacio Euskalduna een soort congresgebouw waarvoor de architecten gebruik maakten van materialen zoals glas, beton en ijzer daarvoor een abstract kunstwerk van een meter of 12 hoog genaamd Dodecathlos de stad uit We zien ook nog de Puente Euskalduna, een opvallende stalen boogbrug met een diagonaal traliewerk. Dan rijden we weer langs vele vergezichten op weg naar ons voorlaatste hotel. Je ziet wat de pot schaft was niet verkeerd als voorgerecht hoor was pastasalade met tonijn. Voor we gaan slapen nog even een foto van de buitenkant van het hotel maken. Er volgen nu 2 busdagen. Ja pittig ca. 600 km per dag.
