Dolomieten
De Dolomieten zijn een bergketen in de Noord-Italiaanse Alpen met 18 pieken van meer dan 3.000 meter hoog. Het gebied heeft een oppervlakte van 141.903 hectare en omvat een aantal van de mooiste berglandschappen ter wereld met verticale wanden, steile kliffen en een hoog aantal smalle, diep uitgesleten dalen.
De 9 gebieden hebben een grote verscheidenheid aan spectaculaire landschappen die van internationale betekenis zijn voor de geomorfologie. Hieronder vallen torens, pinakels en rotswanden, maar ook gletsjers en karstsystemen, gekenmerkt door dynamische processen met frequente aardverschuivingen, overstromingen en lawines. De plek is een van de beste voorbeelden van het behoud van carbonaat-platformsystemen uit het Mesozoïcum, met fossielen. (UNESCO-site)
We zijn. weer op tijd wakker even een bakkie op het balkon met een mooi uitzicht en zie daar Ons Peter staat zijn bus al in gereedheid te brengen het is pas 06:15 uur. We hebben trouwens stuk beter geslapen dan vorige nacht zal vas gewenning geweest zijn aan de hoogte.
We gaan ontbijten de koffiekan is wel een plaatje vind je ook niet?
En dan gaan we op weg het is de bedoeling dat we 7 Passen aan doen maar eerst gaan we naar een mooi meer.
Maar eerst:
Three Peaks Nature Park
Omvat een oppervlakte van 11.635 hectare, strekt zich uit in het noordoosten van de Dolomieten en omvat de plaatsen Dobbiaco, Sesto en San Candido. De beroemdste toppen die in zijn beschermd gebied opstijgen zijn de Cima Undici (3.092 m), de Cima Dodici (3.094 m), de Monte Paterno (2.744 m) en natuurlijk de Tre Cime di Lavaredo (2.999 m), symbool van de Alta Pusteria en rotsformatie van wereldwijde faam. De Sesto-dolomieten, die het natuurpark kenmerken door hun bizarre rotsformaties, maken deel uit van het natuurlijke werelderfgoed van de Dolomieten. Ongeveer 2/3 van dit gebied bestaat uit gesteenten en detriel. Je vindt in dit gebied vooral planten zoals grondlauren, duizendblad of klokbloemen. Qua vogels: de adelaar, maar ook zingende vogels zoals de witgevleugelde sneeuwvink of de Alpenaccentor hebben hun leefgebied in dit park. Er is echter maar 1 meer van aanzienlijke grootte in het park: het Landro-meer.
In februari 2010 is het Sesto Dolomites Nature Park officieel omgedoopt en veranderd in Three Peaks Nature Park. Deze hernoeming is toegestaan vanwege het feit dat de Tre Cime di Lavaredo, of Three Peaks of Lavaredo, het meest opvallende oriëntatiepunt van het park is en een natuurlijk gezicht zijn dat wereldwijd bekend is.
We zien de borden langs de weg staan
Lago di Landro
Het Lago di Landro ligt in het Hochpustertal in het natuurpark Drei Zinnen op een hoogte van 1.406 meter. Het ligt in het Höhlensteintal direct aan het fietspad of de langlaufloipe tussen Toblach en Cortina d'Ampezzo en biedt een klimtuin en een prachtig uitzicht op de noordwanden van de Drei Zinnen in de buurt.
Woorden overbodig net als wij gewoon genieten. Alhoewel je de wijdsheid natuurlijk ervaart als je daar staat
Monument voor de gevallenen in Misurina
Het monument voor het 54e regiment is een imposante obelisk op de sling tussen Misurina en Cortina, waar ooit de oude douane was geplaatst. Het werd op 11 augustus 1916 gebouwd ter herinnering aan de vele gesneuken, gewonden en vermisten van het 54e regiment in het grote militaire dorp gewijd aan luitenant-kolonel Sora; er zijn 245, 1002 verminkte en gewonden en 240 niet-gevonden. Het komt voor in de typische vorm van een obelisk, zonder opvallende en opvallende versieringen, om een neutraliteit te behouden in de context waarin het zich bevindt.
