La Mitica Ruta 40
(‘De Mythische Route 40’) is de welverdiende bijnaam van Ruta 40. De snelweg, gedeeltelijk onverhard en beladen met haarspeldbochten, voert je van het uiterste noorden naar het zuidelijkste puntje van Argentinië. Eindeloze woestijnvlaktes, kraakheldere meren, gletsjers, weelderige wijnranken en de pieken van het Andesgebergte begeleiden de weg.
Het is een legendarische, meer dan 5.100 km lange snelweg in Argentinië die van het uiterste noorden (La Quiaca, Boliviaanse grens) tot in het zuiden (Cabo Vírgenes, Patagonië) langs de Andes loopt. Het is een van 's werelds langste en spectaculairste wegen, doorkruist 11 provincies, 20 nationale parken en biedt diverse landschappen zoals woestijnen, wijnstreken en gletsjers
Dit was onze weg door Argentinië, in Chili deden we Route9 en in Vuurland reden we op Route3
De Casalafate-bes
(Berberis microphylla) en de Maqui-bes (Aristotelia chilensis). Deze donkerpaarse, inheemse bessen staan bekend als superfood vanwege hun hoge gehalte aan antioxidanten en worden veel gebruikt in jams, sappen en likeuren en is diep geworteld in de lokale folklore. Volgens een lokale legende zal iedereen die een Calafate-bes eet, zeker terugkeren naar Patagonië. Ik heb ze gegeten hoor.
Ze worden traditioneel geconsumeerd door de Mapuche-indianen en zijn nu wereldwijd populair als gezond superfood.
Lijken op een bosbes en groeien aan een stekelige struik.
Kerst in Latijns-Amerika
Kerstmis in Argentinië heeft een warme, vreugdevolle en zeer sociale geest. In tegenstelling tot op het noordelijk halfrond, waar koud weer mensen naar binnen brengt, betekent de zomer in Argentinië buitenfeesten. Families en vrienden verzamelen zich op patio's, terrassen of tuinen rond lange tafels gevuld met eten en muziek.
De nacht van 24 december, bekend als Nochebuena (Kerstavond), is het hoogtepunt van het seizoen. Het diner wordt gedeeld met familie of goede vrienden, en niemand gaat vroeg naar bed. Dan volgt de traditionele middernachtmis die wordt de "Misa del Gallo" (Hanenmis) genoemd. Het feest gaat ver na middernacht door met vuurwerk, muziek en dansen.
Traditionele kerstliederen worden vervangen door Argentijnse cumbia, pop en zomerhits. Na de middernachttoast houden veel mensen het feest gaande bij privébijeenkomsten, bars of openluchtevenementen.
Een andere veel voorkomende gewoonte is het dragen van wit, zowel op kerst- als op oudejaarsavond. De kleur symboliseert goede energie en een nieuw begin. Daar wij niet in het centrum zaten hebben wij hier niet veel van mee gekregen.
De Chakana
ook wel het Andes-kruis genoemd. Dit is een oud symbool dat wordt gebruikt door culturen in de Andes, zoals de Inca's.
De naam stamt af van het Quechua-woord voor "brug" of "ladder" en het symbool fungeert als een brug tussen verschillende werelden en het bevat alle elementen van de natuur.
Werelden:
De drie stappen aan elke zijde vertegenwoordigen de drie werelden van de Inca-kosmologie: de bovenwereld (goden), de menselijke wereld en de onderwereld.
Astronomie:
Het symbool is nauw verbonden met het sterrenbeeld Zuiderkruis.
Centrum:
Het gat in het midden symboliseert Cusco, dat door de Inca's werd beschouwd als het centrum van de wereld.
Zoutmeren en -vlaktes
Patagonië staat bekend om zijn indrukwekkende, vaak helderblauwe gletsjermeren (zoals in het Argentijnse Merengebied), maar kent ook unieke zoutvlakten en zoutmeren, vooral in de overgangsgebieden naar het noorden en in vulkanische gebieden. Wij zijn ze onderweg ook tegen gekomen
Bekende zoutvlakten in de regio zijn onder meer de Salinas Grandes in Argentinië.
In de omgeving wordt veel aan zoutwinning gedaan. Je vindt er het laagste punt van Latijns-Amerika, een zoutmeer op 35 meter onder het zeeniveau. Vanuit het vliegtuig hebben we we heel wat voorbij zien komen dus dacht ik dan mogen ze hier niet ontbreken. Wij zijn ze langs onze route ook tegen gekomen maar niet gestopt.
De Rio Negro
is naast een provincie, ook een van de meest meanderende rivieren in Zuid-Amerika. De uiterwaarden (meestal ~10 kilometer breed) bedekt met gebogen overblijfselen van kanalen die bekend staan als meanderlittekens, tonen de vorige posities van rivierbochten.
De Rio Negro is een dramatisch voorbeeld van hoe mobiel een rivier kan zijn; deze meanders ontstonden toen de rivier in het zeer recente geologische verleden over de vlakte kronkelde, waarschijnlijk in de laatste paar honderd jaar.
De rivier stroomt over het algemeen van het zuidoosten van het Andesgebergte naar de Atlantische Oceaan. De uiterwaarden ondersteunen de grootste peren- en appelteeltregio van Argentinië.
In de jaren 1800 was de rivier ook de scheidingslijn tussen landbouwgronden van Europese kolonisten en grondgebied dat werd gecontroleerd door inheemse mensen.
Altijd leuk als aandenken.
En dan is het zover op weg naar de luchthaven. Toen we terugkwamen van de boottocht, hoorden we dat het vliegtuig een paar uur vertraging had dus we konden ons vast voorbereiden op bankhangen aldaar. Kunnen we dan langer in het park blijven? Nee helaas de bus moet weer op tijd afgeleverd worden dus die paar uur kunnen we hier niet overbruggen. Op naar de luchthaven. Bagage inleveren en dan afscheid van Karin nemen die blijft hier en heeft over een week de volgende groep. Op de roltrap nog even zwaaien en dan gaan we jawel bankhangen hahahaha. Dan is daar de bus die ons naar het vliegtuig brengt en al snel zitten we in de lucht om de volgende ochtend na 14 uur zitten hangen beetje slapen e.d. weer op Schiphol te landen. Afscheid nemen van elkaar dag lieve allemaal we hebben veel lol gehad en lief en leed met elkaar gedeeld.
We waaieren uit over het land ons Nederland
De koffer heeft t overleefd maar wel met lichte schade en een slot dat niet meer optimaal werkt.
Nog even 2 foto's van de route vanuit polarsteps. Eindstand is 36.543 km
En ja als je thuiskomt even naar de winkel voor verse groente en fruit.
Op 7 januari keek ik naar buiten en ........