En dan ja data beneemt je werkelijk even de adem wat is dat mooi hier willen wij ook wel even uit de bus. Mooi dat was gelukkig ook de bedoeling. Geweldig!
Het Misurina meer
is gelegen in de gemeente Auronzo di Cadore, in de provincie Belluno en 1754 m boven zeeniveau
Het klimaat van het meer van Misurina is uniek in Italië: in de omgeving bevindt zich het
Pius XII-centrum
voor de behandeling van astma bij kinderen, in het gebouw dat de oude zomerresidentie van de Italiaanse royalty was en dankzij de gezonde lucht is het meer de thuisbasis van vele herstellenden.
Misurina is een toeristenoord dat vooral bekend staat om de schoonheid van het bergmeer.
Elke zomer is het de bestemming van vele wandelaars die het bereiken om een ontspannende dag door te brengen en de Dolomiet toppen die worden weerspiegeld op het kristalheldere water.
Hier hebben wij genoten van koffie met Appelgebak en heerlijk langs het meer gewandeld. Op de achtergrond zien we de bergen van Tre Cime di Lavaredo.
Het meer van Misurina is het grootste meer van de streek Cadore. In de zomermaanden kun je er als bezoeker een frisse duik nemen in het water. Ook waterfietsen is een populaire activiteit op het meer. ’s Winters kun je er je schaatsen onderbinden, dan vriest het meer namelijk volledig dicht. Tijdens de Olympische Winterspelen van 1956 werden de schaatswedstrijden zelfs op dit sprookjesachtige meer gehouden.
Wij waren er dus op het juiste moment door geen van beide activiteiten was het overbevolkt wij konden genieten van de rust die het meer uitstraalde.
Nu genieten van de Italiaanse bergketens en zien welke passen voor ons bereikbaar zijn.
We zien om te beginnen al een leuke alternatieve vangrail. Dan komen we aan in Cortina d'Ampezzo en zien de 1ste pass Tre Croci hoogte 1809 meter. De pasweg vormt de verbinding tussen de bekende wintersportplaats Cortina d'Ampezzo en Misurina. Dan zien we een monument
Het Obeliskmonument
gewijd aan generaal Antonio Cantore (1860 – 1915) in Cortina d'Ampezzo, in de provincie Belluno.
Het grote monument, 7 m hoog en 4 m breed, staat op een vierhoekige stil die aan de voorkant is voorzien van een toegangstrap met 4 treden. Het platform is verbonden met een klom die op zijn beurt is verbonden met de basisstandaard voor de obelisk en het all-to-to-standbeeld van generaal Cantor. In het hoofdportaal staat het beeld op een dobbelsteen, die een epigraaf met toewijding bevat, een beeld van generaal Cantore met een pekel, verrekijker en alpine hoed. Aan de zijkanten van de basis van de obelisk bevinden zich 2 figuren van Alpini die 2 bajonetten vasthouden, in eerst grof beitelachtig geboceerd marmer, later meer geschuurd in de gezichten en handen. De naar het bovenste uiteinde toe toegerepste obelisk heeft aan de flanken hoekige gegroeften en wordt bekroond door een bronzen aarend nest dat van bovenaf waakt.
We worden welkom geheten in een skigebied we rijden door de boog komein district Pocol.
We rijden door het plaatsje Pocol verder onder de vangnetten door het Tofana gebergte in Dit is een 3244 meter hoge berggroep. De groep verrijst ten westen van de beroemde wintersportplaats Cortina d'Ampezzo. DE zon geeft zoms een bijzondere gloed over de bergen. Dan komen we langs een punt waar informatieborden staan voor met name wandelaars en bikers. O ja er is ook een verwijzing naar een museum.
Het wordt al witter nu ook laag bij de grond. Onderweg zien we met regelmaat een bord staan dat de hoogte aangeeft zoals hier.
Waauw daar is een uitstapmomentje leuk even genieten van het witte landschap zo dachten een aantal skiers ook leuk om even te kijken. Het koffietentje is dicht. Zie je wat een mooie luchten? Het veranderde bijna per minuut maar we hebben geen druppel regen gezien hoor.
We komen aan bij de volgende pas Passo Falzarego de info staat op de gevel van het restaurant. We zien ook een bord waar een dik vet kruis op staat.
De kapel van Falzarego
Bij de valzarego valt je blik onmiddellijk op een kleine simpele kerk , cappella della bezoekazione , met een dak op een dak.. grijze tussenvoegsels breken het stralingswit van het gebouw. deze kapel is in 1958 gebouwd op een prachtige plek die net boven de grote dolomietenweg is verheven.. een prachtige instelling voor een edeljuweel op grote hoogte verrijkt door een fresco van de visitatie van mary door vittorio casetti. Er is een metalen plaat met een gedicht dat ooit in de castelletto van de tofana was gelegen.. Het was gesloten waarschijnlijk omdat hij een beetje uit zijn balans is geraakt oorzaak????? Sorry geen antwoord.
Passo Valparola hoogte 2192 m
De weg over Valparolapas vormt de verbinding tussen de Italiaanse provincies Bolzano en Belluno. Op de pashoogte loopt ook de Italiaans/Duitse taalgrens. De Valparola Pass onderscheidt zich van de andere passen in de Dolomieten door het kale rotslandschap. Aan beide zijden wordt een gemeenschappelijke taal gesproken: het Ladinisch.
We zien het museum wat waarschijnlijk vermeld stond op de borden bij de vlaggen
The "Tre Sassi Museum"
De mooiste en meest gevarieerde verzameling objecten gebruikt tijdens de grote oorlog op het grondgebied van de Dolomieten. Het museum toont meer dan 2.000 historische relikwieën, verzameld door de familie Lancedelli.
Het is sinds 2003 geopend en heeft gemiddeld 10.000 bezoekers per jaar.
We rijden verder en dan OEPS we kunnen niet verder! Je ziet er staat een slagboom we moeten dus terug. Dat was even een best karweitje op die smalle weg maar hij deed het netjes. Ja ik had dat kruis wel gezien maar die andere weg mag ik met de bus niet rijden. Dus terug naar Passo Falzarego. Daar ging Peter binnen even informeren hoe of wat. Kijk de bus stond precies voor het kapelletje zien we ook de voorkant. Het schijnt als ik heel voorzichtig rij dat ik er net dootr kan met de bus.
En ja hoor heel rustig aan de draaien konden netnet kwamen we de weg door en zie daar staat ook het bord met de aanduiding voor de volgende pas.
In Livinallongo del Col di Lana wordt vooral gebruikgemaakt van het skigebied Arabba/Marmolada. Het skigebied ligt 8 km verwijderd van het dorpscentrum. Deze weg naar de bergpas is ook een populaire wieler- en motorroute. En dan.......
Passo Pordoi,
ligt op een hoogte van 2950 meter en is onderdeel van de 110 kilometer lange Dolomietenweg, een prachtige bergroute met veel haarspeldbochten zoals je ziet. We krijgen hier vrije tijd, hapje te eten maar vooral weer genieten van de natuur.
De hoogste bergpas van de Dolomieten is de Pordoi Pass.
Hier zijn toch niet veel woorden voor nodig denk ik zo. De weg is de verbinding tussen het Valle di Fassa en het Valle del Cordevole. Ook rij je er van de regio Trentino-Zuid-Tirol naar Veneto. Bovenop de pas vind je een parkeerplaats waar overnachten in je camper gedoogd wordt. Je staat er gratis, maar er zijn geen voorzieningen als elektra, toiletten en douches.
De Sella Ronda
Dit is 1 van de mooiste mountainbike routes van Europa. Middenin de Dolomieten van Italië vind je deze uitdagende MTB track tour van 55 kilometer. Deze MTB route start in het dorp Canazei en biedt uitzicht op de majestueuze bergruggen van de Dolomieten. De Sella Ronda is daarmee een schitterende tour voor gevorderde mountainbikers.
De Sella Ronda is een rit die minstens 1x in het leven van een fietser moet worden gedaan.
Het is de schoonheid van het bewandelen van 4 dolomitische passen zoals de Gardenapas, de Sella-pas, de Pordoi-pas en de Campolongo-pas.
Museo Grande Guerra
De tentoonstelling, die sinds 2018 te zien is op de Passo Pordoi, vertelt over de oorlog in de Dolomieten met meer dan 3.000 vondsten. Je vindt hier een 450 m² vierkante opstelling om een getrouw beeld te geven van de gevechten van de Eerste Wereldoorlog op de Col di Lana (Passo Falzarego) en de Marmolada.
Je kunt hier vlakbij ook overnachten. Alleen de snackbar is open maar wij hebben al gegeten dus rijden door.
Canazei
ligt in het uiterste noorden van de Val di Fassa op 1460 m b0oven zeeniveau. Het is voornamelijk beroemd door zijn strategische positie op het gebied van de Dolomieten Passen – Pordoi, Sella en Fedaia.
Het is een enorm groot toeristenoord er is heel veel te doen. kort gezegd; Een zomers paradijs voor trekking, Een winters juweel om te skiën.
Soms zijn er weer wegwerkzaamheden maar we hoeven niet meer om te rijden. Het is gewoon om je heen kijken en genieten.
Zie je die foto met die nummers? Op deze bordjes staat de hoogte op dat punt aangegeven Naar bovengaan zie je de benummering op lopen en logischerwijs zie je ze bij het dalen weer zakken. We grappig dit even waargenomen te hebben.
De Sella Pass
De Sellapas (Duits: Sellajoch; Ladijns: Jëuf de Sela of Jouf de Sela; Italiaans: Passo Sella) verbindt Selva in Val Gardena met Canazei in de Val di Fassa en is 1 van de 4 Dolomietenpassen die rond de Sella leiden.
Terwijl de Sella Pass op het hoogste punt 2.218 meter hoog is, bereikt de pas die ernaast loopt 2.240 meter hoog.
De pas ligt op de grens tussen de provincies Trento en Bolzano. Het landschap bovenop de Sella Pass is uiterst fascinerend: kale bergtoppen, glooiende groene heuvels en rijen naaldbomen. En daar zagen we de marmotten gezellig rondhuppelen. Wel aardig stukje van verwijderd maar toch wel vast gelegd.
De Bergmarmot
Bergschildwachten houden ervan om in de zon te knuffelen, maar zoeken snel onderdak in hun hutten bij het eerste gevoel van gevaar.
Deze schattige kleine beestjes leven op hoogtes vanaf 1500 meter en geven de voorkeur aan gebieden met weinig bomen, grote weiden en rotsachtige grond. Als je op met gras begroeide hellingspaden of langs alpenweiden diepe gaten in de grond vindt (dit zijn de ingangen van de holen), betekent dit dat je in de wereld van marmotten bent. Ze verschijnen in de bergen van de Fassa-vallei als de sneeuw weg is. Ik voeg een link bij met meer informatie
Archeologische bevindingen geven aan dat de Sella Pass al in het stenen tijdperk bewoond was.
Tegenwoordig zijn er tal van hutten, restaurants en hotels op deze drukke plek. De pas is op elk moment van het jaar een bezoek waard, vooral vanwege het unieke prachtige uitzicht dat het biedt.
Of het nu in de zomer of winter is - een reis naar de Sella Pass moet er zeker zijn tijdens je vakantie in de Dolomieten.
https://www.laroggia.com/en/where-to-see-and-photograph-marmots-in-val-di-fassa
Selva Val Gardena
Het hoogste dorp in Dolomites Val Gardena. Direct onder het Sella-massief geplaatst, ligt de plateauvormige berg die lijkt alsof hij het gewicht van de hemel op zijn schouders draagt, het pittoreske dorpje Selva Val Gardena (Wolkenstein in het Duits en Sëlva in het Ladin). Duik in een wereld die je binnen een paar seconden onder zijn betovering zal vegen.
Selva Val Gardena ligt in het hart van een prachtig natuurlijk landschap, een pittoreske vallei omgeven door de Dolomieten bergketens die zijn uitgeroepen tot UNESCO-werelderfgoed. Een deel van de Puez Group, de Cir-toppen en zelfs delen van de legendarische Sella en Sassolungo Group omringen de Dolomites Val Gardena.
Het laatste stukje in de Dolomieten wat hebben wij genoten.
Corvara en Calfosch
Deze 2 dorpen, liggen in het dalbekken en worden omgeven door 2 bijzondere schoonheden van de Zuid-Tiroolse Dolomieten: het monumentaal hoog oprijzende Sellamassief en de berg Sassongher, een gigantische Dolomietenmonoliet.
Calfosch ligt op 1.645 meter hoogte. Het is de hoogstgelegen vakantieplaats in Alta Badia en het middelpunt van de beroemde ski- en mountainbikeronde Sellaronda.
Overal in Corvara en Calfosch is het streven naar kwaliteit voelbaar: topgastronomie in de berghutten en een gevarieerde sterrenkeuken doen het hart van de fijnproever sneller slaan.
Sterke punten
- Kindvriendelijk
- Het kinderland van Corvara ligt bij de sleeplift Abrusè, ideaal gelegen in het dorp.
- Geweldige locatie in het skigebied
- Corvara ligt bijzonder centraal in het skigebied. Zo heb je direct toegang tot de Sella Ronda én het skigebied van Alta Badia zelf. Het dorp is best groot, dus soms moet je de skibus nemen.
Zwakke punten
- Duur
- Corvara is 1 van de duurdere dorpen in Alta Badia, maar zeker op de piste is de prijs-kwaliteit verhouding goed
Om de dag af te sluiten besloot Peter onderweg nog even te stoppen voor een fotomoment in het plaatsje Daar stond boven op een heuvel een kasteeltje
Taufers Castle (Burg Taufers)
De aanblik hiervan, vraagt letterlijk om een verkenning van het complex (13e eeuw) van dichtbij. De pittoreske binnenplaats van het kasteel, het kanteel en de tapkamer van de ridder zijn een bezoek waard. De vele met hout beklede zalen en kamers dateren uit de 16e eeuw en zijn volledig ingericht. De kasteelkapel is versierd met fresco's van de Pacher School. Kinderen bezoeken graag de wapenkamer. Volwassenen zijn enthousiast over de bibliotheek, de prachtige portretten van studenten uit de 16e eeuw en de rechtszalen.
De gidsen van het Zuid-Tirolse kasteelinstituut zetten zich in om de vele binnenkamers te laten zien en de vele legendes en kasteelverhalen door te geven, zoals die van de arme Margarethe von Taufers, wiens geest nacht na nacht rouwt om haar minnaar. Taufers is terecht een van de meest bezochte kastelen van het land.
Ben je in de buurt even binnengaan tickets kun je online bestellen. Heb je een Museumkaart? even kijken soms werkt hij ook in het butienland. Wij genoten alleen van de buitenkant haha.
En dan nu naar het hotel en uitrusten en al die indrukken verwerken straks het diner met het bij behorende afzakkertje en morgen weer een nieuwe dag.
